محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

 کاسیرر؛ فلسفه یعنی تئوری شناخت

آرام بختیاری تئوری شناخت جناب کاسیرر؛ متافیزیکی و لیبرالی است.   ارنست کاسیرر(1945-1874.م)،…

هجرت و تمدن؛ از زایش تمدن‌ها تا زایش بحران‌ ها

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دوگانه هجرت؛ دیروز امید، امروز اضطراب هجرت به‌عنوان…

طالبان؛ اسطوره شکست ناپذیر با پاشنه اشیل

نویسنده: مهرالدین مشید توهم اقتدار پایدار؛ از فروپاشی امپراتوری‌ها تا شکست طالبان ظهور…

قربانی یاری شو!

امین الله مفکر امینی    2026-02-05! قربانی یاری شو که قربانــــت شـــــــــود     بوقتی سختی…

سلطنت مطلقه ؛ آنارشی جنگل گرگ ها

Hobbes , Thomas (1588-1679) آرام بختیاری هابس؛ فیلسوف سیاسی سلطنت مطلقه.  توماس هابس(1679-1588.م)،…

پایان یا بازتولید قدرت؛ طالبان در آستانه یک چرخش سرنوشت‌…

نویسنده: مهرالدین مشید حاکمیت طالبان و سناریو های آینده؛ تغییر از…

تکنولوژی یا تخیل؟ هارپ در میان واقعیت و توطئه 

از یوتیوب تا توهم خدایی: کالبدشکافی یک روایت خطرناک سلیمان کبیر…

بگذریـــد!

امین الله مفکر امینی          2026-27-04! بـگذرید زحرف وسخن های ممــلو ا زریـــــــــا نـــــدارد…

شب سیاه

رسول پویان شب سیاهی گریخته ماهی، شکـسته چنگی گـرفته نایی سحـر نیامد…

همدیگر ناپذیری

نفاق ، همدیگر ناپذیری ، بلند پروازی ، امتیاز طلبی…

مدافعان خط دیورند؛ واقع گرایان ژیوپلیتیک یا متهمان به همسویی…

نویسنده: مهرالدین مشید موافقان دیورند؛ بازیگران واقع گرا در برابر ستون…

‬‬نه به جنگ و نابرابری، آری به همبسته‌گی جهانی کارگران‬‬‬‬

 ‬‬‬‬اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به‌مناسبت اول ماه می، روز…

توهم برتری و بازی قدرت

«جستاری در خودبزرگ‌ بینی و بازی‌های پنهان برتری» تهیه و تدوین…

بالیستیک چی‌ست؟

چرا این واژه‌ی صفت را به جای نام اصلی کار…

طالبان؛ پیامد فساد ساختاری و سازمان یافته حکومت‌های کرزی و…

نویسننده: مهرالدین مشید از امید تا انحطاط؛ فساد ساختاری و بازگشت…

قلۀ پیروزی

از قلـب خراسـان کهـن آمده ام با یعـقوب لیث و تهمتن…

«
»

کاهش امید به زندگی در ایالات متحده، طی سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱

نگارنده: ناشناس، سایت یو اس. پلی استروم، ۲۴ مه، ۲۰۲۲ میلادی

مترجم: یونس غیاثوند، ترجمه در ۱۴ خرداد، ۱۴۰۱ خورشیدی

براساس مطالعاتی که محققان دربارۀ امید به زندگی به عمل آورده‌اند، توانسته‌اند اطلاعات جدیدی دربارۀ این موضوع کسب کنند. محققان معتقدند که این کاهش امید به زندگی میزان سقوطش شدیدتر از سقوط امید به زندگی سال ۱۹۴۳ و در اواسط جنگ جهانی دوم بوده است.

امید به زندگی در ایالات متحده از ۷۸.۸۶ در سال ۲۰۱۹ به ۷۶.۹۹ در سال ۲۰۲۰، سپس به ۷۶.۶۰ در سال ۲۰۲۱ کاهش یافته که ۲.۲۶ سال افت این نرخ بوده‌ایم. در مقابل، کشورهای همتا بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ کاهشی ۰.۵۷ ساله را تجربه کرده‌اند و بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ این نرخ ۰.۲۸ افزایش داشته و شکاف امید به زندگی بین امریکا و دولت‌های همتا بیش از پنج سال می‌باشد.

محققان معتقدند که این افت امید به زندگی در بین سیاهپوستان و لاتین‌تباران بسیار زیاد بوده و نمایانگر تبعیض نظام‌مند و دولتی بر علیه آنان در طول همه‌گیری کرونا می‌باشد.

توجّه به این نکته ضروری است که این نرخ در بین تمامی طبقات و افراد امریکایی کاهش نیافته است. طی یک سری مطالعات، محققان به این نتیجه رسیده‌اند که شکاف امید به زندکی ۱ درصد ثروتمند با بقیۀ اقشار جامعه بیش از ۱۴.۶ سال ( نسبت به ۹۵ درصد جامعه بین ۱۴.۴ تا ۱۴.۸ سال بوده است) و برای ۹.۹ درصد دیگر جامعه این شکاف در قشر زنان مرفه سطح پایین‌تر ۱۰.۳ سال و برای مردان همین طبقه ۱۰.۱ سال می‌باشد.

کاهش امید به زندگی نمایانگر شکست نظام سرمایه‌داری در بخش تأمین رفاه جامعه و زندگی طولانی‌تر و پربارتر برای تودۀ کارگران است. درعوض، الیگارش‌های حاکم در حال بهره‌برداری از ثروت و منابع طبیعی هستند تا متافع شخصی خود را فراهم سازند.

پانوشت مترجم: تشکر فراوان از همکار عزیزم که در تدوین و انتشار این مقاله به بنده یاری می‌رسانند، قلمشان پربرکت تر باد!

نظر مترجم دربارۀ موضوع مقاله: برخی فکر می‌کنند که اگر در ژاپن  نرخ امید به زندگی زنان آنجا بیش از ۸۶ سال است، نمایانگر سلامت روانی و اخلاقی- معنوی جامعه آنها می‌باشد. این، یک دروغ بسیار بزرگ است! می‌توان تا ۹۰ سالگی عمر کرد، امّا چه زندگی‌ای؟ زندگی‌ای که در آن یک زن ژاپنی بیش از ۱۳ ساعت به کار سخت مشغول می‌شود تا بی خانمان نشود؛ تا  از شدت فقر خودکشی نکند! آری، می توان تا ۹۰ سالگی هم عمر کرد ولی چه عمری؟! باید شاهد تورم و رکود و مشکلات روانی و اقتصادی جامعه بود، به خود و همگی توصیه می کنم که عمیق تر بیندیشند! 

ــــــــــــــــــــــــــــــ

*-منابع نگارنده: