نړیوال نظم په کومو قاعدو ولاړ دی؟

نور محمد غفوري (د پخوا نۍ لیکنې په سلسله) څو ورځې مخکې…

جایگاه ی طالبان در معادلات سیاسی و استخباراتی در حال…

نویسنده: مهرالدین مشید آیا معادلات سیاسی و استخباراتی در منطقه در…

قساوت و جنایات بی‌پایان حکومت جمهوری اسلامی سرمایه علیۀ مهاجران…

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان  در اثر تیراندازی نیروهای مسلح جمهوری…

خاکِ وطنم!

امین الله مفکر امینی       2024-20-10! هـرجایی که نظر کـــردم وطنـــم جــلوه گــــــرآمـــد آن…

سیرت نیکو 

رسول پویان  وفـا و عـشق و محـبت کـرده بنیادم  بـه کـنج غمکـدۀ…

جرگه ی عدالت خواهانه ی پشتون ها و چغرافیای سیاسی…

نویسنده: مهرالدین مشید جرگه ی ریگی للمه هشداری به باشنده گان…

هانا آرنت را، چپ ها و آلمانی ها، فیلسوف نمی…

Hannah Arendt (1906-1975) آرام بختیاری  هانا آرنت،- محاکمه شر و شیطان، بزودی…

نړیوال نظم او افغانستان

نور محمد غفوری ما پخپله هغه بیانیه کې چې د سپتمبر…

کُد مدنی داد خواهی می کند 

نگارشی از سخی صمیم.  قانون مدنی لسان خاص دارد و زبان…

دربارهٔ نوعیت رهبری و فعالیت های حزب و ائتلاف

نور محمد غفوری در دههٔ دوم قرن ۲۱ میلادی موضوع وحدت…

آنگاه که کاخ آرزو ها یک باره پیش چشمان انسان…

نویسنده: مهرالدین مشید فاجعه ایکه با فروریزی کاخ آرزو ها آغاز…

د پښتون قومي جرګې بری

عبدالصمد ازهر د پښتون قومي عدالت غوښتنې بې ساري جرګې بريالۍ…

امیر تیمور صاحبقران

دکتور فیض الله نهال ایماق  امیر تیمور بیلن فقط اؤزبیکستان خلقی…

طبع غزلساز

رسول پویان دلی دارم که مسـت واژه و معـنـا و گفتار…

خالد ملا عبدالرحمن فاتحی

استاد "خالد فاتحی" (بە کُردی: خالید فاتیحی) با نام کامل…

دورنمای صلح و پایان منازعه در افغانستان

 نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و حکومت همه شمول و دراز راه…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی (صحرا) 

دلتنگ که می‌شوم  حس پرواز به سرم می‌زند  افسوس! من پرنده‌ی محبوسم، زخمی‌ی میله‌ها. (۲) شبی…

مامۆی تەنها شاعر کُرد عراقی

آقای "حاجی جلال گلالی" (حاجی جلال گڵاڵی) با تخلص "آقای…

پښتون قامی( قومي) جرګې بري ته سترګې په لار

عبدالصمد ازهر                 …

اختلال شخصیت در عرفان

دکتر بیژن باران عرفان اوج خودشیفتگی در ردای نزدیکی به…

«
»

قساوت و جنایات بی‌پایان حکومت جمهوری اسلامی سرمایه علیۀ مهاجران و آواره‌گان افغانستان 

