عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

«
»

بد مرغه حریص

 په کوم ځای کې کوم حریص ډیرپیسه دارشو
د ارګاه ، بارګاه  خاوند شو ښه  مالدار شو
  تل مدام به يې خوراک، پـــوښاک نا  سم وه
په مصرف دهر درهم  بـــه ناست په غم وه
یوه ورځ  خپل  ذخیرې ځینې پـــه ډار شو
د پیسو  خـــوندي کیدو تـــه یې  تلوار شو
په دې فکر چې خدای مکړه غل به را شي
مال ، پيسې او دارایی بـــه یــې  تالا شي
سوچ یې  وکـــړ چې چاره ورته پکار ده
د پیسو خـــوندي کـــول یې  سمه  لار ده
پس له ډیره فکر ، هوش  پدې نظر شو
د پيسو د خښیدو خیال  یې پـــه سر شو
په کوم ځای کې سړي خښې خپل پیسې کړې
 خښې څنګ ته یې  ډبرې هم دوه درې کړې
هره ورځ  به دغه ځای ته تلو ، راتللو
د خپل زیرمې حال ، احوال  یې اخستلو
یوه ورځ  په سړي لوی غل  برابر شو
په سړي او په دې ځای باندې شګبر شو
غل پـــه پټه باندې راغی دغه ځای ته
په دقت یـــې نظر وکړه  سر ا پای  ته
 د دې ځای پـــه را سپړلو باندې سر شو
د پیسو  پـــه هغه زیـــرمـــه برابر شو
چې یې ولیدې پيسې ډیره شو خوشاله
په څادر کې یې کړې تاوې بې مجاله
ټول پیسې ، دولت یې  واخسته روان شو
د روزګار له چانسه خوښ هغه زمان شو
بله ورځ چې حریص راغی ځای لیدو ته
خپل د ګنج  حال او احوال معلومیدو ته
چې ښه ځیر شو سړی لاړه وارخطا شو
خپل پيسو او دارائي تـــه په سودا شو
په ژړا  پـــه فغان سر شو  په نارو  شو
په دې کار شو پښیمانه  په سلګو شو
په دې وخت کې یو ملنګ تیر شو په لار
چې یـــې ولید سړی ډیر دی نـــا قرار
ورته وویل : چې په  څه ته  ازرده یې؟
پـــه ژړا په نارو سر داسې  غصه یې؟
سړي وویل: چې تباه شومه برباد یم
ټول هستې یې رانه وړې زه ناښاد یم
پدې ځاي کې ما  پيسې وې خښی کړې
ما د غلو د ویرې دې ځای کې ساتلې
کوم  ظالم پرې برابر دی ټول یې وړي
نه حبه نه کوم دینار ترې  پاتې شوي
دا زما د پوره ژوندون ټوله هستې وه
چې پیدا مې په زحمت او ډیر سختي وه
اوس برباد شومه هستي مې ټول تباه شوه
 په ما جوړ دی  بد حالت دا مې سزا شوه
ملنګ وویل : چـــې پدې مـــه خفه کیږه
مشوره زمـــا نه واوره غصه پریـــږده
لاړ شه ډکه بوجـــۍ تیګې کړه تر پایه
دلته یې خښې کـــړه له ځانه سره وایه
چې زما پیسې هیڅ ندی چا غلا کړي
بس همدلته ما په دې ځای کې ساتلي
هره ورځ دلته راځـــه زړه دې پخلا کړه
خپل زړګې  پـــه همدې تیګو تسلا کړه
تا خو ټول عمر پيسې دي ټولې کړي
له سختی  دې پدې ځای کې خښې کړې
ښه به دا وای چې تا ښه ژوند  تیرولای
 خپل پيسې  دې  په ښه لار مصرفولای
دا ژوندون  همدا  موقعه  ده چې تیریږي
خدای خبر دی چې سبا ته به څه  کیږي؟
دا چې ژوند کې جواز نشته د اسراف
حریص هم ګڼه  بد مرغه ، بې انصاف
———————–
سمیع الدین افغاني
۷ – ۳ – ۲۰۱۶