پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

برای سوریه باید دوباره به ژنو بازگشت

تی یری میسان

 

Nouvelles consultations pour la Syrie à Genève

par Thierry Meyssan

در حالی که نمایندۀ بان کیمون برای سوریه، استفان دو میستورا Staffan de Mistura مراجعۀ مجددی را به ژنو بین دولت و مخالفان مستقر در خارج را سازماندهی کرد، تی یری میسان در اینجا به تحولاتی که در این کشور روی داده بازمی گردد. از دیدگاه او، از سه سال پیش دولت بیانیۀ ژنو را به اجرا گذاشت در حالی که مخالفان مستقر در خارج آن را نپذیرفتند و سعی کردن وقت بخرند و امیدوار بودند که سرانجام جمهوری توسط جهاد طلبان سرنگون شود.

شبکۀ ولتر | دمشق( سوریه) | 23 سپتامبر 2015

نمایندۀ بان کی- مون برای سوریه، استفان دو میستورا، وابسته به مدیریت امور سیاست خارجۀ سازمان ملل متحد، جفری فلتمن است. می دانیم که این فرد وقتی سفیر ایالات متحده در بیروت بود، به اصطلاح هیئت تجسسی برای کشف چگونگی قتل رفیق حریری و دادگاه ویژه را سازماندهی کرد که می بایستی رئیس جمهور بشار اسد را در مظان اتهام قرار دهد. این توطئه با افشای شهادت دروغ و استعفای دتلو مهلیس Detlev Mehlis خاتمه یافت. برای نخستین بار نیست که سازمان ملل متحد به شکل طرفدارانه نه برای صلح بلکه علیه سوریه به خدمت گرفته می شود.

 

بر اساس گزارشی که استفان دو میستورا به شورای امنیت تحویل داده است (1)، سازمان ملل متحد چهار گروه کار پیرامون مضامین مختلف تشکیل داده است «تا حرکتی را به نفع پروندۀ سوریه برای اجرای بیانیۀ ژنو آغاز کند»

و مشخصاً در اینجاست که وضعیت به شکل ملال آوری مطرح می شود : هرگز نه اخضر ابراهیمی و نه استفان دو میستورا به تلاش های جمهوری عرب سوریه از تاریخ 30 ژوئن 2012 در راستای اجرای بیانیۀ ژنو توجهی نداشته اند.

اجازه دهید به سه سال پیش بازگردیم. ارتش عرب سوریه بر تکفیریست ها پیروز شد و سرکوبشان کرد. امارات اسلامی در باب عمرو تسلیم شده بود و توافقات مخفیانه ای بین فرانسه و ترکیه صورت گرفته بود و پیشبینی کرده بودند که به ویژه افسرانشان را که به اسارت دولت سوریه درآمده بودند به ازای صلح آزاد کنند. ایالات متحده و روسیه برای تقسیم خاورمیانه گفتگو می کردند و « گروه آکسیون برای سوریه» را برای نگارش « بیانیۀ ژنو»  فراخوانده بودند. ولی می دانیم که این قرارداد بین قدرت های بزرگ شش روز بعد با گردهمآئی «دوستان سوریه» در پاریس پایمال شد، و در پی آن کوفی عنان نیز به شکل پر سرو صدائی استعفا داد. بر این اساس، این بار در سوریه آتش جنگ به شکل مرگبارتری نسبت به گذشته زبانه کشید. جنگ دوم سوریه تنها به شکل جانبی یا حاشیه ای سوری ها را در مقابل یکدیگر قرارداد و رویاروئی اصلی بین جهادطلبان خارجی علیه سوری ها صورت گرفت.

طرح بیانیه به شش نکته از سوی کوفی عنان تکیه داشت که تماماً در پیوند با پنج پیشنهاد رئیس جمهور بشار اسد مطرح شده بود.

این طرح پیشبینی می کرد که : خشونت ها زیر کنترل سازمان ملل متحد متوقف شود. آزادی زندانیان. آزادی برای عبور و مرور روزنامه نگاران خارجی. آزادی تشکیل انجمن و تظاهرات (2). علاوه بر این، بیانیه یادآور می شود، برای گذار از جنگ به صلح، یک ارگان دولت گذا ربا توافق همگانی متشکل شود، ایجاد قانون اساسی جدید و تعهد برای سازش ملّی.

ولی باید پرسید که از آن دوران به بعد چه گذشت ؟ در گام نخست، برخی امضا کننده های بیانیه (ایالات متحده، فرانسه، کویت، قطر، انگلستان، ترکیه) به تعهد خود عمل نکردند و با « دوستان سوریه» و ارسال سدها هزار مبارز (مزدور مسلح) دوباره جنگ را ادامه دادند. سپس، « شورای ملی» و افرادی که به آن پیوسته بودند در بطن «اتحادیۀ ملی برای نیروی های مخالف و انقلاب» اجرای بیانیه را خلاف بیانیه به «سقوط رژیم» گره زدند و بر این اساس از تروریسم پشتیبانی کردند. در گام سوم، جمهوری عرب سوریه، مخالفان وفادار و گروه های متعلق به شورش مسحانۀ سابق به تنهائی علیه همه ایستادگی کردند و برای اجرای بیانیه کوشیدند و علیه تروریسم مبارزه کردند.

بر این اساس، بسیاری از زندانیان از عفو برخوردار شدند، سدها روزنامه نگار خارجی موفق شدند که آزادانه از کشور بازدید کنند، احزاب سیاسی بر اساس نیازهایشان متشکل شدند. بین جمهوری عرب سوریه و گروه های شورشی توافقات بسیاری برای آشتی امکان پذیر گردید. رئیس جمهور وزارتخانه ها را در بطن دولت اتحاد ملی و در راستای ایجاد ارگان دولت گذار به هدف جذب خانواده های جدید سیاسی متحول ساخت.

هنوز راه بسیاری در پیش است. ابتدا سرکوب تروریسم به کمک سازمان پیمان امنیت جمعی، و خنثی سازی ایدئولوژی اخوان المسلمین. سپس، روشن ساختن قانون اساسی، را اندازی انتخابات شهرداری در دسامبر، و انتخابات قانونگذاری از فردای اعلام آتش بس. امیدوار باشیم که این بار هیچ مانعی سد راه نشود و همه شرکت داشته باشند و به شکل دموکراتیک انتخاب مردم سوریه و حاکمیت سوریه را به رسمیت بشناسند.

 

تی یری میسان

منبع : الوطن (سوریه)

Thierry Meyssan

Source
Al-Watan (Syrie)

[1] « Débat du Conseil de sécurité sur la Syrie (rapport De Mistura) », Réseau Voltaire, 29 juillet 2015.

[2] « Communiqué final du Groupe d’action pour la Syrie », Réseau Voltaire, 30 juin 2012.

 

لینک متن اصلی در شبکۀ ولتر :

http://www.voltairenet.org/article188761.html

 

ترجمه توسط حمید محوی