پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

کارشناس سیاسی : برای آمریکائی ها وضعیت اوکراین ابزاری است برای کشور گشائی

گرگوری کلارک Gregory Clark می گوید واشنگتن ابتدا هر کاری می توانست برای سرنگونی دولت اوکراین انجام داد و سپس در پی سرکوب شورش برآمد.

گرگوری کلارک دیپلمات، پژوهشگر، سیاست شناس و روزنامه نگار در مصاحبه با اسپوتنیک اظهار داشت که موضع گیری غرب که فراخواست خودمختاری مردم روس زبان اوکرائین را به هیج عنوان قابل قبول نمی داند، پرسش های متعددی را برای ما مطرح می سازد : « از همان آغاز روشن بود که مردم روس زبان در جنوب شرقی اوکراین خواهان همان خود مختاری بودند که گروه های فرهنگی مهم در کشورهای ما، چیزی که در غرب موضوعی عادی بنظر می رسد.»

این کارشناس سیاسی اضافه کرد که با این وجود پشتیبانی طبیعی مسکو از این گروه های اجتماعی، به دست غربی ها بهانه می دهد که جنگ سرد نوین ضد روسی راه بیاندازند.

با توجه به رویداد های گذشته در اروپا، برای این دیپلمات جای شگفتی دارد که غرب فراخواست خود مختاری مردم روس زبان را غیر قابل قبول می داند.

گرگوری کلارک اضافه کرد : «اسکاتلندی ها در بریتانیا، کاتالان ها در اسپانیا، فرانسوی زبانان کانادا و اسلوواک های یوگوسلاوی سابق انگیزه های کمتری برای درخواست اشکال متنوع خود مختاری و یا حتی استقلال داشتند. آلمان به 16 خودمختاری تقسیم شده که دارای نیمه حاکمیت هستند. حتی استرالیا و ایالات متحده تک فرهنگی تقسیم سرزمین را به سرزمین های فدرال برای مدیریت بهتر ترجیح داده اند…پشتیبانی مسکو از شورشیان قابل مقایسه با کمک های غرب به جدائی طلبان آلبانی در کوزووو نیست. یک لحظه تصور کنید که چه اتفاقی خواهد افتاد اگر مسکو امروز کی یف و تمام کارخانه های اصلی اوکراین و زیر بناهای این کشور را برای واداشتن آن به قبول استقلال در جنوب شرقی اوکراین بمباران کند ؟ فریاد تمام رسانه های غربی تا ده ها سال در سرا سر جهان طنین خواهد انداخت. شاهین های آمریکائی شمارش کلاهک های اتمی شان را آغاز خواهند کرد».

به باور گرگوری کلارک اوکراین ابزار جدیدی در جعبۀ ابزار سیاست های کشورگشایانۀ ایالت متحده و بریتانیا است. کلارک می گوید، این کشورها همواره روش ثابتی را به کار می بندند : جستجوی یک گروه مخالف در کشوری که هدف گرفته اند، ارسال اسلحه برای آنها، و آموزش تمام ساخت و ساز شورش علیه دولت. سپس، برای حفاظت از خودشان پشت مفاد حقوق بین المللی موضع می گیرند، مسئولیت حفاظتی، به آنها کمک می کنند که به استقلال برسند، موردی که بمباران زیربناهای حیاتی می تواند خیلی مفید واقع شود. یعنی موردی مشخصاً در یوگوسلاوی به وقوع پیوست.

گرگوری کلارک نتیجه می گیرد که : « از یک دولت ضعیف و بی صلاحیت  دفاع می کنید و در عین حال به سرکوب یک قیام قانونی مبادرت می ورزید. در صورتی که پیروز شوید، می توانید در عین حال یک دولت ماهواره ای و حتی یک پایگاه جدید نظامی به دست آورید. به هر صورت، روش بسیار ساده ای بنظر می رسد که  دیگران و خودتان را متقاعد کنید که واقعاً نجات بخش ستم دیدگان هستید. این سناریو در عین حال می تواند سناریوی بسیار خطرناکی برای تسلط بر جهان باشد»

لینک منبع در اسپوتنیک :

http://fr.sputniknews.com/international/20150305/1015033865.html#ixzz3TXSWENkf

 

ترجمه توسط حمید محوی