تعقیب مسیر پول
نويسنده:
رشتیا
فرستنده!
محمد عثمان نجیب
#####################
من از سال ۲۰۰۰ میلادی به این‌سو وضعیت اروپا را دنبال می‌کنم. اکنون به این نتیجه رسیده‌ام که اروپا در حال غرق‌شدن در باتلاق فساد سیاست‌مداران است و شاید دیگر بسیار دیر شده باشد که بتوان این کشتی در حال غرق‌شدن را نجات داد. دلیلش این است که:
۱. مهاجرت غیرقانونی
ده‌ها هزار نفر از سیستم مهاجرت غیرقانونی ثروتمند می‌شوند، به‌ویژه کسانی که در عرصۀ سیاست فعالیت دارند. اکنون عملاً یک صنعت کامل متشکل از سازمان‌های غیردولتی (NGOها)، ادارات دولتی و وکلا به وجود آمده است. تنها درآمد وکلا از پرونده‌های پناهندگی، خود به یک صنعت جداگانه تبدیل شده است.
۲. اقلیم و تغییرات آب‌وهوایی
موضوع اقلیم و تغییرات آب‌وهوایی نیز به یک صنعت خاص تبدیل شده است. افرادی هستند که از این موضوع سود می‌برند؛ از تولیدکنندگان توربین‌های بادی و صفحات خورشیدی گرفته تا ساختارهای اداری و بوروکراتیکی که با این موضوع ارتباط دارند.
۳. جنگ و صنعت اسلحه
موضوع جنگ نیز به همین شکل است. ما با یک صنعت عظیم تسلیحاتی روبه‌رو هستیم که در حال حاضر به‌سرعت در حال گسترش است. در مقایسه با این صنعت، مافیای صنعت داروسازی در دوران کرونا نیز بسیار کوچک به نظر می‌رسد.
موضوع دیگر، صنعت داروسازی است. کرونا چیزی جز یک سوءاستفادۀ اقتصادی عظیم نبود؛ سوءاستفاده‌ای که با پذیرش خسارات فراوان صورت گرفت. به‌جز جنگ‌ها، پیش از آن شاهد چنین زیان‌های هنگفتی نبودیم.
به عبارت دیگر، هر موضوعی که سیاست‌مداران به آن علاقه‌مند می‌شوند، به عرصه‌ای برای کسب درآمدهای کلان تبدیل می‌گردد.
جنگ اوکراین نیز دقیقاً به همین شکل است. هدف در این‌جا آن است که مبالغ هنگفت پول به مسیرهایی انتقال داده شوند که افراد مشخصی از آن‌ها سود ببرند.
آیا در این دنیا کسی وجود دارد که عقل داشته باشد و واقعاً باور کند که اگر در غرب نیز کسانی از این جنگ منافع اقتصادی کلان نمی‌بردند، این جنگ تا اکنون پایان نمی‌یافت؟
آیا کسی می‌تواند باور کند که اگر افرادی که از این جنگ سودهای هنگفت اقتصادی به دست می‌آورند، نمی‌توانستند با استفاده از پول‌های‌شان سیاست‌مداران را بخرند، به آن‌ها رشوه بدهند، بر آنان نفوذ کنند یا به شیوه‌های دیگر تحت تأثیر خود قرار دهند، این جنگ هنوز هم ادامه می‌داشت؟
این جنگ مدت‌ها پیش به پایان رسیده بود. اما مسئلۀ اصلی این است که در این‌جا مبالغ هنگفت پول میان افراد و گروه‌های مختلف توزیع می‌شود.
در مورد حساب‌های بانکی خارجی و پناهگاه‌های مالیاتی در دوبی، پاناما و مناطق شرق دور نیز صحبت می‌شود؛ جاهایی که پول‌ها به آن‌ها انتقال داده می‌شوند. ما هنوز اطلاعات کاملی دربارۀ این موضوع نداریم، اما مطمئن هستم که طی پنج تا ده سال آینده، حقایق زیادی آشکار خواهند شد.
آن زمان روشن خواهد شد که چه مقدار پول دوباره به جیب همان افرادی برگشته است که امروز به ما می‌گویند تمام این کارها به خاطر خیر و صلاح مردم انجام می‌شود.
هیچ‌یک از این کارها به خاطر خیر و صلاح مردم انجام نمی‌شود!
تمام عرصه‌های سیاسی‌ای که سیاست‌مداران امروز در آن‌ها فعالیت می‌کنند، به میدان‌هایی برای غارت پول، فساد و سوءاستفاده‌های مالی تبدیل شده‌اند. در این عرصه‌ها میلیاردها و میلیاردها پول به دست آورده می‌شود، در حالی که هم‌زمان از مصارف و حقوق مردم عادی کاسته می‌شود.
