خاکِ وطنم!
امین الله مفکر امینی 2024-20-10!
هـرجایی که نظر کـــردم وطنـــم جــلوه گــــــرآمـــد
آن خاکی وطنم زهـــــــرخاکی پرجلوه تـــــــرآمـــــد
محسوس نشدآن نسیــمِ سحرگاه زیبـــا وطـنــــــــــم
کزعطری دلاویزاش بود جانفزای اینجان و تنـــــــم
پریوشانـــی دلبـــــــراش ندیــــدم بــهیــچ دیـــــاری
هم نرگسی شهلا ومست وپرکیف وهم بـس خمـاری
دختران لب شکریـن اش وزلفا نـی بـس سیه فامش
که میگشتند جلوه نمـــا بکــوچه وهـــردروبـامــش
جوانانی بذله گـــــــــو وشیرخـــواش ندیدم جـــــایی
که دلها میبردند بمستـی زجوانی وشیرین ادایــــــی
قله های پربرفِ بلنـــد ووادی هــــای دل فــریبــــش
ندیدم بــــــملک اجنبــی وهمقریب وهـم جـــــوارش
مفــــکربنـــازد قشنگــی بوم وبری مٌـــلک زیبــــــــا
که گوهر ها ی پرقیمــت نهفتــــه دارد درآنجـــــــــا
چشم دشمنانش کوربـــاد ودلها ی همـــه پرزخــــون
مـا سرفرازوآزاد باشیــم قامتی آنها خم چـــونـــــون
