پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

«
»

تاریخچه ملیشه سازی ، اربکیان او خیزشهای مردمی 

نویسنده : دکتور طاوس وردک ، لندن هژدهم اکتوبر ۲۰۱۶

هموطنان عزیز با تاسف فراوان که مردمان عادی کشور ما افغانستان  ، روشن فکران ، مولفین ، ژورنالستان ،ملاها وروحانیون  ، تاریخ نویسان ، مصاحبه کنددګان ویا مبصرین درموارد متذکره اندکترین توجه نه کرده و حکومت های وقت را از چالش ها – مشکلات و پرابلم های که ناشی ازین تشکیلات در سر راه مردمان بیچاره وبی وسیله وبی واسطه مان ظهور نموده وادامه دارند از زما ، اشغال روسها در حاکمیت ببرک کارمل مخصوصا در زمان دکتور شهید نجیب الله زیاد به اوج خود رسید که من در ان وقت در هرات باستان وظیفه نظامی وسیاسی داشتم ، ومخصوصا در به قدرت رسیدن مجاهدین خاصتا حاکمیت حامد کرزۍ و امروز اشرف غنی ازین تفنګسالار ها اژدهای خون اشام و متجاوزین و تروریست های حرفوی تیار شده است ، دولت هایحامدکرزۍ واشرف غنی  مخصوصا وزرای سکتور های امنیتی اشتباه تاریخی وبزرګ را کردند ومی نمایند که دهقان بیسیواد را مسلح می سازد واین دهاقین در زندګی خویش باز سلاح خویش را تسلیم نمی نمایند ، من یک روز از یک اشنای خود در کابل پرسیدم که چرا به وطنت نمی روی ، ګفت من در انجا ده ها سربریده ام چطور می شود بروم ، چیزي که بسار جالب است این است که وزرای داخله ودفاع وامنیت ملی معاش سربازان واعاشه شان را رسانده نمی توانند چطورمی شود که باز ۴۰۰۰ افغانی بدل اعاشه بپردازند ووزارت دیګر ۶۰۰۰ افغانی معاش بپردازند واین همه پول ها از جکا میشوند ؟؟؟؟ در حال که اګر قرار باشد که این ها این پول را دارند وتادیه کرده می توانند پس چرا رسما در چوکات وزارت داخله ویا امنیت ملی ویادفاع به شکل سرباز ملیشه قوت دومی را تنظیم نمی نمایند که همیشه لباس های ملکی ویا وطنی به تن داشته ودر جاهای مهم مخصوصا در مراکز ولایات سرحدی در غندهای ملشه در لباس ملکی دارای عین وظایف و مکلفیت های نظامیان در اوردو و امنیت ملی و داخله ایفای خدمت نموده ، از ایشان وظیفه اخذ نمایند .

ملیشه ها در حاکمیت شهید دکتور نجیب الله تا دندان مسلح شدند وبرای شان  کندک ها – غندها – لواها – فرقه ها وبرای قوماندان های ارشد شان رتبه های جنرالی داده شد ، که یک اشتباه تاریخی و همیشه ګی بود ، ملیشه ها در ولایت کابل برای خود خانه های مفشن خریداری کردند ، شبهای بزم وغزل را برپامی کرد ودختران مقبول را در حضور جنرالهای کدری وزارت دفاع وداخله وامنیت ملی می رقساندند وعشق شان را می کرد هرنوع مشروبات الهولی پیا می شد ، هرکاریکه از دست شان می امد سرشان می کرد ،خدایان هرات و افغانستان از انها ساخته بودند ، در هرات (( امرسیداحمد وبرادرش امرخیرو – داود جوان وبرادرش یحی سیاوشان – ادم خان بچه حاجی عبدل کاریزصوفی وبرادرش عزیزجان – فضل احمد سعیدی – شیراقای چونګر – سیاخان وبرادرش غلام سخی چونګر – شیخت الله – کریم صغیر – کریم زینل – جمعه ګل پهلوان – رحیم خان خیراباد – انور هفت بلا با برادران شان – شمسک – وبسیار دیګران – در شمال – جنرال دوستم – حاجی غفار پهلوان – ګل پهلوان – توره قوماندان – رسول بیخدا وغیره )) ، دهاقین ، معلمین ، دوکانداران – تاجران – موترواانان – ترانسپورت داران همه را می توانستند جریمه و به زور کارهای خودرا سرشان بکنند ،من به شچم سر دیده ام که پیلوت های طیارات هلیکوپتر ها از همین قوماندان ها به لک ها افغانی تحفه می ګرفت واګر مال وجنس شان برده نمی شد این ها دو تا سه یا ۱۰ تا مریش سرباز ویا افسر را پایین می کرد وعوض شان سلاح ویا قاچاق ملیشه ها را بار می کرد ، بایک دیګر سر حلقه ویا ساحه حاکمیت شان جنګ می کردند ، هرکدام بوجی بست به نام معاشات ، بدل اعاشه ، لباس و روغنیات به صدهاهزار لک پول می ګرفت در بوجی ها لوتهای هزاری می بردند ومثل ملیاردرهای امرکایی زندګی می کردند ، غرب – پاکستان – ایران – عربها این ها را تشویق می کردند که به دولت تسلیم شوند تا از یکطرف دولت را ضربه اقتصادی بزنند واز طرف دیګر همیشه به انهای که علیه دولت می جنګیدن راپورهای شروع حملات قطعات دولتی راپورمی دادند ، افسران کادری دولت دکتورنجیب الله نزد این ملیشه ها یک توت ارزش نه داشت ، وحتی برای شان دو می زد وتهدید به مرګ هم می کرد در پل ریګینه هرات دوقدم از ولایت فاصله دارد بازار فروش زنها – طلا – سلاحها – تریاک –هیرویین – چرس وشراب و سلاح های سقیله مانند تانک وتوپ نیز فروخته می شد ، مشارین روسی شرکای جان جانی شان بودند ، در هفته یک مرتیه ویا چندین مرتبه به قطعات روسها در میرداود – شیندنډ می رفتن و همرای خود ګوسفندان – ساعت های رادو – انګشتر وحمیلهای طلا می بردند ودر انجا به دکتوران ونرسان و خد مه های لوژستیک یعنی به دختران وزنان روسها تحفه می داد وهمرای شان سکس مفت هم می کرد  ، همین رسم ورواج ویا همین منوال حالا در بین تنظیم های ۱۵ګانه معمول ورایج است مجاهدین همه مردمان دارای یک نوع کرکتر – اخلاق – رسم وعنعنه – خود خواهی – پارت بازی –با یک دیګر دشمنی – تفرقه افګنی – چور وغارت اموال یکدیګر – وبه غنیمت ګرفتن سلاح های یکدیګر می باشند ، در زمان اشغال امریکا وغرب چون ډالر های از باد اورده شده از یک طرف در درون کشور ما از سنګ های قیمتی – از چرس- تراک وهیروین به دست می اورند واز طرف دیګر غرب نیز پولهای زیادی برای رهبران تنظیم ها هم در پاکستان وهم در ایران وهم در عربستان توزیع نمودند ومی نمایند ، قوماندانان مجاهدین و رهبران تنظیم های ۱۵ګانه تا توانستند از چور زمین ها – از چور وغارت سرمایه ملی – از چور وغارت سلاح های دولتی مربوط هر سه ارګان قوای مسلح دریغ نه کردند وبه پاکستان – ایران – عربها و غربیها فروختند ودر حدود ۴۰۰ ملیارد دالر تخنیک محاربوی و سلاحهای متونوع ومهمات را بالای دشمنان فروختند وحال باز افتخار هم دارند که ما جهاد کردیم ، کدام جهاد ؟؟؟؟؟  وطن تان را فروختین – ناموس تان را فروختین – وجدان تان وضمیرتان را فروختین ، بل اخره سرزمین تان افغانستان را به غربیها فروختین از امیرعبدالرحمان خان کرده شما مجاهدین وخاصتا رهبران تنظیم های اسلامی خیانت بزرګ را مرتکب شدند .

