اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان
سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت حاکمه ارتجاعی پاکستان و امارت اسلامی طالبان را به‌شدت محکوم می‌کند. این جنگ ارتجاعی جنگ مردمان دو کشور، به‌ویژه جنگ کارگران و فرودستان نیست؛ بلکه جدال ارتجاعی میان دو قدرت حاکمه است که اکثریت مردم محروم و فرودست، به‌ویژه کارگران، نخستین قربانیان و بازندگان آن خواهند بود.
ارتش و قدرت حاکمه فاسد و جنایتکار پاکستان و جنبش ارتجاعی طالبان که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی آن قرار داشت، امروز هر دو در بحران عمیق و لاعلاجی فرو رفته‌اند. این دو رژیم ارتجاعی و همزاد، برای گریز از بحران‌های ژرف اقتصادی، اجتماعی و ساختاری، راه تقابل و جنگ را در پیش گرفته‌اند تا توجه مردم را ازعلت فقر، بیکاری، سرکوب و تباهی گسترده زنده‌گی روزمره منحرف سازند.
نیروهای بورژوایی و طبقات حاکم با توسل به ناسیونالیسم، تفرقه‌افگنی و تحریک افکار عقب‌مانده، بار دیگر جنگی خانمان‌سوز را بر مردم تحمیل می‌کنند. آنان مردمانی را که سرنوشت مشترکی دارند و قربانیان یک نظم نابرابر و ستمگرانه در هر دو جغرافیا اند، در دو صف متخاصم و دشمن قرار می‌دهند تا منافع اقتصادی و سیاسی خویش را تأمین کنند و بحران‌های فزاینده‌یی را که امروز زنده‌گی میلیون‌ها انسان را به تباهی کشانده است، مدیریت نمایند.
کارگران، زحمت‌کشان و فرودستان در هر دو سوی مرز نه دشمن یکدیگر، بلکه شریک رنج‌ها و محرومیت‌های مشترکند. این جنگ ارتجاعی جنگ آنان نیست. هیچ منفعتی برای مردم در پی ندارد و تنها به گسترش فقر، آواره‌گی، سرکوب و نابودی بیشتر زنده‌گی انسانی خواهد انجامید.
ما اعلام می‌کنیم: دشمن واقعی مردم دو کشور ارتش‌های جنایتکار، رژیم‌های فاسد و عقب‌مانده و حامیان بین‌المللی آن‌ها است. این جنگ، جنگ دولت‌های ارتجاعی و طبقات حاکم برای حفظ قدرت و منافع خویش و در خدمت به استراتژی سرمایه جهانی است. تنها راه رهایی مردم این دو سرزمین، نه در جنگ و دشمنی با هم دیگر، بلکه در مبارزهء مشترک، همبسته‌گی برای به زیر کشیدن قدرت های حاکم و علیه فقر، استبداد، ارتجاع و بهره‌کشی نهفته است.
ما از کارگران، روشنفکران و نیروهای مترقی در هر دو کشور می‌خواهیم که در برابر تبلیغات ناسیونالیستی و جنگ طلبانه ایستاده‌گی کنند و اجازه ندهند که بار دیگر فرودستان قربانی بازی‌های قدرت، امیال ایدیولوژیک و منافع اقتصادی یک مشت مفت‌خور و انگل شوند. جنگ‌افروزی و لشکرکشی، پاسخی به مطالبات برحق مردم برای نان، کار، آزادی، آموزش و رفاه نیست. این دو دولت و نیروی ارتجاعی که تاریخ هر دو آکنده از فساد، جنایت، قلدری وضد بشری است، با بحرانی شدید در ساختار اقتصادی و اجتماعی خود گرفتار هستند. ارتش پاکستان و نهادهای قدرت حاکم بر آن، و همچنین رژیم طالبان در افغانستان (که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی همان ارتش قرارداشت)، اکنون برای فرار از این بن‌بست، به دامان ناسیونالیسم کور و تفرقه‌افکنی و دشمن‌تراشی پناه برده‌اند.
در این بازی خطرناک، بازنده اصلی کسی نیست جز مردم محروم و فرودست دو سوی مرز. این جنگ، جنگ کارگران افغانستانی و پاکستانی نیست؛ کارگرانی که در هر دو کشور از فقر، بیکاری، گرانی و ناامنی رنج می‌برند. این جنگ ارتجاعی از هر منظر محکوم است.
نه به جنگ ارتجاعی!
نه به ناسیونالیسم و تفرقه افکنی!
زنده باد همبسته گی طبقاتی کارگران افغانستان و پاکستان!
زنده باد سوسیالیسم!
شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان
9حوت/اسفند ۱۴۰۴؛ ۲۸ فبروری ٢٠٢٦
