انسان و نیروهای سازندهٔ تمدن( بخش اول)

«انسان معمار روشنایی در دل تاریکیِ جهان» تهیه و تدوین :…

 دشمنی با فارسی؛ بازتاب سیاست زبانی برتری‌جویانه طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید فارسی‌ستیزی؛ چهره پنهان سیاست زبانی طالبان برای بررسی  دقیق…

نسل‌کشی هزاره‌ها یک پروژه چندوجهی بود که ریشه در سیاست‌های…

افغانستان سرزمینی نیست مانند روسیه و یا هند که بزرگ‌تر…

اگزیستنسیالیسم؛ آزادیاست، یا ترس و مرگ؟

Existenzphilosophie. آرام بختیاری فلسفه وجودی انسان؛ آزادی بورژوایی، یا رهایی جامعه؟ آیا انحلال…

۱۱ سپتامبر جهان را تغییر داد؛ زندگی من را نیز…

از صبحی که آمریکا را تغییر داد تا میدان‌های افغانستان؛…

د سیاسي فعالیت لپاره د ایډیا او رهبر جوړول

نور محمد غفوری (هیله من یم چې دا لیکنه د سیاست…

پروفیسور استاد نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد نصیب الله سیماب سره چې د…

کتاب راز هستی

رسول پویان به زندانی که دل دربند آن زنجیر و برپا…

 اسلام سیاسی؛ از اصلاح دینی تا ایدئولوژی قدرت

 نویسنده: مهرالدین مشید اسلام سیاسی یکی از مهم‌ترین پدیده‌های فکری و…

روزهای آخر امین؛ روایت ناگفته از ورود شوروی و تغییر…

https://www.youtube.com/watch?v=K0xOd1gPFV0 تاریخ معاصر افغانستان؛ روزهای آخر حکومت حفیظ‌الله امین. روزهایی که…

وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

«
»

رای منفی آلمان به قطعنامه محکومیت نئونازیسم 

نشریه ی هفته

05.11.22

یک نقطه عطف: آلمان و اتریش به قطعنامه سازمان ملل در محکومیت نئونازیسم رای منفی دادند.

به گزارش روسیه امروز، تا پیش از این رای گیری اخیر، فقط این ایالات متحده و اوکراین بودند که آشکارا با قطعنامه سازمان ملل علیه ستایش نازیسم مخالفت کردند. 
اکنون آلمان، ایتالیا، اتریش، مجارستان و سایر کشورهای اتحادیه اروپا نیز به آن رای منفی دادند. 
امسال نیز قطعنامه ای توسط روسیه به سازمان ملل برای محکومیت نازیسم ارائه شد که از سوی بسیاری از کشورهای غربی مورد حمله قرار گرفت و به آن رای منفی دادند.
کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل با ۵۱ رای مخالف و ۱۰۶ رای موافق پیش نویس قطعنامه روسیه در مورد مبارزه با ستایش نازیسم را تصویب کرد. ۱۵ کشور نیز رای ممتنع دادند. ایران در رای گیری شرکت نکرد.

عنوان این سند “مبارزه با ستایش نازیسم و سایر اقداماتی است که به دامن زدن به اشکال معاصر نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه هراسی و عدم تحمل مرتبط کمک می کند.”
چنین قطعنامه ای هر سال توسط مجمع عمومی سازمان ملل تصویب می شود. 

پس از تایید کمیته، مجمع عمومی سازمان ملل باید در مورد آنچه معمولا در ماه دسامبر اتفاق می افتد رای دهد. 

از سال ۲۰۱۴، تنها ایالات متحده و اوکراین به طور مرتب به این قطعنامه رای منفی داده اند، در حالی که کشورهای اتحادیه اروپا و ناتو و همچنین برخی از کشورهای دیگر از نقاط جهان به این قطعنامه رأی ممتنع داده اند. 

اما این بار پیش نویس قطعنامه از سوی آلمان، بریتانیا، اتریش، فرانسه، ژاپن، ایتالیا، گرجستان، کشورهای حوزه بالتیک و مجارستان نیز رد شد. 