برای اینکه برای خود راه ګنجشکک پیدا نمایند به تشکیلات اربکی ها وبعدا به تشکیلات خیزشهای قومی شروع کردند تا از یک طرف مثل همیشه مسلح بمانند ومثل همیشه دیکران را تهدید واذیت نمایند وجریمه نمایند ویا کډنپ نمایند ، پاتک ها را همین ها رواج کردد ، دختران وبچه های مقبول مردم را همین ها به زور بردند ، وحالا نیز هنوز سیر نه شدند وهمه روزه دولت را اخطار می دهند که حق مجاهدین داده نه شده ومجاهدین به حاشیه رانده شدند ، اقایون کدام هاشیه ، از سرکاتب تا وزیر وریس اجرایه و ریس جمهور همه اشرار ها یعنی مجاهدین صاحبان هستند ،برای من اصلا در وطنم هیچ جای پیدا نه شد در شرایط فعلی تسلیمی پوسته ها – ولسوالیها – ولایات وشهر ها همه به کمک مستقیم همین اربکی ها – همین ملیشه ها – همین خیزشهای مردمی صورت ګرفته ومی ګیرند وهمین سه ارګان از اول تا اخر در خدمت (( آی اس آی و سپاه پاسداران ایران – سازمانهای کشفی وجاوسوسی عربها و غربیها )) می باشند ،اسماعیل خان وسیاف پشت قدرت وپشت چوکی دیوانه شدند وهر روز دولت را اخطار می دهند که ما دیګر منتظر دولت نمی باشیم وسربه خود سلاح ګرفته وشروع به جنګ می کنیم ، جنرال دوستم هم کارهای نادرست را انجام می دهند که شخصا به جنګ می رود ، جنرال دوستم باید وزیر دفاع شود تا تمام کشور را خلع سلاح عام وتام بسازند و قطعات که به نام ملیشه ، اربکی – وخیزشهای مردمی یادمی شوند همه را در غند ها و لوا ها مدغم نمایند و از ان این تشکیلات بسازند ومعاش شان همین ۱۰۰۰۰ افغانی باشد و تمام کشور را خلع سلاح نمایند ، تازمان که تشکیلات خارج از چوکات رسمی دولت لغو نه شود ، خلع سلاح نه شود ، صلح هر ګز نمی اید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟، غرب همین پادشاهی ګردشی را خوش دارد تا همیشه اب خټ باشد واین ها ماهی بګیرند ، در شرایط امروزی که حکمتیار امده اعضای جمیعت ودیګران به لزره آمدند که حال شان چی خواهند شد ، همچنان از آمدن طالب ها نیز هراس دارند ومی ترسند که طالبها انتقام ماسیکر و قتل دسته جمعی طالبان را که در دشت لیکلی د شمال ټلواله عملی کرد انتقام می ګیرند ومی ترسند که نه شود حکمتیار وطالبها این بار این ګروهای نابکار را ازبیخ وبنیاد نابود بسازند.