کنفرانسی در دانشگاه بالتیمور در آمریکا علیه پایگاه‌های نظامی ایالات متحده در سایر کشورهای جهان از ۱۲ تا ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸ برگزار شد.

فعالان سیاسی از سراسر کشور و در واقع از تمام دنیا گرد آمدند تا نشان دهند که آمریکا ۸۰۰ پایگاه نظامی در هشتاد کشور دنیا دارد که از طریق آن‌ها سلطه امپریالیستی خود را در این کشورها اعمال می‌کند.

در این کنفرانس که با ظرفیت کامل برگزار شد، ۲۰۰ نماینده شرکت داشتند، بیش از ده‌هزار تن آن را از طریق فیس‌بوک و یوتیوپ دنبال کردند و به‌علاوه ۱۵۰۰ تن نیز کنفرانس را از طریق «اتحاد ملی ائتلاف ضد جنگ» مشاهده کردند.

سازمان‌ها و گروه‌های برگزار‌کننده این کنفرانس عبارت بودند از: شورای صلح ایالات متحده، اتحادیه سیاهان برای صلح، اتحاد ملی ائتلاف ضد جنگ، اتحادیه جهانی برای عدالت، سازمان جهانی زنان برای صلح و آزادی، مقاومت خلق و کهنه سربازان برای صلح.

شرکت‌کنندگان از بایان آمریکا، سازمان صلح آکینوا، نیروی بازدارنده موشک‌های بالستیک آمریکا در کره، دوستداران کنگو، ائتلاف دست آمریکا از سوریه کوتاه و تعداد دیگری از سازمان‌های طرفدار عدالت اجتماعی تشکیل شده بودند.

تحقیقات بسیاری از سراسر دنیا در مورد اثر مخرب اشغالگری نظامی آمریکا بر روی اقتصاد، سیاست و محیط زیست گردآوری شده بود.

اثر مخرب پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای دیگر بر روی محیط زیست و سلامت میلیون‌ها انسان و نسل‌های آینده نشان داده شد. سازمان حفاظت محیط زیست نشان داد که اکثر این پایگاه‌ها مواد سمی و آلوده تولید می‌کنند که نتیجه آن به خطر انداختن سلامت انسان‌ها و از بین بردن محیط زیست است.

در مورد آمریکای لاتین کنفرانس به اشغال ۱۱۵ ساله خلیج گوانتاناما توسط آمریکا در خاک کوبا اشاره کرد و در قطعنامه‌اش از آمریکا خواست که آن را به کوبا پس بدهد. سازمان کوبایی جنبش کوبا برای صلح و استقلال پیام مخصوص همبستگی خود را به کنفرانس فرستاد و خاطر‌نشان ساخت که پایگاه‌های نظامی استقلال کشورهای تحت سلطه را به خطر می‌اندازد.

همچنین دخالت آمریکا در ونزوئلا و سایر کشورهای آمریکای لاتین محکوم شد. کنفرانس همبستگی خود را با مردم پورتوریکو که در آن نسل‌کشی شده و مردم آن قربانی تخریبی که توسط توفان ماریا به‌وجود آمده است، شده‌اند اعلام کرد.

مبارزات زیادی نیز در آسیا و اقیانوسیه صورت می‌گیرد. بایان آمریکا در مورد مبارزه مردم فیلیپین اشاره کرد و ارتباط بین شورشیان و حمایت آمریکا را از دولت فیلیپین برملا کرد. در آکینوا نه تنها مردم علیه ساختن پایگاه جدید آمریکا مبارزه می‌کنند بلکه در حال مبارزه‌اند که پایگاه فعلی نیز برچیده شود.

فعالان کره جنوبی علیه برقراری موشک‌های بالستیک آمریکا مبارزه می‌کنند. با تمام خشونت‌های لفظی که در آمریکا صورت می‌گیرد و لجن‌پراکنی‌ای که رسانه‌های آمریکا علیه مردم کره می‌کنند بسیار مهم است که نماینده‌ای از کره در این کنفرانس صدای مردم کره را به گوش جهانیان برساند.

شکست استراتژی آمریکا در غرب آسیا نیز افشا شد. به‌رغم هفده سال جنگ، آمریکا در ماموریتش در افغانستان شکست خورد. و علیرغم هفت سال جنگ نیابتی  و بمباران مستقیم آمریکا در سوریه، آنجا نیز شکست خورد. دولت سوریه شکست‌ناپذیر و روزبه‌روز در میان کشورهای همسایه‌اش اعتبار بیشتری کسب می‌کند. ادامه محدود کردن ایران و روش خصومت‌آمیز ترامپ در مقابل این کشور نیز در این کنفرانس از اهمیت خاصی برخوردار بود.

توسعه‌طلبی آمریکا در آفریقا که در قالب مخفی و نیمه‌مخفی در آنجا صورت می‌گیرد نیز در کنفرانس مورد بحث قرار گرفت. گفته شد که این پایگاه‌ها در آفریقا فقط برای این درست شده که امپریالیسم آمریکا تمام منابع را تحت کنترل خود درآورد.

در کنفرانس همچنین قطع‌نامه‌هایی برای فعالیت‌های آینده صادر شد.

کنفرانس چند قطع‌نامه را برای فعالیت‌های آتی تصویب کرد. یک قطع‌نامه روز ۲۳ فوریه را برای روز جهانی فعالیت علیه پایگاه دریایی گوانتاناما در نظر گرفت. این تاریخ مصادف است با ۱۱۵‌مین سال اشغال این منطقه و تسخیر آن توسط ایالات متحده.

قطع‌نامه دیگری برای در نظر گرفتن یک روز در بهار امسال به‌عنوان روز ضد جنگ تصویب شد.​ در این قطع‌نامه مسائلی مانند پایان دادن جنگ‌های آمریکا در خارج، بستن تمام پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای دیگر، تغییر مسیر بودجه هنگفت نظامی به‌سوی برآورده کردن نیازهای انسان و حفظ محیط زیست و خلع کامل سلاح اتمی از زرادخانه آمریکا، مطرح شده است.

سرانجام قطع‌نامه‌ای برای برگزاری این کنفرانس به‌صورت گسترده‌تر و در سطح بین‌المللی، علیه پایگاه‌های نظامی آمریکا و ناتو به‌تصویب رسید. تاریخ و محل برگزاری این کنفرانس بعداً اعلام می‌شود.

مرکز فعالیت‌های بین‌المللی از این کنفرانس که علیه پایگاه‌های نظامی آمریکا برگزار شده است، پشتیبانی می‌کند. ما خواهان برچیده شدن تمام پایگاه‌های نظامی آمریکا در سراسر دنیا هستیم. چون آن‌ها چیزی جز تفنگ‌های پُری نیستند که به‌سوی مردم جهان نشانه رفته‌اند. مردمی که برای به‌دست گرفتن سرنوشت‌شان و برای برقراری سوسیالیزم مبارزه می‌کنند. این وظیفه ما طبقه کارگر که در دل هیولای امپریالیسم زندگی می‌کنیم است  که تمام کارگران جهان را متحد کنیم و ماشین جنگ را از کار بیاندازیم.