تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

ګيله د ملګرو ملتو د سرمنشي نه مه کوي ؟؟

ګيله د خداي او هغو ملانو نه وکړي چي خداي يي د هر چا د ژوندي کولو او وژلو او نيکمرغي او خوشبختي مسبب بللو ، خو خداي پاک په افغاني خاوره دباروتو او مرميو باران ، دلوږي او بيکوري فرمان ، د افغانانو د وژلو او قصابي کولو فرمان ، د ديرو شرارت پيشه او تفرقه اچونکو او رشوتخورو او غلو او غاصبينو مجاهدينو رهبرانو او قوماندانانو حاکميدل زموږ د بيوزلو خلکو په سرو مقرر کړل ، زما ګيله د خداي نه ده چي يا يو لوي تندر او قهر او باد او باران نازل کړه چي افغانان د نړي دکري له مخي پاک شي ؟؟ ځکه ۴۰۰ کاله دغه طايفه نه په پيسو ماړه شول ؟ نه په غلو او چور ماړه شول ؟ نه په مقام او څوکي ماړه شول ، نه په لکسو کورو او لکسو موټرانو ماړه شول ؟ نه په پلوو ، قابليګانو او کبابو ماړه شول ؟ نه په بچه بازيو او زنکه بازيو ماړه شول او هنوز واي حقوق مجاهدين زير پاي شده ، ( نو هغه خلک ، هغه مليت او هغه قوم )، چي د حق او ديموکراسي غوشتونکي دي او شاته يي غرب ( ملګري ملتونه – امريکا – دناتو هيوادونه ولاړ دي )، او اتکاي يي په هغوي ده او خداي نه پيژني ، خدايه دغه اقوان په مرګ مفاجات ( ايبولا )، اخته کړي چي د افغانستان خاوره ورنه خلاصه شي ؟؟؟
هره ورځ وايي پاکستان مجرم او جنايت کار هيواد دي ؟؟ ايران خاين او اخوندي تروريست هيواد دي ؟؟ غرب افغانستان اشغال کړي؟؟ تر څو اشغالګري لښکري افغانستان خوشي نه کړي ( طالبان – حقاني – داعش او حکمتيار او حزب جميعت او جنبش اسلامي )، وسلي په مځکه نه ايږدي ؟؟ خو دا نه ور په ياديژي چي ټول عمر د غرب نوکران او مزدوران واست ، هير مو شول د پاکستان د حکومت او ايراني آخوندانو لطف او مرحمت چي خپله مجددي او کرزي وايي پاکستان د جهاد په وخت کي زموږ سره ډير ښه کړي ؟؟؟ ولي يوه لحظه او يوه ورځ د افغانستان نارينه او سربازان ، ماشومان او ښخي چي وژل کيدي ، کونډيدي ، بيکوره کيدي ، زخمي کيدي او ټولي ستاسي له خوانه د پاکستان ايران عربستان او غربيانو به مالي او معنوي مرستو عملي کيدل هغه وخت ولي مجاهدينو خاصتا رهبرانو يي و نه ويل چي دغه فتنه ګر ، چپاولګر ، استعمارګر او تروريست امريکايان زموږ په واسطه زموږ خلک وژني او خاوره مو له منځه ځي ؟؟ خو مجاهدين د مقام او څوکي تږي وو او دي ؟؟ ملګري ملتونه د اوله بيا تر ازله د ( پايو بيګ – يا fivebig), په ولکه او تر امر او فرمان لاندي وو او دي ، همدا د شمال ټلواله وه چي طالبان يي په اشغالګرانو سلاته او زره زره کړل ؟؟ نن هم دغه د شمال ټلواله ده چي د افغانستان تجزيه غواړي او ځانونه يوازني د هميش له پاره د تخت او تاج غوشتونکي بولي ؟؟
ملامتي يووازي او يوازي په افغاني حکومت دارانو کي ده چي نه يي تحصيل کړي ، نه سياسي او علمي نظامي سيواد لري ، نه د خلکو او خاوري د حفاظت ته متوجه دي ؟؟
ملګري ملتونه ، غربي هيوادونه ، روس او چين، هندوستان ، پاکستان ايران او عربان ، د افغانستان تاريخي دښمنان وو ، دي او وي به ، تر هغو وخته چي يو دلري ليد ، يو افغان شمول ، يوبل خوښونکي ، دملي وحدت سمبول ، سوچه افغان ريس جمهور تعين نه شي دا وطن بل هيڅ خارجي قوت او خارجيان نه شي جوړولاي ؟؟؟؟