د پیسو د لارو تعقیب.:
زه د ۲۰۰۰ کال را په دې خوا د اروپا وضعیت تعقیبوم. نو اوس په دې نتبجې رسیدلی یم چې اروپا د مفسده سیاستمدارانو په دلدلزار کې د ډوبیدو په حال ده او شاید اوس ډیر ناوخته وي چې دغه ډوبیدونکې بیړۍ نور وژغورل شي. ځکه:
۱) لسګونه زره کسان د ناقانونه کډوالۍ له سیستم څخه شتمن کېږي، په ځانګړې توګه هغه کسان چې په سیاست کې فعالیت کوي. اوس عملاً د نادولتي سازمانونو (NGOګانو)، دولتي ادارو او وکیلانو یو بشپړ صنعت رامنځته شوی دی. یوازې د پناه غوښتنې په قضیو کې د وکیلانو عاید خپله یو جلا صنعت جوړوي.
۲) د اقلیم او د هوا د بدلون موضوع هم په یوه ځانګړي صنعت بدله شوې ده. داسې کسان شته چې له دې موضوع څخه ګټه پورته کوي؛ د بادي برېښنا د توربینونو له تولیدوونکو څخه نیولې، د لمریزې برېښنا د تختو تر جوړوونکو او تر ټولو هغو اداري او بیوروکراتیکو جوړښتونو پورې چې له دې موضوع سره تړاو لري.
۳) د جګړې موضوع هم همداسې ده. موږ د وسلو یو ستر صنعت لرو چې همدا اوس په پراخېدو دی. د دې صنعت په پرتله، د کرونا د دورې د درمل جوړولو مافیا هم ډېره کوچنۍ ښکاري.
بیا د درمل جوړولو موضوع ده. کرونا له یوه ستر اقتصادي ناوړه ګټې اخیستنې پرته بل څه نه وو؛ داسې اقتصادي ګټه اخیستنه چې د زیانونو په منلو سره ترسره شوه، او موږ له جګړو پرته تر دې وړاندې دومره ستر زیانونه نه وو لیدلي.
یعنې د سیاستوالو هره یوه خوښه موضوع داسې ډګر ګرځېدلی چې له لارې یې سترې پیسې ترلاسه کېږي. د اوکراین جګړه هم بالکل همداسې ده. دلته موخه دا ده چې د پیسو سترې اندازې هغو لارو ته ولېږدول شي چې مشخص کسان ترې ګټه ترلاسه کړي.
ایا په دې نړۍ کې داسې څوک شته چې عقل ولري او په رښتیا باور وکړي چې که په لوېدیځ کې هم د دې جګړې ستر اقتصادي ګټه اخیستونکي نه وای، نو دا جګړه به تر اوسه پای ته نه وای رسېدلې؟
ایا څوک باور کولی شي چې که هغه کسان چې له دې جګړې څخه سترې اقتصادي ګټې ترلاسه کوي، نه شوای کولای د خپلو پیسو په وسیله سیاستوال وپېري، رشوت ورکړي، پر هغوی نفوذ وکړي یا یې په بل ډول تر خپل اغېز لاندې راولي، نو دا جګړه به لا هم روانه وای؟
دا جګړه به ډېر پخوا پای ته رسېدلې وای. خو اصلي موضوع دا ده چې دلته د پیسو سترې اندازې وېشل کېږي.
په دوبۍ، پاناما او د لرې ختیځ په سیمو کې د بهرنیو بانکي حسابونو او مالیاتي پټنځایونو په اړه خبرې کېږي، چې پیسې ورته لېږدول کېږي. موږ لا تر اوسه د دې موضوع په اړه بشپړ معلومات نه لرو، خو زه ډاډه یم چې له پنځو څخه تر لسو کلونو پورې به ډېر حقایق رابرسېره شي. هغه وخت به معلومه شي چې څومره پیسې بېرته د هغو کسانو جیبونو ته تللې دي چې نن موږ ته وایي، دا ټول کارونه د خلکو د خیر او ښېګڼې لپاره ترسره کېږي.
هیڅ یو هم د خلکو د خیر او ښېګڼې لپاره نه دي!
ټول هغه سیاسي ډګرونه چې سیاستوال یې اوس په اړه فعالیت کوي، د پیسو د لوټلو او ناوړه ګټې اخیستنې په ډګرونو بدل شوي دي. په دغو ډګرونو کې میلیاردونه، میلیاردونه پیسې ترلاسه کېږي، په داسې حال کې چې په عین وخت کې د عامو خلکو له لګښتونو او حقونو څخه پیسې سپمول کېږي.
