وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

حکومت توافقی !!!؟؟؟

          نوشته ی : فروغی

     باوجود تبلیغات و چانه زنی های نمایشی میان حاکمان کابل ، طالبان و امریکاییان بر سرِ کنُدی روند آزادی پنجهزار طالب ، هر روز دهها جنایتکار انتحاری و دهها قاتل سربازان ما  ، از زندان ها رها گردیده ، به جبهات گرم جنگ در سرتاسرافغانستان – بخصوص شمال کشور گسیل و جابجا می شوند .

      اساساً ، بنیاد این حاتم بخشی، تفاهم چارجانبه ایست میان امریکا ، طالبان ، پاکستان و حکومت افغانستان .

      محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله باهم تفاهم کنند یا نکنند ، حامیان امریکایی شان ، مصمم و قاطع ، با بستنِ کمرِ طالبان ، نقشه ی راه خود را که تقویت طالبان و گسترش جنگ درشمال افغانستان است ،  به تحقق خواهند رساند ؛ مگرآنکه قدرتهای منطقوی مانع تحقق این نقشه ی راه شوند .

      برای امریکا قبل ازهمه ، تطبیق توافقنامه ی صلح با طالبان اهمیت دارد نه خاله بازی های غنی – عبدالله . تمام کوشش های سرسری و تهدید و ترساندن های آنکشور ، پیش از آنکه به منظور جورآمدِ غنی – عبدالله باشد ، بیشتر به هدف دست یافتن به مفاد این توافقنامه صورت میگیرد . رهبران آنکشور حتا در زیرسایه ی تنش ها میان غنی و عبدالله نیز برای رسیدن به اهداف اصلی شان که تقویت طالبان و گسترش جنگ در شمال افغانستان است ، تلاش و کوشش نموده اند .

      امریکا به منظور پهن کردن بسترگرم برای حضور پرقدرت طالبان ، با براه انداختن انتخابات های پرازتقلب ازجمله انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری اخیر  ،  در جبهه ی ضد طالب زلزله های هلاکتبار ایجاد نموده ، اکثر گروهها و کسانی را که مانع تحقق پلانهای شان در شمال بودند ، یا از صحنه دور نموده و یا به آدمهای مزد بگیرو حرف شنوخود مبدل کرده است . 

     ارچند ایجاد حکومت توافقی ، در ظاهر به بن بست های انتخاباتی خاتمه خواهد داد ؛ اما هرگز نمیتواند به بحران های هلاکتبار اقتصادی – امنیتی -سیاسی و اجتماعی درون دولت و جامعه نقطه ی پایان بگذارد . فساد و بی ثباتی همچنان ادامه خواهد یافت و تک محوری و استبداد رای در دستگاه اداری دولت قوت بیشتر خواهد گرفت .

     تکرارِ نا میمون حکومت وحدت ملی زیرهرنامی که باشد ، قبل ازهمه ناکامی و سرخورده گی سیاستهای نابخردانه ی امریکا درافغانستان ، بی باوری مردم نسبت به انتخابات های آینده ، ادامه ی بی ثباتی و دست یابی بیشتر پاکستان به آرزوهای شیطانی اش را درقبال خواهد داشت .