حکومت فراگیر یک بهانه است
نوشته ی : اسماعیل فروغی
حکومت همه شمول وفراگیر- شعارفریبنده وکذایی است که ازسوی طالبان وحامیان اشغالگرپاکستانی شان برای فریب اذهان عامه وجلب کمکهای بین المللی براه افتاده است.
وقتی به نشستهای تلویزیونی گروهی یا فردی یک دسته ریشوهایِ موی کشال می بینی که با فارسی شکسته و ناقابل ، مردم را آموزش و تربیت گویا اسلامی می دهند ؛
وقتی میشنوی و می بینی که وزارت تحصیلات عالی را یک ملای مدرسه ی پاکستان با رویِ پوشیده ازمردم ، دانشگاه کابل را یک مولوی تاریک اندیش آدمکش ضد خبرنگاران و وزارت داخله رایک جنایتکارتحت تعقیب جهانی هدایت و رهبری می نمایند ؛
وقتی می بینی دروازه ی وزارت زنان را با خشونت قفل زده وبه جای آن وزارت امربه معروف ونهی ازمنکر را برپا میدارند ؛
ووقتی می بینی اجساد مرده گان خونین درچهارراه های هرات به دارآویخته شده ، تمام مقامات مهم اجرایی مملکت – ازقوماندان امنیه ، ولسوال ، والی تا شهردار ، وزیر و رییس الوزرا به یک قوم، یک گروه افراطی دینی ویک جنسیت ، سپرده شده است ؛
چگونه می توانی به حکومت همه شمول و فراگیرباورنمایی ؟!
باطالب محوری ، دین محوری ، مرد محوری وقوم محوری هرگزنمیتوان به حکومت فراگیردست یافت.
مقررکردن چند تاجیک ، اوزبیک وهزاره ی خوشبین به اندیشه ی طالبانی در مقامات بی اثردولتی ، هرگز نمیتواند معنای حکومت فراگیروهمه شمول را ارائه دهد.
اگرطالبان به این باورمی بودندکه افغانستان خانه ی مشترک تمام اقوام ساکن آنست ؛
اگر طالبان اندیشه ی ناپاک تصفیه ی قومی درسرنمی داشتند ؛ باید به مردم یک همه پرسی عادلانه را وعده می دادند . ( مهم نیست یکسال بعد ، دوسال بعد ؛ اما تعهد می سپردند .)
باید از متخصصین ، عالمان و مجربین باقی مانده درکشوردلجویی کرده ، کار را نه به ملاهای مساجد بلکه به عالمان اهل کارمی سپردند.
جهانیان می دانند که با طالب محوری ، قوم محوری و مرد محوری که فقط ذلت و احتیاج ما را افزایش خواهدبخشید ، حکومت فراگیروهمه شمول هرگزوهیچگاه به وجود نخواهدآمد . فروغی
