فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

فریاد اعتراض سودانی ها در وین

فرح نوتاش                      جبهۀ جهانی ضد امپریالیست              قدرت زنان              وین     13. 2019.01

امروز مردم سودان در وین، در همبستگی با مردم سودان، فریاد اعتراض خود را بگوش جهانیان رساندند. گر چه از دسامبر 2018 در خارطوم و شهر ها و روستاهای سودان، جهان شاهد اعتراض مردم سودان علیه ظلم و بی داد رژیم عمر البشیر بوده است.

آنچه که وضعیت سیاسی سودان را منحصر بفرد می کند آنگونه که پیشگامان دفاع از انقلاب سودان در وین می گویند ،آشوب هایی است که توسط خود رژیم عمرالبشیر، به اشکال قومی و مذهبی علیه مردم بی دفاع سودان طراحی و اجراء می شود.

نتیجۀ این ظلم بی پایان،

5 میلیون آوارۀ سودانی در دیگر ممالک،

جا بجایی و انتقال 2 میلیون مردم در سودان از خانه هایشان به چادرها

و 300،000 کشته به غیر از آمار غرق شدگان در دریای مدیتراه، گورستان پناهندگان است.

رژیم فاسد سودان 75% بودجۀ ملی را صرف امنیت و تسلیحات می کند در جایی که برای بهداری وآموزش و دیگر مایحتاج عمومی بودجه ای در نظر گرفته نمی شود.

و بر اساس فسا د و جنایت های بیشمار رژیم عمرالبشیر، طبقۀ انگلی ایجاد شده است . در جایی که اکثر مردم از فقر شدید رنج می برند.

سودان با جمعیتی نزدیک بر 38 میلیون، مخلوطی ازآفریقایی و عرب، واقع در شمال شرقی آفریقا و از بزرگترین کشور های آفریقاست. ولی به دلیل استعمار بی وقفه در طی قرون ، با وجود منابع نفت و گاز وسیع فقط 9% از مردم آن امکان تحصیل داشته اند.

جنبش های ملی گرایانۀ بعد از جنگ جهانی اول در سودان شروع شده است ، ولی در 1956 سودان توانسته خود را از سلطۀ استعمار انگلیس برهاند.

در 1989 عمرالبشیر نظامی ، طی کودتایی حکومت سودان را در دست گرفته و دیکتاتوری خود را بر پا کرده و همواره از اقمار عربستان سعودی بوده است.

اگر چه روابطش با آمریکا پنهانی است ولی نحوۀ کشور داری او در 30 سال گذشته وابستگی شدید او را به روش صهیونیست امپریالیست های آمریکا اشکار می سازد. در جایی که در سال 2013 سودان پنجمین کشور با مردمان گرسنه شناخته شده است.

در بین سال های 1956 تا 1989 ، بین استعمار سودان توسط امپریالیست های انگلیس و آمریکا نیز هر گز امپریالیست ها مردم سودان را به حال خود رها نکرده اند و از ایجاد آشوب ها و پاکسازی های قومی و برده داری روی نگردانده اند.

اعمال دیکتاتوری های مکرر، فرصت ایجاد احزاب برای دفاع از خود را، از مردم سودان ربوده است. و مثل اکثر جنبش های امروز جهان بی حزب رهبرست .

بر اساس ایجاد درگیری های قومی توسط امپریالیست ها،اگر چه در سال 2011 جنوب سودان جدا شده و لی به لحاظ اقتصادی هنوز وابسته به سودان مانده است.

خواسته های مردم سودان:

آزادی زندانی سیاسی، سرنگونی عمرالبشیر،

نان ، آزادی و دموکراسی