تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

د پاکستاني ژورناليست په ځواب کې

زمونږ يو ملګري ډيره ښایسته خبره کړې ده چې ويلي يې دي : «د پاکستان مرداريو او په دغه هيواد کې د اسلام ضد کارونو ترسره کيدو ته چې ګورم ای کاش د پاکستان پر ځای يې چټلستان يا ميکروبستان نوم وای». نو رښتيا هم چې په دغه تش په نوم اسلامي هيواد کې هغو اعمالو ته په کتو چې حتا په کفري نړۍ کې هم نه ترسره کيږي؛ کاش يې په نوم کې د (پاک) پر ځای (چټل) يا (ميکروب) ياد شوی وای. اصلاً دغه چټل هيواد ته د پاکستان نوم کارول د (پاک) د کلمې سپکاوی دی. په دغې تش په نامه اسلامي هيواد کې د فحاشۍ او د ښځينه بدن د پلور ښکاره مرکزونه دي چې حکومت يې پر سر ټيکس اخلي، په دغې رذيل هيواد کې هغه اعمال ترسره کيږي چې آن له اسلامه وړاندې د جهالت په دوره کې کفارو ترسره کول لکه د انجلۍ له انجلۍ سره او د هلک له هلک سره واده کول. همدا راز په دغې نهايت سپک هيواد کې د لوطيانو بې شماره اډې شتون لري، خلاصه دا چې داسې غير اخلاقي او غير اسلامي عمل پاتې ندی چې په دغې تش په نوم اسلامي هيواد کې نه وي ترسره شوی.

دغې رذيل او چټل هيواد تل خپله تغذيه د نورو هيوادونو د ولس وژنې او بدبختۍ ترلاسه کړې ده، تل يې د افغانستان او هندوستان په شمول د نړۍ په بيلابيلو هيوادونو کې د ترهګرۍ زهر شيندلي دي، تل يې د افغانستان په چارو کې لاسوهنه کړې ده او تل يې د افغان ولس د بربادۍ لپاره کندې کيندلې دي. په وروستيو کې د دغې هيواد يو سپک، ډم، بداخلاقه او د ژورناليزم له اصولو ناخبره ژورناليست؛ افغان ولسمشر غني پسې بد رد ويلي دي او غني يې د نوموړي په وينا سپک، احسان فراموشه، بي غيرته او نهايت سپک انسان بللی دی.

دغې سپک انسان افغان ولسمشر غني ته په خطاب کې ويلي: «افغان ولسمشر غني يو احسان فراموش، يو بدکردار، بد اخلاقه او نهايت سپک انسان دی. دوی (افغانان) احسان فراموشه خلک دي، دی (ولسمشر غني) وايې چې پاکستان له طالبان سره مرسته کوي، پاکستان په افغانستان کې لاسوهنه کوي. ای احسان فراموشه ولسمشره ..! تا د پاکستان احسان هير کړی دی، نن هم پاکستان افغانانو ته پناه ورکړې ده، مونږ پناه درکوو او ته له مودي (د هند لومړی وزیر نرندرا مودي) څخه پناه غواړې؟ ته څومره بيغيرته انسان يې، ته څومره بې شرم انسان يې، تا ته په (بې شرم) ويلو سره د (بې شرم) کلمې هم سپکاوی کيږي.»

دغې بد اخلاقه، بې تربيه او د ژورناليزم له اصولو ناخبره نطاق په ډيره سپکه لهجه د افغان ولسمشر غني سپکاوی کړی دی، له دې وړاندې دوو نورو پاکستاني ژورناليستانو هم د پخواني ولسمشر حامد کرزي ورته سپکاوی کړی و. کرزي يو وخت ويلي و چې که امريکا په پاکستان بريد وکړي نو دی (کرزی) به د پاکستان په ملاتړ ودريږي. خو دغو پاکستاني ژورناليستانو د کرزي په يادو خبرو ملنډې ووهلې او کرزی يې د امريکا غلام بللی و.

دلته د دغې پاکستاني ژورناليست چې ولسمشر غني ته يې سپک الفاظ کارولي دي؛ په خبرو تبصره کوو.

پاکستاني ژورناليست ولسمشر غني ته يو بد کرداره انسان بللی دی، زه له دغې ډوزن ژورناليست ته چې د (ژورناليست) سپيڅلې کلمه کارول ورته د يادې کلمې سپکاوی بولم، وايم چې ستا به خپل هغه انځورونه هير شوي وي چې د پاکستاني بد کرداره قنديل بلوچ سره دې ويستلي دي، آيا ته يو بد کرداره يې که ولسمشر غني؟
ای بې خبره نطاقه..! آيا ستا هغه خبر له هيره وتلی دی چې څه موده وړاندې چې ستاسو ميړه (هندوستان) درباندې سترګې برګې کړې وي او تاسې يې بيا له ډاره د سرتاج عزيز په لاس د هندوستان صدراعظم نرندرا مودي ته په ډالۍ کې څه د پاسه چټې جوټې پيغلې وليږلې، آيا بد اخلاقه تاسې ياست که ولسمشر غني؟

ای امپړه نطاقه..! آيا تا دې له خپل تلويزيون نه د باندې د لاهور په ښار کې د ښځو د ځانونو د پلور مرکز (هيرا منډوی) نه دی ليدلی چې په ورځ کې په کې په سلهاوو پاکستاني جونې او میرمنې په سل کلدراو خپل ځانونه پلوري؟

آيا ستا هير دي چې د همدغو افغان کډوالو چې تا يې يادونه کړې ده؛ پر سر يې پاکستان له نړيوالو په ميلياردونو ډالره وشکول؟

اوس ووايه چې ته او ستا ټول چټلستان بد اخلاقه، احسان فراموشه او نهايت سپک دی او که ولسمشر غني؟

لیکنه : خوشحال آصفي