دومین عبور از خط سرخ
نوشته ی : فروغی
به اساس تعهدی که آقای محمداشرف غنی درمراسم تحلیف سپرده بودند ، برای دومین بار با پا ماندن بروی خط سرخ شان ، به دستور امریکاییان ، هزار تا 1800 طالب آدمکش را بزودی آزاد خواهند نمود . بی تردید تعداد رها شده گان ( مطابق توافقنامه ی امریکا با طالبان ) به پنجهزارخواهد رسید وهمه ی آنان به لشکرعظیم و پرقدرت طالبان و یا داعشیان که نام دیگری از طالبان است ، در شمال کشور خواهند پیوست . ایالات متحده ی امریکا و طالبان با اعلام عدد بلند پنجهزار درتوافقنامه ، هیچ هدف و نیتی بجز بزرگترنشان دادن و تقویت بیشتر مواضع سیاسی – نظامی طالبان نخواهند داشت . آنان با تذکر مکررعدد پنجهزارمیخواهند بگویند که ، وقتی گروه جنگجویی ، پنجهزار زندانی داشته باشد ، اصل تعداد نفرات آن چندین هزار خواهد بود که باید دولت و سایر گروهها به آن تمکین نمایند ؟ اهداف شیطانی این رهایی بی قید وشرط آدمکشان حرفه ای و بخشایش از” کیسه ی خلیفه ” ، هر چه باشد ، دوتای آن همانند آفتاب روشن است : اولی ، دستآوردی برای کسب آرای بیشتردرانتخابات پیش روی ریاست جمهوری امریکا برای دونالد ترامپ است که موازی به آن هزاران سرباز امریکایی هم بخانه برخواهند گشت ؛ و هدف دوم آن ، تقویت تعداد نفرات و مواضع نظامی طالبان در شمال افغانستان است که برای تحقق نقشه های مشترک آینده با پاکستان و سعودی در پیش رو دارند. هیچ ضمانت و سیستمی وجود ندارد تا از برگشت دوباره ی این پنجهزار طالب جنگجو در میدان های جنگ کنترول بعمل بیاورد .
ازجانب دیگر، مراسم دوگانه ی تحلیف ریاست جمهوری افغانستان وعدم شرکت رهبران بلندپایه ی کشورها در مراسم تحلیف ، افتضاح بزرگی بود در تاریخ انتخابات کشور های جهان که قبل از همه ناکامی سیاسی امریکا و شخص آقای زلمی خلیلزاد را به اثبات می رساند .
ایالات متحده ی امریکا که هیچ تعهد صادقانه به تحقق عدالت و دیموکراسی در افغانستان ندارد ، با براه انداختن انتخابات های پرازتقلب و ایجاد حکومتهای مزدور در افغانستان ، ما را مضحکه ی جهان و دوپارچه تر از پیش کرده است . برای آنان فقط منافع سودجویانه ی خودشان اهمیت داشته است و بس .
برپایی مراسم دوگانه ی سوگند و قدرت طلبی های دوتیم انتخابی در رأس محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله ، افغانستان را بحرانی تراز پیش کرده ، عملاً کشور را به جغرافیای سیاسی متفاوت تقسیم کرده و حتا رابطه های فردی میان هموطنان ما را در خارج و داخل کشور ، متضاد و پر از تنش های دشمنانه کرده است .
رهبران خودخواه و قدرت طلب هردوتیم باید بدانند که تقصیرایجاد این بحران خطرناک و ازهم پاشی اجتماعی – سیاسی ، همه به دوش آنها بوده و ادامه ی اشتباهات و خطا های شان میتواند حتا زمینه های برخوردهای نظامی میان گروهی را مساعدتر کرده ، در اردوی قهرمان ما هم سرایت نماید .
آقایون محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله حق ندارند بخاطر منافع شخصی و گروهی شان بیش ازین کشوررا لجوجانه باردیگربه دوران جنگهای میان گروهی ببرند.
به باورمن برای ختم این غایله و افتضاح تاریخی ، معقول ترین راه دروضعیت موجود ، باطل اعلام نمودن نتیجه ی انتخابات ، مصالحه و تفاهم میان هر دو تیم است نه ادامه ی تقابل و لجاجت .
