پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

کانسرت خانم آریانا سعید و صف بندی علمای مفت خور !

کمباور کابلی

شنیده شد، خانم آریانا سعید آواز خوان سرشناش و دلیر درنظر دارد، برای هموطنان درکابل ، یک کانسرت برگذار کند.

مولوی فیضانی،رئیس شورای علمای دولت اشرف غنی و ا زخورندگان  خونسرد آخور امریکا، میگوید« به هیچ وجه نمیتواند ، آریانا، کانسرت برگذارکند، کنسرت ( موسیقی) شرعا ، حرام است، ما جلوش را می گیریم…»
++++
اولا خانم آریانا یا هر هنرمند دیگری می تواند در پایتخت کشور خویش، یا هرگوشهءدیگر میهن ، کنسرت و محفل ساز و سرود  برگذار کند؛ اگر منتظر بماند که جنگ و انفجار و انتحار همسنگران مولوی صاحب فیضانی، پایان یابد، بایستی چهل سال دیگر صبرکند .
دوما، این « شریعت » مخالف هنر های زیبا از چه وقت ، مانندسمارق از زمین سرزد؟  دقیقا از زمان تدوین قانون اساسی جدید!
قانون اساسی جدید که افغانستان را« جمهوری اسلامی» اعلام داشت، چه وقت ساخته شد؟، درست پس از اشغال وطن بوسیله امریکا،  پس از تار ومار شدن دولت طالبان.آیا شیخ آصف و رسول سیاف که ساعتها، مسابقهء سخنرانی ، نهاده بودند ، دروقت به اصطلاح رای گیری برای تایید نام جدید افغانستان وسائر مواد اسلامی قانون اساسی جدید ، ، حرف و خواستهء خویشتن را بیان میکردند یا نیت و توطئهء دوکشورهمسایه را؟

 دقیقا به نیابت از جمهوری های اسلامی ایران و پاکستان، نعره میزدند!

بهر صورت، قانون اساسی جدید وحضور حاکمانی اپورچونیست مثل کرزی و غنی که نخستین ، همسر خود را از انظارمخفی داشت و دومی برسر خانم مسیحی خود، روسری و شال افگند؛امروز کار مملکت را به جای کشانده که در چار گوشهء این خطه، مدرسه های خصوصی مذهبی با نصاب تعلیمی مرموز و مبهم ساخته شده است، درسخانه های که تقلید ازمدارس دیوبندی هند و نسخه بدلی از مدارس مذهبی پاکستان در روزگار فرمانروایی  ضیاء الحق است.
 شاگردان این مدرسه ها ، بخصوص دختران، موسیقی را ودیدن تلویزیون را حرام میدانند. دختران این مدارس بر اساس نگرش و آموزش استادان خویش، تجلیل سال نو، بزرگداشت روز مادرو روز معلم را نیز ناروا میدانند.اینان که با پوششی شبیه یک خیمه ، رفت وآمد می کنند، حتا کارکردن خانم هارا حرام میدانند!
بر طبق اسناد،جهان بینی مبارزاتی  طالبان، و همطرازان آنان چون چون لشکر طیبه،لشکر صحابه، لشکر جنگهوی ،از همین آموزه ها ، آب میخورد.
اما در افغانستان، اگر دوره ظاهر شاه را ملاک اعتبار بدانیم، درین دوره هم طرز لباس پوشیدن زنان ، مشخص و معلوم است، هم وضع موسیقی و کانسرت، مشخص است، هم نصاب تعلیماتی مکاتب، مشخص و قابل رویت است!

چرا به جای برگشت به دوران ظاهر شاه، مثلا  زنان مجری محافل فرهنگی  مان از نطاقان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران تقلید و تاسی میورزند، یا  مدارس غیر رسمی افغانستان، نصاب تعلیمی پاکستانی هارا، بکار می گیرد؟
البته دلائل متعدد دارد که شاید دلیل بارزترش ، آدم های بی اختیار و روز گذرانی اندکه خود را« رییس جمهور» و اخیرا، « رییس اجرائیه» می نامند  و  ترس شان از مردم به حدی است که برای
 شرکت در یک محفل علمی در دانشگاه دولتی، از هلیکوپتر استفاده میفرمایند….