مختصری درباره تاریخچه احیای مجدد و باز ساز ی…

جهان درویرانی افغانستان دست داشت درین شکی نیست و اظهر…

ازمثالهای زشت ونامیمون فدرالیزم

برګرفته برخی از مقاله تحقیی تحت عنوان (سیستم ونظام های…

تجمع گروه های تروریستی در شمال؛ بستر سازی برای جنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید جغرافیای شمال زیر پاشنه های تروریسم و سکوی…

پاکستان و ایران حاميان اصلی طالبان و عاملان فاجعه در…

نویسنده: مهرالدین مشید ابراز نگرانی پاکستان و ایران از گروه‌ های…

چند شعر از دارین_زکریا

برگردان چند شعر از #دارین_زکریا شاعر سوریه‌ای خانم "دارین زکریا" (به…

چهار هایکو

ترجمه‌ی چهار هایکو از #توروالد_برتلسن هایکوسرای دانمارکی* توسط #زانا_کوردستانی  آقای "توروالد…

فلسفه هایدگر میان تبلیغ فاشیسم و آنتی کمونیسم

Martin Heidegger(1889-1976)  آرام بختیاری کج فهمی فیلسوفان مذهبی دانشگاهی وطن از هایدگر. چرا…

سفر ملاهبت الله به کابل ؛ نشانه های زوال یا…

نویسنده: مهرالدین مشید نبض زمان و رقم خوردن شمارش معکوس در…

جامعه دین زده چگونه است؟

عبارت از جامعه می باشد٬ که دیندار از دین٬ چون…

نوای خلقِ غمدیدهء بغلان!

امین الله مفکر امینی       2024-13-05 آسمـان گرفته سخت برما، زمیــــن از سوی…

تنهایی و غربت شناخت نامه ی تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دیگری از تنهایی و غربت روایت تبعید یعنی…

دست یاری 

بر بلای سیل بغلان مبتلا است  ساکنان اش زین مصیبت در…

تجلیل از روزمادردرکشورشاهی هالند

بتاریخ 12می سالجاری درشهرارنهم کشورشاهی هالند محفل باشکوهی ازسوی شوراي…

بجنبید ایکه خود ها، حامییان حقوق بشرخوانید!

امین الله مفکر امینی       2014-13-05! ندانم چطور گویم ویا به تصویر کشمدردوناله…

اینجا بغلان است، آدمیت را سیل برده است!

سیامک بهاری “ما نه غذا داریم، نه آب آشامیدنی، نه سرپناه،…

خشم سیلاب

رسول پویان خانه و باغ و زمین و روستا ویران گشت خـشـم…

 قاضی ی شهر شرف

محمد عالم افتخار مال تاجـر غرق دریا گشـته بود تاجر آنجا محوِ…

خیزش های مردمی نشانه های شکست طلسم وحشت طالبانی

نویسنده: مهرالدین مشید تبعیض، حرمت شکنی و استبداد کار نامه ی…

مادر

ای مادر من فرخ و آباد بمانی پر خنده به لب…

چند شعر کوتاه از زانا کوردستانی

انتظارم، بوی سیگارهای زر گرفته... و روزهای تلخِ نیمه سوخته میان بغض خاموشت…

«
»

ژاندارک افغان, شیر دخت فرخنده شهید ـ نام پر افتخارت ثبت تاریخ است

شیر احمد صمیم     

با مروری بر رویداد های کشور و صفحه گردانی اوراق تاریخی آن, دیده میشود که هزار ها سال نیاز بود تا انسان نیمه برهنه و متوحش به مرحله کنونی یعنی در جهان متمدن امروز گام گذارد.

گذار مراحل تاریخی در ابتداء با بطائت و کندی اما در مرحله بعدی سیر صعودی خویشرا توام با تکامل حیات بشری ادامه داد که این تحولات و تغییرات کم نظیر هم در زمان و مکان معینی بوجود نیامد و بل نظر به شرایط محیط اجتماعی چه طبیعی و یا غیر طبیعی بظهور رسیدند که کانونهای تمدن کهن خود نماد سیر تکاملی آنرا در جوامع متمایز بشری به نمایش گذاشته است.

در کشور ما افغانستان که یک جامعه  سنتگرا, قبیلوی و مذهبی میباشد نظربه عقب ماندگی فکری, بیسوادی و فقر, سالیان متمادیست که در ورطه جهل و ظلمت دست و پا میزند, بویژه با ورود ایدیا لوژیهای متنوع, از راست افراطی تا چپ افراطی, طی چهار دهه است که جنگ های تحمیلی و برادرکشی با مداخله آشکار بیگانگان میهن ما را در فضای ناهنجار قرار داده و توده های ملیونی جامعه ما در شرایط بسا اسفناک و دشوار حیات بسر میبرند. حال که ورود فرهنگ بیگانه به بهانه دموکراسی و با استفاده از بازی های مختلف با احساسات پاک مردم, انسانهای سرزمین ما را به پدیده های شومی چون اعتیاد به مواد مخدر, فساد, قتل و غارتگری ملوث نموده اند, این سرزمین باستانی را به ویرانه ئی مبدل ساخته و چهره مظلوم مردم بیدفاع, صلحدوست ومحروم از مزایای زندگی انسانی را توسط عمال شان بنامهای تروریست, قاچاقبر, وحشی و زن ستیز به جهانیان معرفی کرده اند.

