اندوه در سوگ هنر مند اصیل وحید صابری
بنام خدای هنر افرین
نوشته :نذیر ظفر
وحید صابری هنر مند خوش آوا و با معاشرت و یکرنگ بود ، تا جنگسالاران وطن را طعمه اتش نکرده بودند ، این هنر مند ترک میهن نکرد و خلاف عده یی خدمت زیر بیرق یا مکلفیت عسکری را مردانه وار سپری کرد ، زیاد دنبال شهرت و مکنت نمیگشت و بیشتر از سر مایه قناعت تمویل حیات میکرد ، وی در حلقه دوستان همان مستانه و بزله گو بود و در بزم بزرگان سرا پا گوش شنوا
هنرش را مانند سایر هنر مندان دوست میداشت و از هنر ابزار تجاری نساخته بود از زمانیکه در تلویزیون ملی کار میکردم تا زنده گی مهاجرتی در تاشکند زیبا که این هنر مند محبوب در ان سالها انجا امرار حیات میکرد و با ایشان مراوت داشتم ، وی را مرد بدون تبعیض و یک هموطن عیار دیدم و تا حال کسی نمیداند وی مربوط کدام ملیت است ، زیرا برای وی هموطن و انسان مطرح بود نه ملیت و زبان و طریقه و هر گز در صحبت اش من شخصا مذمت کسی را نشنیدم که این خود مبین سجایای نیک وی بود
هنر مندان همین نسل به گمان اغلب هنر را با خود میبرند و دیگر آوای این مطربان دل ارا در گوش دلها طنین نمی اندازد بخصوص با انجام شریعت مخصوص و متعصب طالبانی که حتی آلات موسیقی را به دار میزنند و ویران مینمایند و هنر مندان که مغنی میخوانند و حرام می پندارند
ازین جهان فانی همه سفر بی برگشت دارند و خوش به انانیکه از ایشان نام نیک باقی میماند و جاودانه در تاریخ زنده گی میکنند با وجودیکه مرگ ختم نیست و روح انسان همیشه زنده است با آنهم نبود وجود فیزیکی انسانها با وفاتش دشوار است ، رحلت وحید صابری یقینا قاطبه از اهل هنر و دوستدارانش را در گداز اندوه کشانید و من بهرفامیل عزا دارش و کافه ملت هنر دوست ما تسلیت عرض نموده و روح مرحوم را در بهشت عدن استدعا میکنم
انـــا لله و انـــا الیه را جعون










