مرور بر جنایت رهبران جهادی
نوشته ای از نصیر فیاض
بعضی از جوانان جنگ های داخلی را به یاد ندارند که بدانند جنرال دوستم کیست، گلبدین کیست، سیاف کیست، خلیلی کیست، مزاری کیست، محقق کیست و دیگر رهبران جهادی و دنباله آن کی ها هستند. اینها فکر می کنند نجات دهنده افغانستان همین اشخاص هستند که اسم شان ذکر کردم. فکر می کنند اگر اینها نمی بودند افغانستانی وجود نمی داشت. ولی من و امثال من جنایات این ها را خیلی خوب مثل دیروز به یاد داریم که اینها در کابل چی کردند؟چگونه افراد جنرال دوستم بالای دختران در مکروریان تجاوز کردند و دختران خود را بخاطر نام بدی از ساختمان پائین انداختند. ظلم و جنایت مزاری، شفیع دیوانه و در مجموع ظلم و وحشت حزب وحدت را که بر دهان مردم می شاشیدن یادم نرفته است، بر سر مردم میخ می کوبیدند را خیلی خوب به یاد دارم و بستن درب پوهنتون کابل از سوی افراد مزاری را هر کابلی به یاد دارد. راکت پراگنی های گل بدین حکمت یار شهره عام و خاص است و ترور صدها و هزاران تحصیل یافته کشور از سوی افراد حزب اسلامی را خیلی خوب به یاد دارم.راکت پراگنی احمد شاه مسعود از کوه تلویزیون را هر باشنده کابل مخصوصاً هزاره های افشار به یاد دارد که افراد دوستم و ربانی از بالای کوه با هاوان خانه های شان را هدف قرار می داد و بالای زنان شان تجاوز می کرد. از چور و چپاول افراد جنرال دوستم و دزدی قلفک و دستک و پنجره خانه ها اگر بگویم دوستمی ها که نه ولی من میشرمم. ظلم و وحشتی را که رهبران جهادی به راه انداخته بودند اگر می دیدید ظلم و جنایت طالب را فراموش می کردید. طالب به روی دختران مکتب تیزاب پاش ندادند ولی افراد مسعود و گلبدین و مزاری به صورت دختران مکتب تیزاب پاش می دادند و مانع رفتن دختران به مکتب می شدند. ظلمی که زره ای اش را تا حال طالب نکرده.
حالا دانستید که چرا ما مخالف مجاهدین و دنباله آنها هستیم؟
