وحدت یا ائتلاف؟
داکتر آرین
اگر واقعیت دارد که احزاب چپ و میهن پرست بخاط یک افغانستان آباد و آزاد مبارزه می نمایند، اگر درست است که شخصیت های ملی و مترقی با انگیزه های گوناگون و اهداف گونانگون در برقرارشدن یک دولت ملی و مترقی در افغانستان ذینفع اند، اگر حقیقت دارد که جوانان ما برای نجات خود و آینده فرزندان شان از اسقرار یک رژیم عادلانه و دموکراتیک در افغانستان نفع می برند، اگر راست است که طرفداران وطن، مردم، ترقی، عدالت، دموکراسی و نجات افغانستان واقعا حاضرند به مبارزات مسالمت آمیز و اشکال دیگر مبارزه بپردازند، آنوقت باید همگی بدانند که هیچکدام به تنهایی نمیتوانند به این اهداف مقدس و انسانی برسند، بلکه راه نیل به این اهداف مبارزه مشترک، بخاط هدف مشرک، پیوستن به ائتلاف نیروهای ملی – دموکرات افغانستان است. مادر وطن، به همه آنانی که خود را عدالتخوا نشان داده و دوستان انسان بی گناه و بی دفاع افغانسان معرفی می کنند و سنگ میهن پرستی به سینه می کوبند، به سازمانها و احزاب خورد و بزرگ سیاسی، به شخصیت مستقل ملی و سیاسی، به لایه ها و اقشار مختلف جامعه ما صدا می کند که: در شرایط مشخص کنونی برای افغانستان، برای نجات میهن ما راهی دیگری جز مبارزه مشترک در یک همبستگی بزرگ و صادقانه برای نیل به اهداف استراتیژیک ائتلاف نیروهای ملی – دموکرات افغانستان، وجود ندارد.
برخی از میهن پرستان می پرسند، اگر بجای ائتلاف، مستقیم بطرف وحدت برویم بهتر نیست؟
همراهان و رفقا!
از یک طرف، هدف و وظیفه ائتلاف حل مسائل مورد اختلاف احزاب و نیروهای شامل ائتلاف نیست که به علل گوناگون دور از هم مانده و حتی در مقابل هم قرار گرفته اند، بلکه کشاندن و سازماندهی این نیروها به میدان نبرد و رهبری مشترک و مبارزه مشترک بخاطر یک هدف مشترک است، در واقع هدف ائتلاف وحدت عمل مشترک بخاطر یک تحول بنیادی در نظام اقتصادی – اجتماعی، فرهنگی و سیاسی افغانستان می باشد، احزاب و نیروهای شامل ائتلاف جز از ائتلاف اند و نه کل آن، عناصر تشکیل دهنده ای ائتلاف فراتر و بزرگتر و متنوع تر نسبت به یک حزب و سازمان است، نه کوچکتر، هویت و جایگاه اجتماعی ائتلاف وسیع تر نسبت به احزاب سیاسی است، نه خورد تر، یعنی ائتلاف یک تنوع سیاسی – تشکیلاتی نیرو های ملی ، مترقی و میهن پرست است، ائتلاف همبستگی نیروهای گوناگون و منعکس کننده ای منافع اقشار و لایه های مختلف و متعدد جامعه است، ائتلاف یک تشکیلات بزرگی از شخصیت های ملی و سیاسی و ده ها سازمان سیاسی – اجتماعی خورد و بزرگ دیگر می باشد که کوچکی و بزرگی این سازمانها و یا پیوستن انفرادی و جمعی شخصیت های ملی و سیاسی، تشکیلاتهای جداگانه، آیدیولوژی، دین و مذهب، ملیت و زبان شرط عضویت آنها در این اتئلاف نمی باشد، زیرا ائتلاف نیرو های ملی – دموکرات افغانستان، راه را برای پیوستن تمام نیرو های سیاسی و اجتماعی و ملی به اساس رای برابر و حقوق مساوی گشوده است.
