آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

اوسني حالات او د یو ملي او رښتنوني رهبر نه شتون

زما په هیواد کې ملي وحشت خپور دی، انارشیزم حاکم دی، اقتصادي ناورین دی، چور او چپاول دی، اخلاقي او اداري فساد چېغې وهي، میلیونونه انسانان په مخدره توکو روږدي دي، میلیونونه ا نسانان وزګاره دي.

زما په هیواد کې هره ورځ په لسګونو ملسمانان له هرې خوا وژل کیږي، فقر حاکم دی، د غریب او بې وسو افغانانو حق تر پښو لاندې دی، دلته په غریبو او بې وسو انسانانو قانون پلی کیږي، بېسوادان او ټوپکسالاران حاکمان دي، دلته په ملي ارزښتونو ملنډې وهل کيږي، دلته تي رودي ماشومان چې تر اوسه یې پنسل هم په لاس کې نه دی اخیستي؛ په مهمو او لویو پوسټونو په دندو ګمارل کيږي، دلته تش په نوم مشران هره ورځ په ملي ګټو ملنډې وهې او قانون تر پښو لاندې کوي، زما د تش په نوم مشران چې د ختیځ او لویدیځ نه رالیږل شوي دي؛ راځي زما د پرګنو او نیکونو پر خاوره باندې له پنجابیانو سره چنې وهې او لابي توب کوي، زما د پوهنتون د ښوونکي ویښتان بې موجبه په رڼا ورځ خریل کیږي او عزت او ابرو یې له خاورو سره برابریږي، زما پر عالم د تروریست ټاپه وهل کيږي، دلته پوښته او ګرویږنه نشته، زما وزیر د پطلون او نیکټایي شوقي دی نه د علم او پوهې، زما د تش په نوم چارواکي ډالر او سیاسي پاسپورټ غواړي، زما ماشوم ټوپک ا خلي او له خپل ځانه دفاع کوي، زما د دولت مشروعیت او نه مشروعیت معلوم نه دی او بلاخره دلته هر څه پنځوس پنځوس ویشل شويدي.

خو…!

خو د افسوس خبره دا ده چې زه یو رښتونی، زړه سوانده، ملي، مومن مسلمان، رښتونی افغان، او د ولس غمخور رهبر او ذعیم نلرم. زما هیواد ژاړي او هره ورځ چیغې وهي چې زه هم څښتن لرم او که نه؟ دا زه هم کوم مدافع وکیل لرمه او که نه؟ په اوسنیو حالاتو کې افغانستان یو پياوړي، ملي، مومن مسلمان، هیوادپاله، رښتوني، رښتوني افغان او د افغانانو غمخور رهبر ته اړتیا لري چې اوس یې نلري او افغانستان له دغې لويې تشې کړیږي. افغانستان د کار سړي ته اړتیا لري نه د شعار او غونډو سړي ته. افغانستان یو جدي، مقتدره او په خاورې مین رهبر ته اړتیا لري چې دا ټول انسانان، مسلمانان او افغانان سره یو موټی کړي او په خپله غیږه کې یې ونیسي او د یو چتر لاندې ټولو ته د ژوند کولو یوه ډاډمنه سوله ایزه فضا رامنځته کړي. د ولس سره مشوره وکړي، ولس باندې سر ورکړي، د ولس غم وخوري او بلاخره د ولس درد دوا کړي نه دا د ولس  په زخمونو مالګه ودوړوي.

زما په نظر د پورتنیو ستونزو او ننګونو د خلاصون لپاره افغانستان؛ د پورته غوره ځانګړتیاوو لرونکي رهبر ته اړتیا لري چې باید افغانستان دغسې یو رهبر وزېږوي. یوازي په رهبر زیږولو هم کار نه کيږي ځکه په تیر کې زمونږ هیواد د همدغسې په لسګونو رهبرانو درلودونکی او تاریخ مو شاهد دی. دې خاورې دغسې په سلګونو او زرګونو افغانان زيږولي دي خو لکه څرنګه چې له پخوا زمونږ د ابادۍ او پرمختګ دښمن يې د تاریخ په هر پړاو کې په مخ کې خنډ ګرځیدلی نو ډیر ژر له منځه تللی دی او د هیواد د ابادۍ او پرمختګ ارمان یې نیمه خواه پاتې شوی دی. دا سمه ده چې داسې یو رښتونی افغان به بیا هم په هیواد کې زیږول کیږي خو د ستونزو اساسي حل به داسې وشي چې له همدغې رښتوني افغان په کلکه او په رښتوني معنا ملاتړ وکړو او د دښمن له دسيسې یې په خپله غیږ کې په خپله وساتو.