تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

اوسني حالات او د یو ملي او رښتنوني رهبر نه شتون

زما په هیواد کې ملي وحشت خپور دی، انارشیزم حاکم دی، اقتصادي ناورین دی، چور او چپاول دی، اخلاقي او اداري فساد چېغې وهي، میلیونونه انسانان په مخدره توکو روږدي دي، میلیونونه ا نسانان وزګاره دي.

زما په هیواد کې هره ورځ په لسګونو ملسمانان له هرې خوا وژل کیږي، فقر حاکم دی، د غریب او بې وسو افغانانو حق تر پښو لاندې دی، دلته په غریبو او بې وسو انسانانو قانون پلی کیږي، بېسوادان او ټوپکسالاران حاکمان دي، دلته په ملي ارزښتونو ملنډې وهل کيږي، دلته تي رودي ماشومان چې تر اوسه یې پنسل هم په لاس کې نه دی اخیستي؛ په مهمو او لویو پوسټونو په دندو ګمارل کيږي، دلته تش په نوم مشران هره ورځ په ملي ګټو ملنډې وهې او قانون تر پښو لاندې کوي، زما د تش په نوم مشران چې د ختیځ او لویدیځ نه رالیږل شوي دي؛ راځي زما د پرګنو او نیکونو پر خاوره باندې له پنجابیانو سره چنې وهې او لابي توب کوي، زما د پوهنتون د ښوونکي ویښتان بې موجبه په رڼا ورځ خریل کیږي او عزت او ابرو یې له خاورو سره برابریږي، زما پر عالم د تروریست ټاپه وهل کيږي، دلته پوښته او ګرویږنه نشته، زما وزیر د پطلون او نیکټایي شوقي دی نه د علم او پوهې، زما د تش په نوم چارواکي ډالر او سیاسي پاسپورټ غواړي، زما ماشوم ټوپک ا خلي او له خپل ځانه دفاع کوي، زما د دولت مشروعیت او نه مشروعیت معلوم نه دی او بلاخره دلته هر څه پنځوس پنځوس ویشل شويدي.

خو…!

خو د افسوس خبره دا ده چې زه یو رښتونی، زړه سوانده، ملي، مومن مسلمان، رښتونی افغان، او د ولس غمخور رهبر او ذعیم نلرم. زما هیواد ژاړي او هره ورځ چیغې وهي چې زه هم څښتن لرم او که نه؟ دا زه هم کوم مدافع وکیل لرمه او که نه؟ په اوسنیو حالاتو کې افغانستان یو پياوړي، ملي، مومن مسلمان، هیوادپاله، رښتوني، رښتوني افغان او د افغانانو غمخور رهبر ته اړتیا لري چې اوس یې نلري او افغانستان له دغې لويې تشې کړیږي. افغانستان د کار سړي ته اړتیا لري نه د شعار او غونډو سړي ته. افغانستان یو جدي، مقتدره او په خاورې مین رهبر ته اړتیا لري چې دا ټول انسانان، مسلمانان او افغانان سره یو موټی کړي او په خپله غیږه کې یې ونیسي او د یو چتر لاندې ټولو ته د ژوند کولو یوه ډاډمنه سوله ایزه فضا رامنځته کړي. د ولس سره مشوره وکړي، ولس باندې سر ورکړي، د ولس غم وخوري او بلاخره د ولس درد دوا کړي نه دا د ولس  په زخمونو مالګه ودوړوي.

زما په نظر د پورتنیو ستونزو او ننګونو د خلاصون لپاره افغانستان؛ د پورته غوره ځانګړتیاوو لرونکي رهبر ته اړتیا لري چې باید افغانستان دغسې یو رهبر وزېږوي. یوازي په رهبر زیږولو هم کار نه کيږي ځکه په تیر کې زمونږ هیواد د همدغسې په لسګونو رهبرانو درلودونکی او تاریخ مو شاهد دی. دې خاورې دغسې په سلګونو او زرګونو افغانان زيږولي دي خو لکه څرنګه چې له پخوا زمونږ د ابادۍ او پرمختګ دښمن يې د تاریخ په هر پړاو کې په مخ کې خنډ ګرځیدلی نو ډیر ژر له منځه تللی دی او د هیواد د ابادۍ او پرمختګ ارمان یې نیمه خواه پاتې شوی دی. دا سمه ده چې داسې یو رښتونی افغان به بیا هم په هیواد کې زیږول کیږي خو د ستونزو اساسي حل به داسې وشي چې له همدغې رښتوني افغان په کلکه او په رښتوني معنا ملاتړ وکړو او د دښمن له دسيسې یې په خپله غیږ کې په خپله وساتو.