پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

سفرامریکا : گوشزدها و گوشمالی ها

    نوشته ی : اسماعیل فروغی

      درحالی که کشوردرآتش جنگ می سوزد و درحالی که طالبان این افراطی ترین گروه اسلامی درجهان ، بیش ازهشتاد ولسوالی را درشمال وجنوب کشوریکی پشت دیگر به تصرف درآورده ، دار و ندار ولسوالی ها و پاسگاه های نظامی را به چپاول می برند ؛ رهبران مملکتِ خداداد افغانستان ذوقمندانه به دیداررییس جمهورامریکا رفته اند تا خبرظفرمندی طالبان را در آنجا از زبان جوبایدن بشنوند .

      طوری که معلوم است امریکا با کاربرد راه ها و راهکارهای گونه گون میخواهد   شکست نظامی و بدنامی هایش را درافغانستان بپوشاند .امریکا سعی می نماید با تحمیل توافقنامه ی خلیلزاد – ملا برادر ، برتمام جناح ها ـ ازجمله جناح جمهوری سه نفره ،  هرطوری می شود حکومت عبوری یا مشترک را روی پا ایستاد نماید . بی تردید درامرکا به رییس جمهورغنی فهمانده خواهد شد تا مانع تحقق توافقنامه ی امریکا – طالبان نشده ، ازطرح های خنده داری چون انتخابات زودهنگام وغیره منصرف شده ، آماده ی امضای فرمان عفوهفت هزارطالب زندانی باقیمانده باشد . درامریکا به داکترغنی توصیه خواهدشد تا حرف شنو بوده و فقط اوامر و دساتیری راعملی نماید که برایش سپرده می شود.

      هیچکس نباید شک نماید که شکست نظامی – سیاسی امریکا درافغانستان دومین بدنامی و شکست آنکشور پس ازشکست ویتنام است . به باورتحلیلگران ، به همان اندازه که سیاستهای ضدبشری و سودجویانه ی امریکا در کل عامل این شکست و افتضاح است ، به همان پیمانه نیات و کردار نابخردانه ی فرستاده های آنکشور چون زلمی خلیلزاد ، حامدکرزی ، محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله نیز در افتضاح وبدنامی امریکا و ناتو نقش برجسته داشته ، آن کشور را در فاضلآب بدنامی و ناکامی غرق نموده است .

     خلیلزاد ، کرزی ، اشرف غنی وعبدالله عبدالله منحیث سردمداران تمام گروههای مافیایی و جهادی، میلیاردها دالرکمکهای بین المللی را به هدر داده  نه برای آبادی کشوربلکه به کیسه های باندهای مافیایی جهادی و دیسانتی شان ریختند و کشور را فقیرترومحتاج تراز پیش نمودند – کشوری که درفساد و بیعدالتی غرق بوده ، هفتاد درصدمردم اش زیر خط فقرزنده گی کرده ، بیشترین درصد بیکاران و معتادان را در خود جاداده است .

    حالا که امریکا با شکل دادن حکومت موقت می خواهد ” بینی خمیری ” برای خوداش درست نماید ، غنی ، صالح و محب درین سفر باید بفهمند که وظیفه ی آنان فقط انجام دادن مو به موی کارهای خانه گی شان است نه کم و نه زیاد … .