پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

زلمی خلیل زاد چه برنامه ی تازه ای برای افغانستان دارد ؟

            نوشته : فروغی

       زلمی خلیل زاد نماینده ی خاص دولت امریکا درامورافغانستان ، بازهم وارد افغانستان و منطقه شده است تا با پتره کردن گروه دیگری ازبنیادگرایان اسلامی در بد نه ی حکومت فاسد و ناکاره ی کابل ، دیموکراسی نامنهاد صادراتی امریکایی ــ انگلیسی  را رنگ بیشتر مذهبی ــ دینی ببخشد .

       اسا ساً ایشان میخواهند پیشاپیش انتخابات امریکا ، بروی ناکامی ها و سرخورده گی های آن کشور در جنگ افغانستان ، پرده انداخته و با چسپاندن برخی از مهره های سوخته ی طالبان در بدنه ی حکومت کابل ، پیروزی دور دوم دونالد ترامپ را در انتخابات ریاست جمهوری آن کشور مسجل سازند .

       همه میدانند ، امریکا همانگونه که  تخم بنیادگرایی اسلامی را در منطقه و افغانستان بذر نموده است ،  کنترول و برنامه ریزی آنان را نیز در دست دارد .

       از نهضت های تندرو اسلامی اخوانی تا گروهها و تنظیم های جهادی – تکفیری وغیره ، همه تولیدات زرادخانه های مخوف استخباراتی آن کشور است که هرکدام بالنوبه برروی صحنه آمده ، پس از اجرای نقش از صحنه خارج شده ، جای شان را به نیرو های تازه دم افراطی دیگری سپرده اند .

      به باور ناظران ، اینبار نوبت بخش قابل ملاحظه ای ازطالبان تاریخ تیر شده رسیده است که باید از صحنه خارج شده جای شان را به نیروهای تازه دم افراطی دیگری بسپارند .

      آقای خلیل زاد که یکی از مهندسان ورزیده ی افراطی سازی اسلامی طی چهل سال اخیر بوده  و مجاهدان و طالبان افغانستان از تولیدات خاص افغانی شان میباشد ، در دور جدید ماموریت شان ، وظیفه دارند تا به ادامه ی حزب اسلامی حکمتیار ، با چسپاندن مهره های سوخته ی طالبان در بدنه ی حکومت ،  دو فاخته را با یک تیر شکار نماید : هم دستاوردی برای انتخابات  آینده ی ریاست جمهوری امریکا و تسجیل پیروزی دورِ دوم دونالد ترامپ داشته باشد  و هم به حامیان و هم نظران رییس جمهور غنی و گلبدین حکمتیار تا انتخابات آینده بیفزاید .

     این که قدرت های منطقوی چون روسیه ، چین ، ایران ، پاکستان و هندوستان به این ماموریت چگونه نگاه می نمایند و این که آیا با چسپاندن بخشی از طالبان در بدنه ی حکومت ،  صلح و ثبات در افغانستان تامین خواهد شد یا نه ، آینده ی ناروشن و انکشاف حوادث پس از مقرری جدید آقای زلمی خلیلزاد نشان خواهد داد .

     اما آنچه مسلم است اینست که ثمره های سیاست گذاری های خاص امریکایی آقای خلیل زاد ( از ایجاد گروههای چپاولگر و قوم پرست جهادی – طالبی تا بنیانگذاری حکومت فاسد و مافیایی نو ) ، هیچ کدام برای ملت عذاب دیده ی ما میمون و مبارک نبوده است .

     ملت ما به همان اندازه که از تروریزم طالبانی عذاب کشیده اند ، بدون شک از چسپیدن آنان بر بدنه ی حکومت و جامعه نیز عذاب خواهند کشید .