نغمۀ فردا
رسول پویان
نوبهار آمد و نوروز دل افروز گذشت
جشن تاریخی و فرهنگی پیروزگذشت
بلبلان در همه جا شور و نوا سردادند
حال پرنغمۀ فرداست که امروزگذشت
*******
تا هـلال مـۀ نـو بـار دیگـر بـاز آید
زهـره در محـل پـرویـن بپرواز آید
بزم شادی و طرب تا که مهیّا گردد
دل به دیدار شبی با می و با سازآید
********
روزه از دور نگه بر عید قـربان دارد
در خیال اش هـوس بـرّۀ بــریـان دارد
روزوشب را بشمارید که جانان دل را
شبی در خـانـۀ پـرعـاطـفه مهمان دارد
*******
با هـمدم دل بـه سـایـۀ بید خـوش است
در جشن مهرگان و درعید خوش است
در بـاغ تموز که میوه هـا شیرین است
با سازوسرود و چنگ نبید خوش است
*******
کوکب بخت بـرآمد که سفر در پیش است
دل پرشورِصبورازغم هجران ریش است
صبـر تلخی که دهـد مـیـوۀ شیرین وصال
لـذت آن زهــر شـهـد گــوارا بـیـش اسـت
*******
لحظه یی عشق وخوشی باهمه دنیا ارزد
یک نفس با می و معشـوق به عقبا ارزد
از زر وقـت اگـر حـلـقـۀ زرّیـن سـازیـد
ارزش کلک بـه صــد عـقــد ثـریّـا ارزد
*******
عـشـق در اوج تمـدن شکـوفـان گردد
ارزش خـفـتـۀ تـاریــخ نـمــایـان گردد
دل فرهنگ لبالب شود از مهر و خرد
دشمن شرق بسی خواروپریشان گردد
*******
تا که مـا همنظر و هـمدل و همپیمانیم
ارزش مهرووفا عشق وصفا میدانیم
گنج فـرهنگی و تاریـخ و تمدن داریم
همه را ازدل و از دیدۀ هم میخوانیم
18/4/2022