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان 

در اثر تیراندازی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در مرز میان افغانستان و ایران در منطقۀ کلگان سراوان استان سیستان- بلوچستان، یکشنبه 22 میزان 1403، به تعداد 260 تن از آواره‌گان بی‌پناه اهل افغانستان به شکل بی‌رحمانه‌یی کشته و بیش از 60 نفر دیگر از آن‌ها به شدت زخمی شده اند. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، نیروهای مرزی جمهوری اسلامی که از قبل به کمین این آواره‌گان نشسته بودند به‌طور سازمان‌دهی‌شده با راکت و تسلیحات دیگر بر آن‌ها شلیک نموده‌اند؛ در این جنایت هولناک بخش وسیع از کسانی که کشته و یا زخمی شده‌اند را جوانان و نوجوانانِ تشکیل می‌دهند که به دلیل گریز از سلطۀ خونبار امارت اسلامی طالبان، رهایی از فقر و نابرابری، ستم و استبداد و بلاخره برای پیدا نمودن کار و تأمین معیشت این چنین وحشیانه به خاک و خون کشیده شده‌اند.  

این جنایت نمونۀ دیگری از جنایات سازمان یافته و انجام شده نسبت به کارگران مهاجر افغانستانی در درازنای این چند دهه است که سیاست فاشیستی و ضدانسانی حکومت اسلامی را به وضوح نشان می‌دهد. سردمداران جنایت‌پیشۀ حکومت اسلامی با وجود شواهد و مستندات انکارناپذیر از این توحش و جنایت، تا این دم این جنایت آشکار را با سکوت سهمگین و شرم‌آور بدرقه کرده اند.  

در این جنایت، که نمود آشکار و بارزی از نژادپرستی و بیگانه‌هراسی ناسیونالیسم ایرانی است، قبل از همه سران و مجریان قدرت و به همین حد نهاد ها و أحزاب دست‌راستی، سلطنت‌طلب و آریامهری شریک جرم اند. در کنار عاملان و مجریان مستقیم این جنایت دهشتناک، امارت اسلامی طالبان و حامیان جهانی و منطقه‌یی آن در رأس قدرت‌های امپریالیستی نیز بانی و شریک این تراژیدی های انسانی در افغانستان و منطقه اند. 

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان این فاجعۀ غم‌انگیز را به خانواده های داغداری که عزیزان شان را از دست داده اند، صمیمانه تسلیت گفته و برای مجروحان این حادثه آرزوی سلامتی می‌کند. 

برای گذر از این وضعیت اسفبار و تراژیدی های المناک که سال‌ها است از مردم بی‌پناه، کارگر و محروم قربانی می‌گیرد باید خواستار رفع محرومیت و تبعیض سیستماتیک و پایان یافتن به بی‌حقوقی ممتد کارگران مهاجر اهل افغانستان شد؛ کارگرانی که سالیان متمادی در کنار طبقۀ کارگر ایران و مردم در اعماق در انباشت سرمایه و سود مضاعف برای صاحبان صنایع و سرمایه و دولت سرمایه‌داری نقش داشته اند اما از ابتدایی‌ترین حقوق و حرمت انسانی محروم اند. باید محکم جلو این سبعیت و ددمنشی ایستاد و به شکل گسترده و مستمر در هر جایی که هستیم به این جنایت اعتراض کنیم. تحقق این خواست اما صرفا با اعتراض و نوشتن تومار ممکن نمی‌گردد. بر نهادها، فعالان کارگری و جنبش سوسیالیستی و خلاصه به بشریت آزدای‌خواه، برابری‌طلب است که در ضمن افشای سیاست‌های فاشیستی و رفتارهای نژادباورانۀ حکومت اسلامی و بورژوازی ایران به امر وحدت و تشکل طبقۀ کارگر به عنوان یک طبقۀ واحد اجتماعی چاره‌اندیشی نمایند. تا هنگامی که این تفرقه و شگاف در صفوف طبقۀ کارگر تحت عنوان “خودی” و “بی‌گانه” باقی است، متأسفانه شاهد تکرار جنایات مهیب‌تر از این دست خواهیم بود. 

مرگ بر جمهوری اسلامی؛ مرگ بر امارت اسلامی طالبان! 

زنده باد همبسته‌گی طبقۀ کارگر! 

زنده باد سوسیالیسم! 

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری أفغانستان 

25 میزان/مهر 1403؛ 16 اکتوبر 2024