هرگاه به گذ شته های دور نظر اندازیم, مشاهده میشود که سرزمین افغانستان, به گفته برخی ازتاریخ نگاران, با داشتن حدود پنجهزار سال قدامت تاریخی, که اندی از قلمرو ها در جهان با تمدن ابتدائی آنوقت خطه باستانی ما برابری مینمود, درآنزمان هم در کشور سلطه سیاسی بدست تیکه داران دین بود و مردم منجمله دهقانان و پیشه وران همه وهمه مورد تهدید و تحقیر همین نمایندگان قشر روحانیت قرار میگرفتند که پس از گذشت قرنها با تاسف این وضعیت تا حال ادامه داشته و توده های محروم جامعه ما را افیون خرافات ساخته اند که پیامد های آنرا بیشترین قشر جامعه از جمله زنانرنجدیده کشور متحمل میگردند.

بشر بعنوان اشرف مخلوقات و دارای عقل و فراست آفریده شده و بالا ترین مقام را در بین موجودات حیه دارد, بدین لحاظ همواره بایست با همنوع خود با لطف, مهربانی و مدارا رفتار نماید. اما متاسفانه طوریکه دیده میشود اغلب بیعدالتیها را همین انسانها در حق همدگر روا میدارند و زن که بمثابه مادر, همسر و خواهر نیمه پیکره جهان بشریت را تشکیل میدهد, در بسیاری از نقاط روی زمین بخصوص کشور های افریقائی و آسیائی بعنوان موجود ضعیف, فاقد حقوق و حتی بعنوان کنیز و برده بحساب می آمده, مورد استثمار قرار گرفته و از وجود آن صرف برای مقاصد جنسی استفاده برده میشود. در حالیکه زن دارای حقوق مساوی با مردان بوده و حق حرمتگزاری بیشتری را نظر بوظایف و مسئوولیتهای سنگینی که در تربیه اطفال و سازماندهی امور منزل دارند مورد احترام عظیمی باید قرار گیرند.

اما شوربختانه عقب ماندگی اجتماعی, جهل, خرافات و سنتهای ناپسند آنقدر در جامعه نفوذ نموده است که در نتیجه آن نیمی از نفوس کشور یعنی قشر اناث جامعه ما تحت فشار دوگانه خانوادگی و اجتماعی با مرگ تدریجی دست و پنجه نرم مینمایند و همواره در آتش ناملایمات روزگار و محرومیتهای بیشمار جامعه مردسالار و زن ستیزمیسوزند.

حادثه دلخراش شهادت فرخنده فقید نمونه روشن ایست که بر ادعای ما مهر صحه میگذارد.

بلی هموطن!

تا چه وقت تحت تاثیرفریبکاریها و ریاکاریهای دست نشاندگان اجانب به خرافه گرائیها, عقب گرائیها و سنتگرائیهای نا پسند قرار خواهی گرفت.

زمان ناقوس قرن بیست و یک را بصدا در آورده و از پیشرفت علم و تکنالوژی به ما پیام میدهد. بهتراست بهوش آمده بخود تکانی دهیم, خود و همنوعان خویشرا ازین منجلاب بد بختی رهای بخشیم.

مردان معتقد به مدنیت و راه انسانیت!

 بر شماست که دوشادوش نیمه پیکره جهان انسانیت یعنی قشر زن ,بخاطر رفاء, آزادی, ترقی اجتماعی و رهائی انسان از زیر یوغ ستم و نابرابریها دست بکار شوید و این جامعه محروم را به شگوفائی سوق دهید.

 نگذارید که شیادان تاریخ و گما شتگان بیگانه ها زندگی زنان رنجور کشور ما را به تلخکامی بیشتر بکشانند. رسالت ووجیبه روشنفکران, آزادیخواهان و ترقی پسندان بیشتر به این امر معطوف میگردد.

جایگاه شهید فرخنده فداکار که علیه خرافات میرزمید, چون شیر زنانی مانند رابعه ها و ملالی ها در قلوب انسانهای چیز فهم کشور ما برای همیش محفوظ بوده, مبارزات اش ثبت تاریخ گردیده والگوی رزم و پیکار و خرافه ستیزی برای نسل جوان کنونی و نسلهای بعدی کشور خواهد شد.

روان همه پــیشتازان جنبش آزادیـــخواهی شاد!

یاد فرخنده فقید جاودان و

کارنامه هایش با خطوط زرین ثبت تاریخ باد!