ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

چند شعر کوردی با ترجمه 

چوون خەم و پەژارە  وڵاتمی داگیرکرد دەسوری داکوو دڵخۆشیان خەسان. ◇ در این سرزمین  غم حاکم…

نورستان؛ از خاطره یک جنگ تا آغاز یک دوره تاریخ

 نویسنده: مهرالدین مشید آغاز دوباره درگیری‌ها در منطقه کامدیش نورستان، خاطره…

افغانستان میان مهندسی قدرت و بازی امنیتی طالبان و پاکستان

 نویسنده: مهرالدین مشید درگیری طالبان  با مردم؛ فرار از حل بحران…

اتهامات جرایم جنگی توسط بریتانیا

طرح دوسیه ۹۷ ملیونی اتهامات جرایم جنگی توسط بریتانیا شامل…

ابو نواس اهوازی؛ نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی

(بخش 1)، علی میرفطروس ۳۱٫ شهریور ۲۵۸۵ شاهنشاهی هم باده، گوارا وُ هم…

نگاهی هنری و زیبایی‌شناختی

به آثار آیبک (موسی تاش‌محمدوف)  نویسنده بزرگ ازبکستان دوران شوروی برگردان. رحیم…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد؛…

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

«
»

بازگشایی مکاتب دخترانه

عبدالصمد ازهر                                                                        ۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲

بازگشایی مکاتب معارف، تا سطح لیسه برای نوجوانان به شمول دختران، بعد از ضایع شدن یک سال از عمر با ارزش و گسیختن سلسله آموزش شان، طبق وعده طالبان امروز سوم حمل ۱۴۰۱ در سراسر کشور، با مراسمی صورت گرفت، که با استقبال هموطنان رو به رو گردید. اما به دلایل نامعلوم، به فوریت بر رخ دختران دوباره بسته شد. مطابق اظهارات مسوولان وزارت معارف این تصمیم از جانب رهبری صادر شده است.

طالبان که این هفت ماه را به دلایل واهی آماده کردن شرایط آموزش با معیارهای اسلامی، اما در حقیقت به دلایل ناباوری و ضدیت شان با حق تحصیل در علوم مدنی، برای همه  و به صورت اخص برای زنان و ، گذراندند و بالآخر در حالی که یونیسف پرداخت ماهانه یک صد دالر برای هر یک از ۱۹۴۰۰۰ آموزگار را نیز متقبل شده بود، در زیر فشار افکار عامه و جامعه جهانی مجبور شدند به این بازگشایی تن دهند. 

اما این عقبگرد فوری، نشان از عمق خطیر اختلاف در هرارشی طالبان دارد. در این روزها آوازه های شدت گرفتن اختلافات میان فرکسیون های میانه رو و افراطی آنان سر زبان ها بود. یک بار شایع شد که رییس آی اس آی پاکستان به گونه مخفی به منظور حل این اختلاف، به کابل سفر کرده است. بعد در دوم حمل از تویتر رحمت الله نبیل نقل قول شد که:  «ملا عبدالغنی برادر، سراج‌الدین حقانی و ملا یعقوب مجاهد، سه عضو ارشد طالبان هستند که برای حل اختلاف‌های داخلی شان به دیدار ملا هیبت‌الله رفته‌اند.» و سپس گفته شد که کابینه طالبان در مورد تصمیم گیری بر سر شرایط شناسایی رسمی حکومت شان، برای تشکیل جلسه زیر ریاست رهبر شان هیبت الله به قندهار رفته اند. اما آنگاه سر و کله ملا یعقوب سرپرست وزارت دفاع در مرزهای غربی کشور نمایان شد که در سخنرانی هایش بر ضد اختلافات و ضرورت متابعت از رهبر واحد سخن می گفت و خلاف کاران را تهدید می کرد. این تهدید شکل عام داشت، می توان آن را متوجه اختلافات داخلی شان و همچنان طیف های دیگر از مخالفان سیاسی دانست. امروز چهارشنبه رسانه های کشور از تدویر نشست رهبری طالبان در قندهار به ریاست هیبت الله برای بحث روی مسایل مربوط به رسمیت شناسی از سوی جهان، حکومت فراگیر و برنامه های آینده، خبر داد.

