وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

کاهش امید به زندگی در ایالات متحده، طی سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱

نگارنده: ناشناس، سایت یو اس. پلی استروم، ۲۴ مه، ۲۰۲۲ میلادی

مترجم: یونس غیاثوند، ترجمه در ۱۴ خرداد، ۱۴۰۱ خورشیدی

براساس مطالعاتی که محققان دربارۀ امید به زندگی به عمل آورده‌اند، توانسته‌اند اطلاعات جدیدی دربارۀ این موضوع کسب کنند. محققان معتقدند که این کاهش امید به زندگی میزان سقوطش شدیدتر از سقوط امید به زندگی سال ۱۹۴۳ و در اواسط جنگ جهانی دوم بوده است.

امید به زندگی در ایالات متحده از ۷۸.۸۶ در سال ۲۰۱۹ به ۷۶.۹۹ در سال ۲۰۲۰، سپس به ۷۶.۶۰ در سال ۲۰۲۱ کاهش یافته که ۲.۲۶ سال افت این نرخ بوده‌ایم. در مقابل، کشورهای همتا بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ کاهشی ۰.۵۷ ساله را تجربه کرده‌اند و بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ این نرخ ۰.۲۸ افزایش داشته و شکاف امید به زندگی بین امریکا و دولت‌های همتا بیش از پنج سال می‌باشد.

محققان معتقدند که این افت امید به زندگی در بین سیاهپوستان و لاتین‌تباران بسیار زیاد بوده و نمایانگر تبعیض نظام‌مند و دولتی بر علیه آنان در طول همه‌گیری کرونا می‌باشد.

توجّه به این نکته ضروری است که این نرخ در بین تمامی طبقات و افراد امریکایی کاهش نیافته است. طی یک سری مطالعات، محققان به این نتیجه رسیده‌اند که شکاف امید به زندکی ۱ درصد ثروتمند با بقیۀ اقشار جامعه بیش از ۱۴.۶ سال ( نسبت به ۹۵ درصد جامعه بین ۱۴.۴ تا ۱۴.۸ سال بوده است) و برای ۹.۹ درصد دیگر جامعه این شکاف در قشر زنان مرفه سطح پایین‌تر ۱۰.۳ سال و برای مردان همین طبقه ۱۰.۱ سال می‌باشد.

کاهش امید به زندگی نمایانگر شکست نظام سرمایه‌داری در بخش تأمین رفاه جامعه و زندگی طولانی‌تر و پربارتر برای تودۀ کارگران است. درعوض، الیگارش‌های حاکم در حال بهره‌برداری از ثروت و منابع طبیعی هستند تا متافع شخصی خود را فراهم سازند.

پانوشت مترجم: تشکر فراوان از همکار عزیزم که در تدوین و انتشار این مقاله به بنده یاری می‌رسانند، قلمشان پربرکت تر باد!

نظر مترجم دربارۀ موضوع مقاله: برخی فکر می‌کنند که اگر در ژاپن  نرخ امید به زندگی زنان آنجا بیش از ۸۶ سال است، نمایانگر سلامت روانی و اخلاقی- معنوی جامعه آنها می‌باشد. این، یک دروغ بسیار بزرگ است! می‌توان تا ۹۰ سالگی عمر کرد، امّا چه زندگی‌ای؟ زندگی‌ای که در آن یک زن ژاپنی بیش از ۱۳ ساعت به کار سخت مشغول می‌شود تا بی خانمان نشود؛ تا  از شدت فقر خودکشی نکند! آری، می توان تا ۹۰ سالگی هم عمر کرد ولی چه عمری؟! باید شاهد تورم و رکود و مشکلات روانی و اقتصادی جامعه بود، به خود و همگی توصیه می کنم که عمیق تر بیندیشند! 

ــــــــــــــــــــــــــــــ

*-منابع نگارنده: