تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

برای سوریه باید دوباره به ژنو بازگشت

تی یری میسان

 

Nouvelles consultations pour la Syrie à Genève

par Thierry Meyssan

در حالی که نمایندۀ بان کیمون برای سوریه، استفان دو میستورا Staffan de Mistura مراجعۀ مجددی را به ژنو بین دولت و مخالفان مستقر در خارج را سازماندهی کرد، تی یری میسان در اینجا به تحولاتی که در این کشور روی داده بازمی گردد. از دیدگاه او، از سه سال پیش دولت بیانیۀ ژنو را به اجرا گذاشت در حالی که مخالفان مستقر در خارج آن را نپذیرفتند و سعی کردن وقت بخرند و امیدوار بودند که سرانجام جمهوری توسط جهاد طلبان سرنگون شود.

شبکۀ ولتر | دمشق( سوریه) | 23 سپتامبر 2015

نمایندۀ بان کی- مون برای سوریه، استفان دو میستورا، وابسته به مدیریت امور سیاست خارجۀ سازمان ملل متحد، جفری فلتمن است. می دانیم که این فرد وقتی سفیر ایالات متحده در بیروت بود، به اصطلاح هیئت تجسسی برای کشف چگونگی قتل رفیق حریری و دادگاه ویژه را سازماندهی کرد که می بایستی رئیس جمهور بشار اسد را در مظان اتهام قرار دهد. این توطئه با افشای شهادت دروغ و استعفای دتلو مهلیس Detlev Mehlis خاتمه یافت. برای نخستین بار نیست که سازمان ملل متحد به شکل طرفدارانه نه برای صلح بلکه علیه سوریه به خدمت گرفته می شود.

 

بر اساس گزارشی که استفان دو میستورا به شورای امنیت تحویل داده است (1)، سازمان ملل متحد چهار گروه کار پیرامون مضامین مختلف تشکیل داده است «تا حرکتی را به نفع پروندۀ سوریه برای اجرای بیانیۀ ژنو آغاز کند»

و مشخصاً در اینجاست که وضعیت به شکل ملال آوری مطرح می شود : هرگز نه اخضر ابراهیمی و نه استفان دو میستورا به تلاش های جمهوری عرب سوریه از تاریخ 30 ژوئن 2012 در راستای اجرای بیانیۀ ژنو توجهی نداشته اند.

اجازه دهید به سه سال پیش بازگردیم. ارتش عرب سوریه بر تکفیریست ها پیروز شد و سرکوبشان کرد. امارات اسلامی در باب عمرو تسلیم شده بود و توافقات مخفیانه ای بین فرانسه و ترکیه صورت گرفته بود و پیشبینی کرده بودند که به ویژه افسرانشان را که به اسارت دولت سوریه درآمده بودند به ازای صلح آزاد کنند. ایالات متحده و روسیه برای تقسیم خاورمیانه گفتگو می کردند و « گروه آکسیون برای سوریه» را برای نگارش « بیانیۀ ژنو»  فراخوانده بودند. ولی می دانیم که این قرارداد بین قدرت های بزرگ شش روز بعد با گردهمآئی «دوستان سوریه» در پاریس پایمال شد، و در پی آن کوفی عنان نیز به شکل پر سرو صدائی استعفا داد. بر این اساس، این بار در سوریه آتش جنگ به شکل مرگبارتری نسبت به گذشته زبانه کشید. جنگ دوم سوریه تنها به شکل جانبی یا حاشیه ای سوری ها را در مقابل یکدیگر قرارداد و رویاروئی اصلی بین جهادطلبان خارجی علیه سوری ها صورت گرفت.

طرح بیانیه به شش نکته از سوی کوفی عنان تکیه داشت که تماماً در پیوند با پنج پیشنهاد رئیس جمهور بشار اسد مطرح شده بود.

این طرح پیشبینی می کرد که : خشونت ها زیر کنترل سازمان ملل متحد متوقف شود. آزادی زندانیان. آزادی برای عبور و مرور روزنامه نگاران خارجی. آزادی تشکیل انجمن و تظاهرات (2). علاوه بر این، بیانیه یادآور می شود، برای گذار از جنگ به صلح، یک ارگان دولت گذا ربا توافق همگانی متشکل شود، ایجاد قانون اساسی جدید و تعهد برای سازش ملّی.

ولی باید پرسید که از آن دوران به بعد چه گذشت ؟ در گام نخست، برخی امضا کننده های بیانیه (ایالات متحده، فرانسه، کویت، قطر، انگلستان، ترکیه) به تعهد خود عمل نکردند و با « دوستان سوریه» و ارسال سدها هزار مبارز (مزدور مسلح) دوباره جنگ را ادامه دادند. سپس، « شورای ملی» و افرادی که به آن پیوسته بودند در بطن «اتحادیۀ ملی برای نیروی های مخالف و انقلاب» اجرای بیانیه را خلاف بیانیه به «سقوط رژیم» گره زدند و بر این اساس از تروریسم پشتیبانی کردند. در گام سوم، جمهوری عرب سوریه، مخالفان وفادار و گروه های متعلق به شورش مسحانۀ سابق به تنهائی علیه همه ایستادگی کردند و برای اجرای بیانیه کوشیدند و علیه تروریسم مبارزه کردند.

بر این اساس، بسیاری از زندانیان از عفو برخوردار شدند، سدها روزنامه نگار خارجی موفق شدند که آزادانه از کشور بازدید کنند، احزاب سیاسی بر اساس نیازهایشان متشکل شدند. بین جمهوری عرب سوریه و گروه های شورشی توافقات بسیاری برای آشتی امکان پذیر گردید. رئیس جمهور وزارتخانه ها را در بطن دولت اتحاد ملی و در راستای ایجاد ارگان دولت گذار به هدف جذب خانواده های جدید سیاسی متحول ساخت.

هنوز راه بسیاری در پیش است. ابتدا سرکوب تروریسم به کمک سازمان پیمان امنیت جمعی، و خنثی سازی ایدئولوژی اخوان المسلمین. سپس، روشن ساختن قانون اساسی، را اندازی انتخابات شهرداری در دسامبر، و انتخابات قانونگذاری از فردای اعلام آتش بس. امیدوار باشیم که این بار هیچ مانعی سد راه نشود و همه شرکت داشته باشند و به شکل دموکراتیک انتخاب مردم سوریه و حاکمیت سوریه را به رسمیت بشناسند.

 

تی یری میسان

منبع : الوطن (سوریه)

Thierry Meyssan

Source
Al-Watan (Syrie)

[1] « Débat du Conseil de sécurité sur la Syrie (rapport De Mistura) », Réseau Voltaire, 29 juillet 2015.

[2] « Communiqué final du Groupe d’action pour la Syrie », Réseau Voltaire, 30 juin 2012.

 

لینک متن اصلی در شبکۀ ولتر :

http://www.voltairenet.org/article188761.html

 

ترجمه توسط حمید محوی