آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

ترامپ وارد عراق شد !

 


دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا روز چهارشنبه 26.12.2018 در حالیکه از مواضعش برای خروج نیروهای نظامی آمریکا از سوریه دفاع می‌کرد به شکل نامنتظره به عراق سفر کرد تا با نظامیان آمریکایی حاضر در این کشور دیدار کند. وی در جریان این سفر گفت آمریکا دیگر نمی‌تواند «ژاندارم» جهان باشد و هی خرج کند ، وی افزود وقت آن رسیده که با «قوه فکرمان» تصمیم بگیریم…

بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه حکومت اسلامی ایران روز پنجشنبه ششم دی ماه از سفر دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا به عراق انتقاد کرده و گفت : اگر به این شکل هی نزدیک نظام میشوند تا کون اسلام و ما بگذارند ، اشتباه میکنند …

در میان انواع نظرات جنگی در حواشی این سفر غیرمترقبه ، حملات اسرائیل به مواضع حکومت اسلامی در سوریه بعد از خروج آمربکا از سوریه … ما از این سفرات غیرمنتظره کم ندیده ایم . قطعا هر سفری و قدمی در زمین سیاست پیامی درآن نهفته است . این پیام میتواند تهدید آمیز هم باشد . اما فعلا حکومت اسلامی ایران چنین خطری را حس نکرده که با خیال راحت مثل 40 سال گذشته مشغول نشخوار است . غرب هم مثلا بهتر از این منگول حریفی در خاورمیانه پیدا نمیکند تا بازی های خودش را مشروع جلوه دهد .

البته از قدیم عده ایی عقب مانده سیاسی معتقد بودند که آمریکا از عراق فرار کرد یا شکست خورد و حالا همان نظریه معتقد است که آمریکا از سوریه فرار کرد . برای این عده آرزوی سلامتی میکنم .

پرواضح است که فرار یا شکست آمریکا از خاورمیانه نظم غیرانسانی موجود را به هم میریزد و بدتر میکند . بقیه رقبا از جمله پوتین و اروپا مجبور میشوند به خوردن خودشان مشغول شوند . بنابراین آمریکا از سوریه و خاورمیانه شکست نخورد یا فرار نکرد . فقط هر بار بسته به منافع مشخص پوزسیونش تغیییر میکند . این پوزسیون میتواند پیامی جنگی هم باشد . اما این سفر غیرمترقبه الزاما پیامش این نیست . حتی حملات اسرائیل در سوریه هم پیامش این نیست و البته این که غرب سیاستش در مورد حکومت اسلامی ایران ترجیحا جنگی نیست … ثابت هم نیست .

شخصا جدی بودن هر پیامی را از حرکات و سکنات سران حکومت اسلامی ایران بهتر تشخیص میدهم . تجربه میگوید خطری را تشخیص دهند آرمان و اسلام و انقلاب و خدا سیخی چند ؟ به قول خودشان امام زمان را هم اعدام میکنند . به نظر من موج تغییرات جدی و گریزناپذیر است و روحانییت حاکم در ایران بهترین زمان برای رفتن محترمانه را در خرداد 1388 از دست داد ! کاش شعورشان میرسید همان زمان محترمانه میرفتند .

28.12.2018

اسماعیل هوشیار