نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

بې شرمه زور واکي او ړانده چارواکي

سيما سمر چيرته چکر وهي؟

افغانستان د نړۍ هغه هيواد دی چې هر ممکن په کې ناممکن او هر ناممکن په کې ممکن کيدلی شي. دلته وحشت د اوج له کرښې اوختی دی. دلته څو لنډغر د اسلام په نوم هغه بې دينۍ ترسره کوي چې حتا په کفر کې هم پرې لعنت ويل شوی دی. دلته د مسلمان د وينې تويولو لپاره د طالب، داعش او القاعده تر څنګ څو لنډغرو هم ملا تړلې ده. دلته جهاد د امتياز اخيستلو او زور ازمايلو وسيله ګرځيدلې ده. همدا تيره ورځ هم په ننګرهار ولايت ښيوې ولسوالۍ کې د پخواني تش په نوم جهادي قوماندان ګل کريم د يو ځايې اوسيدونکي سره هغه عمل کړی  دی چې قلم يې په ليکلو شرميږي. او که ونه ليکل شي نو دا د نوموړي مظلوم په حق کې به لويه جفا شوي وي.

په ياده سيمه کې د قوماندان ګل کریم کسانو ولسي خلکو ته سخته بې آبي وراړولې ده. په یوه ویډیو کې چې د فیسبوک په شمول په ټولنیزو رسنیو خپره شوې ده د یوې کورنۍ مېرمنې سخت فریاد کوي او وایي چې ډېر سخت ظلم ورباندې شوی دی او دا چې ولسمشرغني دې د هغوی د حال پوښتنه وکړي. د دغه کورنۍ مشر او د قرباني شويو انجونو پلار د دغه ظلم په مقابل کې د خپل غږ پورته کولو لپاره کابل ته راغلی دی او رسنيو ته يې پر کورنۍ د شوي تيري يادونه کړې ده. دی وايې چې د سيمه ايزو پوليسو يو قوماندان يې د يوې لور سره واده وکړ، کله چې ناوې وړي، نیمه شپه د نجلۍ ترور چې له ناوې سره وراباڼې تللې را ویښوي، وهي او ټکوي او بې ستره کوي یې. دغه زور واکی د نجلۍ ترور ته وایي چې ورېرې یې پېغلتوب له لاسه ورکړی دی. وروسته د واده زلمی خپل خسر او خواښې ته خبر ورکوي چې په چټکۍ سره شپه په شپه د هغه کور ته ځانونه ور ورسوي، او کله چې ور رسېږي هغوی هم بې ستره کوي. بیا د واده هلک د ناوې بله خور په زور له ځان سره بیایي او ځان ته یې نکاح کوي.

کيسه يې ډيره دردونکې ده، او دغه درد يې له نوموړي سره د ننګرهار امنيتي، قضايي او عدلي چارواکو او د سيما سمر د بشر حقونو تش په نوم کميسيون ډیر کړی دی. په دغه پيښه کې له ګل کريم او د هغوی له لنډغرو، د ننګرهار سيمه ايز چارواکي او د بشر حقونو کميسيون ډیر پړ دي. او دا ځکه چې په خپله د نادرخان (د قرباني کورنۍ مشر) وايې چې په ننګرهار کې يې امنيتي او قضايې ارګانونو ته ډيرې منډې ووهلي او له ده سره د عدالت غوښتنه يې وکړه خو د دې لپاره چې د نوموړی مقابل لوری سيمه ايز زور واکی دی؛ هيچا يې عرض وانخيستو. تر ټولو بده يې لا دا چې امنيتي چارواکو ورته ويلي چې ته يو غريب سړی يې ، پيسې نه لرې، کرار کېنه او خوله دې چوپه کړه. همداراز د سيما سمر د بشر حقونو کميسيون هم تر دا مهاله کوم غبرګون نه دی ښودلی.

ممکن د ښيوې ولسوالۍ ولسوال ، امنيه قوماندان او د ننګرهار والي د نادر خان غږ ځکه نه وي اوريدلی چې د قضيې مقابل لوری يو سيمه ايز زور واکی دی خو پوښتنه د بشر حقونو د کميسيون په نيت راپورته کيږي چې ولې يې دغې ستر ظلم ته غبرګون نه دی ښودلی؟ سيما سمر چې ولسمشر يې په نړيوالو ستيجونو په صفت کولو نه ستړی کيږي؛ ولې د نادر خان کورنۍ سره په ترسره شوي تيري سترګې پټوي؟ سمر چې ځان د بشر حقونو په برخه کې يوه نړيواله فعاله بولي ولې نادر خان دوه قرباني لوڼو سره د زور زياتي پوښتنه نه کوي؟ آيا د نادر خان لوڼې بشر نه دی؟ آيا د نادر خان کورنۍ سره ترسره شوی عمل د سيما سمر له عينکو ظلم نه ښکاري؟

خو دا چې ياده پيښه د هيواد په پښتون ميشته سيمه او د سيما سمر له ډلې پرته په بل سمت وګړو کې شوې ده نو سمر پرې خپلې سترګې پټې کړي دي. سيما د دې لپاره په ياده پيښه غوږونه کاڼه چې د نوموړې د قوم او سمت په سيمه کې نه ده ترسره شوې. سمر ته يوازې هغه بشري جنايت ښکاري د دې د ګروپ او پلويانو په سيمه کې شوی وي.

اوس که ولسمشر غني چې د کمپاين پر مهال يې د عدالت او برابرۍ چيغې وهلې؛ لږې هم خپلې ژمنې په يادې وي نو بايد د نادر خان پر ځای خپل ځان او د کورنۍ پر ځای يې خپل کورنۍ په نظر کې ونيسي او درد يې خپل درد وبولي او په تړاو يې د ننګرهار فاسد چارواکي، د بشر حقونو تش په نوم کميسون مشره او د ياد جنايت عاملين جدي تعقيب کړي او مجرمان د څرخي پله زندان ته ورسوي. که داسې ونه کړي نو نه به خدای، نه به د نادر خان کورنۍ او نه به نور ولس، ولسمشر غني وبخښي.

لیکنه : خوشحال آصفي