تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

له خپل دښمن (پاکستان) سره د اړيکو پريکون اعلان کړئ

وروسته له هغې چې د افغانستان د ملي امنیت ریاست وویل چې د کابل د تيرې چهارشنبې بريد حقاني شبکې، چې په پاکستان کې مېشته ده، د آی ایس آی په مرسته کړی او افغان حکومت تور په پاکستان پورې کړ؛ د پاکستان بهرنیو چارو وزارت په ياد بريد کې د خپل هیواد د لاس لرلو په اړه د افغانستان ادعا رد کړه. د پاکستان د بهرنيو چارو وزارت ويندوی نفيس ذکريا ويلي د افغانستان تورونه بې اساسه دي او دا تورونه د افغانستان د سولې پروسې او د هغې پرمختګ ته زیان اړوي. ذکريا دا ونه ويل چې د افغان سولې کومه پروسه او کوم پرمختګ، خو زياته يې کړه چې پاکستان په خپله د تروریزم قرباني دی.

دا لومړی ځل نه دی چې په افغانستان کې د خونړي بريده تور په پاکستان پورې کيږي او پاکستان يې ردوي، بلکې له دې وړاندې هم په افغانستان کې د لويو خونړيو بريدونو تر شاه د پاکستان لاس لرل ثابت شوي دي خو پاکستان په ډيرې سپين سترګۍ په کې خپل لاس لرل رد کړي او اضافه يې خپل ځان د ترهګري قرباني بللی دی. تل د افغانستان او پاکستان اړيکې په داسې خونړيو بريدونو ترينګلې شوي دي خو پاکستان په يو نه يو ډول بيا ځلي له کابل سره خپلې اړيکې رغولي دي. اوس په وروستيو کې چې د کابل ـ اسلام آباد اړيکې بيا خړې پړې شوي دي او بيا په کې د تيرې چهارشنبې ورځې په شان خونړی بريد هم وشو نو پاکستان د افغانستان د بهرني سياست اړخ ته شو.

اوس افغان حکومت ته يو ښه فرصت په لاس ورغلی دی څو د تيرې چهارشنبې بريد کې د پاکستان لاس لرل نړيوالو ته ثابت کړي او ورسره په بشپړه توګه اړيکې وشلوي. دا سمه ده چې پاکستان د نړۍ په نقشه کې د افغانستان ګاونډی هيواد دی او په جغرافي کې مو خلاصون ترې نشته؛ خو حکومت بايد په سياسي جغرافيه کې ورسره د اړيکو پريکون اعلان کړي. د کابل د چهارشنبې برید که د نړۍ هر زبر ځواک یا د هوا له لارې و یا هم د ځمکې له لارې ترسره کړی وي؛ اصلي اجرا کوونکی یې پاکستان دی. که افغان حکومت غواړي چې حکومت او په ټوله کې نظام مو بقا ولري ، نورې وینې تويې نشي او د ولس درد د اوس لپاره دوا کړي؛ نو بیا له خبرو او اجماع وړاندې دې له پاکستان سره د اړيکو پريکون اعلان کړي او زر تر زره دې دا لاندې کوټلي ګامونه پورته کړي

لومړی : په کابل کې بايد د پاکستان او په پاکستان کې بايد د افغانستان سفارتونه وتړل شي

دویم : له پاکستان سره دې ټولی سیاسي، سوداګريزې او ټولنیزې اړیکي تر نامعلومې نيټې ودرول شي

درېیم : د انس حقاني په ګډون ټول هغه ترهګر چې کورني دي او که بهرني دي؛ ژر تر ژره اعدام شي

څلورم : د افغانستان ملي امنيت بايد د ترهګرو هغه تبليغيان چې د سياسي کارپوه، مدني فعال او د پوهنتون استاد تر نوم لاندې فعاليت کوي، ژر تر ژره ونيسي او د ملي خيانت په جرم زندان ته واچوي

پنځم : حکومت بايد هغه رسنۍ ژر تر ژره وتړي چې د نظام پر ضد او د وسله والو په ګټه تبليغ کوي

شپږم : حکومت بايد په امنيتي ليکو کې پراخ سالم اصلاحات راوړي، او په لوړه کچه پخواني ازمويل شوې ناکامې څيرې بايد وشړي

اووم : حکومت بايد پر امریکا، ملګرو ملتونو، ناټو او په ټوله کې په نړیواله ټولنه  فشار واچوي چي پاکستان د یو ترهګر هېواد په توګه وپیژني او نورې مرستې ورسره بندې کړي.

اتم : د حکومت او په ټوله کې د نظام هغه ضد څيرې چې له حکومته شړل شوې او يا اوس هم د دولت يوه برخه دي او د تش په نوم اپوزيسون پر مټ د پرديو جاسوسي کوي او د نظام د بقا لپاره لوی خطر دي، بايد د ملي خيانت په جرم د زندان تورو تمبو شاته واچول شي.

نهم : هر هغه څوک چې په هره کچه چې وي، چې د ایران او پاکستان د ګټو لپاره کار کوي، باید ونیول شي او د قانون منګولو ته وسپارل شي. مهمه نه ده هغه که د پارلمان وکیل وي، هغه که د کابینې وزیر وي او هغه که هم والي وي، بايد ونيول شي او د ملي خیانت په تور په خپله سزا ورسول شي.

لسم : حکومت باید جدي شي او د خپلی قهریه قوې څخه کار واخلي او هر ډلې ټپلې او هر کس او ناکس ته د ګډوډۍ او چور اجازه ورنکړي. حکومت بايد خپل وقار او ملي اقتدار وساتي.

لیکنه : خوشحال آصفي