به دردم نمیخورد
نوشته نذیر ظفر
دیـــــــــــــگر خیال یار به دردم نمیخورد
امـــــــــــــیدی از بهار به دردم نمیخورد
مــــیدان زنده گی همگی برد و باخت بود
این محـــــــــــــفل قمار به دردم نمیخورد
راه امــــــید بسته شد از شش جهت بمن
هر لحـــــــــــظه انتظار به دردم نمیخورد
سنـــــــــگلاخ شد به دیده ِ من وادی امید
ترس از گـــــــــزند مار به دردم نمیخورد
جز آفتــــــــــــاب عشق نخواهد زمین دل
مهــــــــــــــتاب شام تار به دردم نمیخورد
من شهریار خویشم و شهرم پر اتش است
بودن دریــــــــــــــن دیار به دردم نمیخورد
با اشک شســـــــتشو نشود ظلمت از وطن
چشــــــــــــــمان اشکبار به دردم نمیخورد
باید جهــــــید و رفت برون زین فضای غم
این جســــــــــم سوگوار به دردم نمیخورد
