پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

چرا این همه کشتار ؟

میرعنایت الله سادات                                                   جون 2021

درین روز ها ، بار دیگروقوع جنایات هولناک درکشورما شدت یافته است . کشتارمادرانی درحال زایمان ، اطفال نوزاد ، قتل دسته جمعی دختران دانش آموزو جوانان مصروف تحصیل ، کارمندان دولت ، اهل خبره وعالمان دین ، روزانه به تعداد زیادی اتفاق می افتد.

جنایت کاران طالبی به همۀ این اعمال وحشییانۀ شان پوشش مذهبی داده وچنین وانمود مینمایند که  گویا ” اوامرالهی را عملی میدارند .” درحالیکه دین اسلام قتل ناحق یک انسان را به مثابۀ قتل تمام بشریت دانسته وقاتل را به اشد مجازات محکوم میکند. بناء” میتوان گفت که این جانیان ، نه تنها ازاسلام بی خبر بوده ، بلکه ازانسانیت هم فرسنگ ها فاصله دارند. این گفتار حضرت مولانا ، درحق این جانی ها کاملا” صدق می کند : 

               هزارسال رهی است ازتوتا مسلمانی

                                       هزار سال دیگر، تا به حد انسانی 

قریب پنجاه سال میشود که دست پروردگان انگلیس درپاکستان ، با صدور فتوای کفر، جنگ نیابتی را ازطریق عمال شان درافغانستان به راه انداخته اند. این ” مفتی ها ” درقالب ” اسلام تکفیری” گروههای زیادی را تربیه وپرورش داده اند. سپس پرورش یافتگان شآنرا با دریافت پشتوانۀ مالی ونظامی ازکشور های علاقمند ، آمادۀ جنگ وتجاوزبه افغانستان مینمایند. هموطنان ما میدانند که این گروهها درپوشش القاب معین ، طی پنج دهۀ گذشته ، پیوسته زیرساخت های کشورمارا تخریب و مردم بیگناه مارا مورد حمله قرارداده اند. هرکسی که در برابراین اعمال شنیع آنها اعتراض کرده است ، اورا کافرخوانده ، مباح الدم وواجب القتل دانسته اند. مشابهه چنین جاهلان ، درگذشته های تاریخ ما هم گاهگاهی سربلند کرده اند. ولی چون پشتیوانه وحمایت بیرونی نداشتند ، تعداد شان از محدودۀ شمار انگشتان فرا نمی رفت. اما بغاوت آنها بمثابۀ تمثالی ازجهالت ، بالخصوص درمقابل علمای شهیرسرزمین ما خبرسازبوده است . حضرت ابن سینای بلخی دربرابرعملکرد چنین افراد میگوید :

             خرباش که این جماعت از فرط خری 

                                  هرکی نه خر است ، کافرش میخوانند

مسئلۀ تفرقه افگنی دربین ملت ما قدامت بیش از صد سال دارد. منشاء وعلت آن به فتنه انگیزی های استعمارانگلیس درمنطقه برمیگردد. انگلیسها یک قرن قبل ، به عمال شان وظیفه دادند تا شاه امان الله را تکفیرکنند. همینطورسالها بعد ، درآستانۀ تحصیل استقلال مردم هند ، با بالا کشیدن شعار” کفر یا اسلام ؟ کدام یک را انتخاب میکنید ؟ “، قدرت رزمی نیم قارۀ هند را تضعیف کردند. آنها موفق شدند که با پایه گذاری پایگاه شان  بنام پاکستان ، کشوربزرگ هند را تجزیه کنند. این عملکرد انگلیسها ، علاوه برایجاد فشارعلیه هند ، سرنوشت بلوچ ها وپشتونهای آنطرف خط دیورند را نیز رقم زده و آنها را درزیر سلطۀ رژیم دست نشاندۀ انگلیس  قرارداد. به این ترتیب افغانستان نیزبه معضلات مهم اجتماعی ، اقتصادی وسیاسی مواجه گردید. طوریکه می بینیم مردم ما از آن پیامد ها ، تا هنوز رنج میبرند.  این واقعیت تاریخی ، نزدهمۀ مردم ما برملا بوده و با تحمل رنج های فراوان آنرا شناسایی نموده اند . 

                 هرکه نیآموخت ازگذشت روزگار

                                    هیچ نیآموزد ، زهیچ آموزگار 

                                                                ” رود کی” 

مردم ما درمقاطع مختلف تاریخ ، علیه توطئه گران خارجی وگماشته گان نا بکارآنها به پاه ایستاده اند. ولی خصلت جیواستراتیژیک سرزمین ما ، سبب شده است که پیشرفته ترین کشورها ، بخاطراهداف مشخص سیاسی شان ، درحمایت ودفاع ازین متجاوزین وخرابکاران قراربگیرند. چه باید کرد ؟ عقب نشینی وتضرع ، مشکل را برطرف نمی کند.

                 اظهارعجزنزد ستم پیشه گان خطاست

                                      اشک کباب باعث طغیان آتش است 

                                                                       ” صائب ” 

طوریکه گفته شد ، افغانها دربرابرستم پیشه گان ، قیامهای افتخارآفرینی نموده اند که شمارزیاد آن حرکات مردمی ، تاریخ ساز بوده است . یکی از دلایل پیروزی آنها درین بود که ایشان همیشه قهرمانان و رهبرانی صادقی را درجلو جنبش های خود داشتند . اما درین پنج دهه اخیر، قدرتهای متجاوزخارجی ، این فرصت را ازمردم ما گرفته اند. آنها نمی گذارند تا رهبران واقعی شان ، درپناه مردم خود براوضاع مسلط شوند. مردم میخواهند تا یک شخصیت دلسوز و وطندوست در جلوآنها قراربگیرد. تا درپرتو رهبری وی ، به مقصد برسند . درغیرآن ، فایق شدن برطالبان و سائرجنایتکاران ممکن نیست.  چنین یک رهبرمقاومت ، باید ازمیان مردم مقاوم افغانستان ، سربلند کند.

                خونریزی ضحاک درین ملک فزون گشت

                                        کو کاوه ؟ که چرمی به سرچوب نماید

                                                                       ” فرخی یزدی ” 

گرچه مطالبی را که دربالا تذکرداده ام ، همه میدانند . ولی آگاهی ازکشتارهای اخیر وجنایات عمال اجنبی درافغانستان ، سوزدلم را برانگیخته ومرا برآن واداشت تا درد دل خودرا با شما افغانهای جلاوطن درمیان بگذارم. یقیننا” که این درد همۀ ماست.

                   فقط سوزدلم را درجهان پروانه میداند 

                                     غمم را بلبلی کاواره شد ازلانه میداند 

                                                                         ” لاهوتی ” 

به امید موفقیت وسرافرازی ملت قهرمان افغانستان . پایان