ائتلاف دارای سیاست اصولی و انعطاف پذیر و طرفدار دموکرات ترین شیوه های تدارک و تحقق همبستگی تمام مردم افغانستان و جلب و جذب و دعوت آنها به ائتلاف نیروهای ملی – دموکرات افغانستان می باشد.
از جانب دیگر وحدت پروسه طولانی است و بخاطر یکی شدن نیروهای که مدعی آیدیولوژی، برنامه و مشی سیاسی همانند اند صورت می گیرد که متاسفانه هیچ یک از احزاب چپ تا به حال قادر نشده اند چنین حزبی را تشکیل بدهند که بتواند به تنهایی امکانات رهبری و سازماندهی اکثریت نیروهای سیاسی، میهن پرست و عدالتخواه را داشته باشد. باید واضح سازم که، من وحدت را میان احزاب سیاسی مترقی رد نمی کنم، شکل گیری این وحدت ها میان احزاب و نیروهای همگرای شامل ائتلاف نه تنها مذموم نیست، بلکه خود گام بزرگی در جهت قوی شدن خود آنها و در مجموع تحکیم ائتلاف است، کاملا ممکن خواهد بود که در روند پیکار مشترک شان جهت بسر رساندن استراتیژی ائتلاف تعداد از احزاب که شامل ائتلاف اند با هم وحدت کنند و به یک نیروی بزرگ سیاسی تبدیل شوند، اما در هر صورت آن، آنها جز از ائتلاف خواهند بود نه کل ائتلاف.
نگارنده همیشه و همواره مبارزه ای نیروهای ملی و میهن پرست را در وحدت عمل و تشکل آنها را در یک ائتلاف بزرگ طرح نموده ام و باورم همین بوده است، زیرا ائتلاف مهمترین، بهترین و نزدیکترین راه برای رسیدن به آماج های سیاسی نیروهای وطن دوست، عدالتخواه و نجات افغانستان می باشد، چرا؟ بخاطریکه: تجربه بیست سال اخیر نشان می دهد که احزاب چپ نتوانستند به همه پراگندگی ها، بی سرو سامانی ها، تفرقه، دشمنی، تشتت و چند گانگی ها پایان بدهند، انگشت گذاشتن من بر واقعیت عریان ناتوانی احزاب چپ در بسر رساندن وحدت ها و اتحاد های است که سالهاست در آن خویش را بدون کدام نتیجه آغشته اند، مولانای بزرگ بلخ می گوید:
در سخن ما خویش را آغشته ایم
از حکایت ما حکایت گشته ایم.
و اگر تجارب داشته از این طرازنامه های غم انگیز، از این اختلافات بی مفهوم، از این دور خود پیچیدن ها را نادیده بگیریم، شور بختانه باورم این است که بازهم با تلف نمودن وقت این آخرین امکان، یعنی جمع شدن، یگانه شدن و هم پیمان شدن در ائتلاف نیرو های ملی – دموکرات افغانستان، را از دست خوهیم داد، بازهم طوریکه مولانای بزرگ بلخ می گوید:
خواجه می گیرید که ماند از قافله
خنده ها دارد از این ماندن خرش.
پس برای اینکه از قافله زندگی، روند سیاسی و ضرورت زمان عقب نمانیم، مبرمترین وظیفه ای همه نیروهای ملی مترقی و میهن پرست شرکت آگاهانه، وسیع و فعالانه تمام آنها در ائتلاف نیروهای ملی – دموکرات افغانستان و مبارزه فعال و پویا در راه قوی نمودن و مستحکم ساختن ائتلاف بمنظور پیاده نمودن سیاست، تاکتیک ها و برنامه ریزی های آن میان مردم و توده های زحمتکش افغانسان و رسیدن به اهداف استراتیژیک ائتلاف نیرو های ملی – و دموکرات افغانستان است.
