تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟   

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

      بتاریخ بیست و سوم فبروری 2026 ، وزارت خارجه ی روسیه ( تنها کشوری که طالبان را برسمیت شناخته است )، طی گزارش مستند و رسمی ، بصراحت اعلان نموده است که : « براساس برآوردهای رسمی ، تعداد کل جنگجویان گروه‌های تروریستی درخاک افغانستان بین 20 تا 23 هزار تن است که بیش ازنیم شان خارجی استند .» گزارش وزارت خارجه ی روسیه ، وضعیت نظامی- سیاسی افغانستان را بسیار پیچیده و دشوار ارزیابی کرده ، فعالیت شبکه های تروریستی را اصلی ترین عامل بی ثباتی افغانستان محسوب نموده است . این گزارش با جزئیات ، داعش خراسان را با حدود 3000 تن ، تحریک طالبان پاکستان را پنج تا هفت هزار تن ، القاعده را حدود 1500 تن ، جنبش ترکستان شرقی را حدود 1200 تن ، حزب اسلامی ترکستان را حدود 500  تن و جماعت انصارالله را حدود 250  تن ؛ حساب داده است .

     شکی وجود ندارد که ترس ، پشیمانی و بی اعتمادی روسیه نسبت به طالبان دلایل عمده ی تهیه ی این گزارش مستند و دقیق بوده است .

     این گزارش رسمی اگرازیکسو به آن ادعا های طالبان خط بطلان می کشد که پیهم در تمام اسناد رسمی و مصاحبه های شان افغانستان را عاری و پاک ازتروریستان اعلام می نمایند ، از سوی دیگر جمهوری فدراتیف روسیه را پاسخگو می سازد که چرا پیش از برسمیت شناختن طالبان ، به این حقیقت نپرداخت که امروز به آن پرداخته است ؟ مگر دیروز نمی دانستند که افغانستان مأمن تروریستان است ؟ مگر روسیه که طالبان را از لیست تروریستان خارج کرده وحاکمیت استکباری آنان را برسمیت شناخته است ، می تواند فرق میان طالبان افغانستانی و طالبان پاکستانی را به ما توضیح نماید ؟ آیا آنان آنهمه حوادث هولناک انتحاری را که طالبان طی بیست سال گذشته درمساجد ، تکیه خانه ها ، مدرسه ها ، کورس های آموزشی ، درمسال ها ، ورزشگاه ها و دانشگاه های ما انجام داده و با افتخاراز آن یاد می کنند ، از یاد برده اند ؟ وقتی آنان می توانند چنین گزارشی تهیه نمایند ، آیا شهامت این را هم دارند بگویند که آنهمه انتحاری های فاجعه باررا درکابل وسایرشهرهای افغانستان کدام گروه تروریستی انجام داده بود ؟

     از جانب دیگر، جمهوری فدراتیف روسیه با نشر این گزارش که می گوید حدود هفت هزارتن اعضای طالبان پاکستانی( تی تی پی) هم درافعانستان فعال استند ، درواقع به پاکستان این حق را می بخشد تا هروقت دلش خواست به افغانستان حمله کند و با همین بهانه که پناهگاه های تی تی پی را بمبارد می کند،دهها هموطن بیگناه ما را بقتل برساند. 

     بهرجال ، به همه روشن است که جمهوری فدراتیف روسیه با اتخاذ رویکرد تاکتیکی نسبت به افغانستانِ زیرتسلط طالبان ، می خواهد به دوهدف عمده نایل آید که اولی دفع تهدید های امنیتی ازشمال افغانستان بسوی آسیای میانه است و دومی دورنگداشتن طالبان ازدایره ی تسلط امریکا و پاکستان و درکل کاهش نفوذ واشنگتن برطالبان افغانستان است . بی تردید برسمیت شناختن طالبان ازسوی روسیه هم براساس همین رویکرد صورت گرفته است .

     روسیه برای حفظ هژمونی امنیتی و منطقه ای اش ، با درنظرداشت موقعیت جیواستراتژیک و جیوپولیتیک افغانستان ، ازابتدا با طالبان تعامل گزینشی داشته‌ است . با پیروزی طالبان درسال 2021 بی تردید مسکو نگران امنیت و ثبات کشورهای آسیای میانه بوده و آرزو ندارد بنیادگرایی اسلامی و تروریزم ، امنیت این کشورها و امنیت روسیه را به خطرمواجه سازد .این نگرانی زمانی به اوج خود می رسد که روسیه  سابقه ی همکاری طالبان و شبه نظامیان تروریستی چچنی را مورد مطالعه قرارمی دهد.  

 فروغی ( ماه فبروری سال 2026 )