تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

برمی‌گردند و امتیاز می‌گیرند

کسانی بنام شخصیت‌های رزیم گذشته بوطن بر می‌گردند، کار نیک است ، حق دارند به مهاجرت و دوری از وطن خاتمه دهند .

اما!

‐پذیرایی با تشریفات بلند یعنی چه ؟ عفو عمومی اعلان شده است،همه کس می‌تواند در کشور بدون مشکل زندگی کند .

امتیازات مانند محافظین ، موتر و دریور چرا ؟

— کارت مخصوص مصونیت برای چه ؟ از چه مصئون می‌باشند؟

در رژیم جمهوری هم اینها امتیازات بلند داشتند ، بدون کدام سند مصئونیت، در هر عمل شان مصئون بودند مانند نقض قوانین ، مصونیت از پرداخت ذمه دولتی چون بل برق و آب، غصب و اعمار منازل خارج از نقشه شاروالی و دههای دیگر .

از هر کراچی کش دستی که عمدتا اطفال نان آور خانه اند در مندوی کابل و سائر نقاط خرید و فروش ماهانه هزار افغانی از طرف شاروالی گرفته می‌شود در حالیکه عاید روزانه شان از صد تا دوصد افغانی بالاتر نمی‌باشد.

پول حلال تقاعد مامورین پرداخت نمی‌شود، عشر و مالیات و در کنار آن باقیداری های ذمه افراد از دولت گذشته با فشارهای چون قطع خدمات بر منازل ( قطع آب در بلاکهای مکروریانها از بابت عدم پرداخت پول صفایی و مرکز گرمی دوران جمهوریت ) ، انسداد دکاکین و تجارت خانه ها حصول میگردد . آیا عادلانه است که ازین عواید و سائر منابع عایداتی دولتی پول مصارف موتر و دریور و محافظین این افراد پرداخته شود ؟ این برگشتگان نادار و ناتوان نیستند به اصطلاح قیماق رژیم تحت اشغال را همین‌ها خورده اند و حالا هم از پول کراچی کش ها، مالیات و عشر مصارف آنها تامین میگردد ؟

روزانه صد مهاجر محتاج با اطفال و زنان از کشورهای ترکیه ، ایران و پاکستان جبرآ به افغانستان برگردانده می‌شوند، کسی در فکر کار و زندگی و حفاظت آنها از سردی هوا و بی سر پناهی و گرسنگی این بی نوایان نیست ، اما برگشت تارکین رژیم تحت اشغال سرخط رسانه هاست ، خوش آمد ها و پذیرایی ها نثار شان میگردد و امتیاز داده می‌شود. عدالت همین است ,؟