به گفته گریگوری لوکیانتسف، معاون اداره همکاری های بشردوستانه و حقوق بشر در وزارت خارجه روسیه، همچنین تلاش شده تا با ترفندهای سازمانی از برگزاری رای آینده جلوگیری شود

استرالیا، ژاپن، لیبریا و مقدونیه شمالی یک اعتراضیه و اصلاحیه برای این قطعنامه ارائه کردند.
این اعتراضیه مدعی میشد، که روسیه با این قطعنامه تلاش دارد که اقدام نظامی خود در اوکراین را به بهانه مبارزه با نازیسم توجیه کند.
آنها اصلاحاتی را پیشنهاد کردند تا روسیه را متقاعد کنند که متن را از مرحله رای گیری خارج کند. 

اما آنها موفق نشده اند متن را به طور اساسی به نفع خود تغییر دهند و درخواست هایی را که مناسب آنها نیست حذف کنند:
“تخریب بناهای یادبود آزادی خواهان، تظاهرات نئونازی ها و راهپیمایی های مشعل، ممنوعیت نمادهای مرتبط با پیروزی. بنابراین آنها تصمیم گرفتند کاری کاملاً “خلاق” انجام دهند، اما این استراتژی هم نتیجه نداد.”

این دیپلمات روسی وضعیت سال ۲۹۱۱ را یادآور شد، زمانی که رای گیری در بین کشورهای اتحادیه اروپا تقسیم شد و برخی از کشورهای عضو رای منفی دادند و برخی دیگر رای ممتنع دادند. 

“در آن زمان نمایندگان آلمان، ایتالیا و اتریش به ما سوگند یاد کردند که هرگز نمی توانند به سندی که در آن تمجید از ناسیونال سوسیالیسم اساساً محکوم شده باشد، رأی منفی دهند.”

این دیپلمات روس به شدت از این رفتار آنها انتقاد کرد و آن را جعل تاریخ دانست. 

وی در اظهارنظری که در سایت سفارت روسیه در برلین منتشر شده، نوشت:

طی سال‌های اخیر پس از تصویب قطعنامه، دولت‌های غربی مکرراً پیشنهاد کرده‌اند که در متن پیش‌نویس قطعنامه متنی را وارد کنند که ادعا می‌کنند “آلمان هیتلری و اتحاد جماهیر شوروی مسئولیت برابر برای آغاز جنگ جهانی دوم” داشته اند گنجانده شود. 

“آنها همچنین می خواستند تزهای مربوط به “دو رژیم تمامیت خواه” را در سند وارد کنند و اینکه همکاران نازیسم نباید محکوم شوند زیرا آنها به اصطلاح “قهرمانان ملی” هستند. این مفاد برای ما کاملاً غیرقابل قبول است، ما آن را رد می کنیم و با چنین جعل تاریخ موافق نیستیم.” 

“این مفاد برای ما کاملاً غیرقابل قبول است، ما آن را رد می کنیم و با چنین جعل تاریخ موافق نیستیم.”

رسانه روسیه امروز بزبان آلمانی در سال های اخیر تلاش کرده است دلایل عدم پذیرش آلمان از این قطعنامه سازمان ملل را دریابد. 

در سال ۲۰۲۰، پاسخ به درخواست روسیه امروز این بود که دلایل دولت آلمان بعدا ارائه میشود، اما این اتفاق حتی پس از یک سال هم رخ نداده است. 

در دسامبر ۲۰۲۱ سخنگوی وزارت خارجه آلمان فدرال، آندریا ساسه، پاسخ داد:

“ ما مثل همیشه، درباره تصمیم خود درباره رای دادن خود در سازمان ملل اظهار نظری نخواهیم کرد.”

در سال ۲۰۲۰ فرستاده واشنگتن در سازمان ملل متحد استدلال کرده بود که ممنوعیت تمجید از نازیسم نقض متمم اول قانون اساسی ایالات متحده در حمایت از آزادی بیان است. 

ایالات متحده همچنین مسکو را متهم کرده بود که می خواهد از این قطعنامه برای ترویج “روایت های اطلاعات نادرست” درباره نئونازیسم در کشورهای بالتیک و اوکراین استفاده کند.