بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

بیست سال امریکا غرب و ناتو درین سرزمین بساط خون…

افغانستان از تنگناهای خونین و ویرانگر عبور داده شده و…

تمنای رهایی

رسول پویان تبسـم حال خـوش در خاطر دل می کند جاری ولی…

بیکس محمد قادر

استاد "بیکس محمد قادر" (بێکەس حەمە قادر) شاعر و نویسنده‌ی…

عشق بود آن !

امین الله مفکر امینی                        2026-22-!06 در ایــن دهری ِ مجاز مجوییـــد ومگویید…

اسلام‌گرایی؛ از رستاخیز ضد استعمار تا چالش افراطیت و امکان…

نویسنده: مهرالدین مشید مطالعه‌ای در اندیشه متفکران مسلمان و تجربه افغانستان،…

لرمانتوف نابغه سرکش ادبیات روسیه

برگردان. رحیم کاکایی «خانه من هر جا که آسمانی باشد، آنجاست...» مترجم: همپای…

«
»

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت حاکمه ارتجاعی پاکستان و امارت اسلامی طالبان را به‌شدت محکوم می‌کند. این جنگ ارتجاعی جنگ مردمان دو کشور، به‌ویژه جنگ کارگران و فرودستان نیست؛ بلکه جدال ارتجاعی میان دو قدرت حاکمه است که اکثریت مردم محروم و فرودست، به‌ویژه کارگران، نخستین قربانیان و بازندگان آن خواهند بود.

ارتش و قدرت حاکمه فاسد و جنایتکار پاکستان و جنبش ارتجاعی طالبان که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی آن قرار داشت، امروز هر دو در بحران عمیق و لاعلاجی فرو رفته‌اند. این دو رژیم ارتجاعی و همزاد، برای گریز از بحران‌های ژرف اقتصادی، اجتماعی و ساختاری، راه تقابل و جنگ را در پیش گرفته‌اند تا توجه مردم را ازعلت فقر، بی‌کاری، سرکوب و تباهی گسترده زنده‌گی روزمره منحرف سازند.

نیروهای بورژوایی و طبقات حاکم با توسل به ناسیونالیسم، تفرقه‌افگنی و تحریک افکار عقب‌مانده، بار دیگر جنگی خانمان‌سوز را بر مردم تحمیل می‌کنند. آنان مردمانی را که سرنوشت مشترکی دارند و قربانیان یک نظم نابرابر و ستمگرانه در هر دو جغرافیا اند، در دو صف متخاصم و دشمن قرار می‌دهند تا منافع اقتصادی و سیاسی خویش را تأمین کنند و بحران‌های فزاینده‌یی را که امروز زنده‌گی میلیون‌ها انسان را به تباهی کشانده است، مدیریت نمایند.

کارگران، زحمت‌کشان و فرودستان در هر دو سوی مرز نه دشمن یکدیگر، بلکه شریک رنج‌ها و محرومیت‌های مشترکند. این جنگ ارتجاعی جنگ آنان نیست. هیچ منفعتی برای مردم در پی ندارد و تنها به گسترش فقر، آواره‌گی، سرکوب و نابودی بیشتر زنده‌گی انسانی خواهد انجامید.

ما اعلام می‌کنیم: دشمن واقعی مردم دو کشور ارتش‌های جنایتکار، رژیم‌های فاسد و عقب‌مانده و حامیان بین‌المللی آن‌ها است. این جنگ، جنگ دولت‌های ارتجاعی و طبقات حاکم برای حفظ قدرت و منافع خویش و در خدمت به استراتژی سرمایه جهانی است. تنها راه رهایی مردم این دو سرزمین، نه در جنگ و دشمنی با هم دیگر، بلکه در مبارزهء مشترک، همبسته‌گی برای به زیر کشیدن قدرت های حاکم و علیه فقر، استبداد، ارتجاع و بهره‌کشی نهفته است.

ما از کارگران، روشنفکران و نیروهای مترقی در هر دو کشور می‌خواهیم که در برابر تبلیغات ناسیونالیستی و جنگ‌ طلبانه ایستاده‌گی کنند و اجازه ندهند که بار دیگر فرودستان قربانی بازی‌های قدرت، امیال ایدیولوژیک و منافع اقتصادی یک مشت مفت‌خور و انگل شوند. جنگ‌افروزی و لشکرکشی، پاسخی به مطالبات برحق مردم برای نان، کار، آزادی، آموزش و رفاه نیست. این دو دولت و نیروی ارتجاعی که تاریخ هر دو آکنده از فساد، جنایت، قلدری وضد بشری است، با بحرانی شدید در ساختار اقتصادی و اجتماعی خود گرفتار هستند. ارتش پاکستان و نهادهای قدرت حاکم بر آن، و همچنین رژیم طالبان در افغانستان (که سال‌ها مورد حمایت مالی و تسلیحاتی همان ارتش قرارداشت)، اکنون برای فرار از این بن‌بست، به دامان ناسیونالیسم کور و تفرقه‌افکنی و دشمن‌تراشی پناه برده‌اند.

در این بازی خطرناک، بازنده اصلی کسی نیست جز مردم محروم و فرودست دو سوی مرز. این جنگ، جنگ کارگران افغانستانی و پاکستانی نیست؛ کارگرانی که در هر دو کشور از فقر، بیکاری، گرانی و ناامنی رنج می‌برند. این جنگ ارتجاعی از هر منظر محکوم است.

نه به جنگ ارتجاعی!

نه به ناسیونالیسم و تفرقه افکنی!

زنده باد همبسته گی طبقاتی کارگران افغانستان و پاکستان!

زنده باد سوسیالیسم!


شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

 9حوت/اسفند ۱۴۰۴؛ ۲۸ فبروری ٢٠٢٦