به هر حال دشمنیی که در حق نسل بالنده سرشار از هزاران امید، بالخصوص دختران، نسلی که انتظار می رود در رقم زدن تاریخ آینده کشور نقش اول و بلند داشته باشد، صورت می گیرد، زنگ های خطری را به صدا در می آورد که پرده از نیات شوم دشمنان افغانستان و پلان های آی اس آی و ملا فضلو، برای به تاریکی بردن و در سیاه اندیشی نگاه داشتن مردم ما به صورت عموم و زنان کشور ما به صورت اخص، بر می دارد.

عمران خان صدر اعظم پاکستان در اجلاس سازمان همکاری کشورهای اسلامی که چندی پیش در باره افغانستان دراسلام آباد دایر گردیده بود، از جهان خواست در مورد حقوق زنان بر طالبان فشار نیاورند و عنعنات آنها را رعایت کنند. وی در اجلاس نو این سازمان که دیروز در اسلام آباد، با آجندای٬٬ اسلام هراسی،، گشایش یافت، افاده مشابهی را به گوش اشتراک کننده گان و جهان رساند. این اظهارات، از نیات نیک نسبت به کشور و مردم ما نماینده گی کرده نمی توانند. (خیلی عجیب است کشوری که مهد زایش، پرورش، تمویل، برنامه ریزی و سکان داری عملیاتی تروریزم در سراسر گیتی بوده مسبب بنیادی تولید هراس و بیم از هر مسلمان است، اکت مظلومیت می کند و با کشاندن تدویر این کنفرانس در پایتختش در پی سپید کردن چهره ی سیاهش در انظار جهان می باشد.)

مردم افغانستان، اعم از پیر و جوان، زن و مرد، شهری و دهاتی، باسواد و بی سواد، مادران و پدران همه در برابر بسته شدن دوباره درهای مکاتب به روی صنوف بالای دختران، اعتراض و اظهار نارضایتی کردند. طالبان با تنگ تر کردن فضای تنفس و با بازگشت گام به گام به مواضع اصلی سال های نود، در موارد متعدد مانند خصومت با هر پدیده مدنی، حقوق بشر و دموکراسی، ممنوع قرار دادن خروج و سفر بدون محرم زنان، محرومیت زنان از کار و آموزش، اجبار در گذاشتن ریش و پوشیدن پیرهن و تنبان، منع موسیقی و سیریال ها، تحقیر دانشمندان، اهل خرد و خبرنگاراان،  دشمنی با نوروز و هر خوشی تاریخی و عنعنوی، به جای محبوبیت برای خود تنفر کمایی می کنند. بنیاد وجود اداره یی به نام  امر بالمعروف و نهی عن المنکر از آن قدیم ها تقلید نامیمونی بوده از انکیزیسیون  و استبداد وحشیانه کلیسای قرون وسطی.  در زمان حاضر، در حالت موجودیت قانون، پولیس و محاکم، هیچ دلیل منطقی، جز مردم آزاری و ایجاد وحشت، برای هستی آن دیده نمی شود. دوام این نوع اجبارها، تحقیرها، تعجیزها و تحمیل سلیقه ها با جبر و اکراه، باعث می شود مردم به زودی آن خوش بینی هایی را که به دلیل پایان اشغال،  ختم جنگ و آزادی از یوغ فساد سالاران برای شان ایجاد شده بود، فراموش کرده، در برابر شان به پا خیزند و یا مانند سال های پایان حاکمیت نخست شان، برای رهایی از چنگال ظلم و فرهنگ دشمنی، حتا اشغال را با پیشانی باز استقبال کنند.

آرزو می کنم در میان طالبان، خرد بر جهل پیروز گردد و کشور از سقوط کامل نجات یابد.  

۰۳ / ۰۱ / ۱۴۰۱

۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