وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

غرور یعنی زوالی انسان

اسلام ما قبلاً گفته است که متکبرین را دوست ندارد. پس هیچ وقت غرور نداشته باشید، زیرا که غرور انسان را زوال میکند.

خداوند (ج) انسان را بسیار زیاد ضعیف آفریده است و هرگز به یک حال باقی نمی ماند.

اگر غریب است، روزی پولدار میشود، اگر خودش نشد، اولادش میشود. اگر امیر است، غریب میشود، اگر خودش نشد، اولادش از غفلت و نازدانگی زیاد گمراه شده و به زمین میخورد.

هیچوقتی دروغ نگوید، علی الخصوص در حضور اولاد های تان. برای اولاد هایتان اجازه دهید که مانند دیگر اطفال زنده گی کنند، با پول، ثروت و دارایی تان آنها را از دیگران متفاوت نسازید. بگذارید که زندگی نورمال داشته باشند، در عوض همان پول را درساخت شخصیت و معنویت شان مصرف کنید یعنی که در تعلیم و تربیه شان بکوشید.

با مردمان اهل به خاطر آیندۀ خوب اولاد هایتان رفت و آمد کنید.  هر آن کسی که به توقع پول و منفعت شخصی خود میخواست با شما دوست شود، از وی کناره گزینید.

انسان همیش خندان بوده نمی تواند، روزی هم میگرید، اگر هیچ مشکل نداشت، از بابت صحت، اولاد، خانواده و یا بسیاری موضوعات دیگر رنج میکشد. اگر در گریه است، اشک هایش خشکیده، و بلاخره راحت میشود، سپس خداوند (ج) چونکه عادل است دروازه های فضل و کرم خویش را به رویش میگشاید.

بیاد داشته باشید که هر مقام انسان در گذر است.

گریه، خنده، غم، خوشی، ثروت و غریبی، تشویش و بی غمی، صحت و بیماری همه در حال تغیر اند.

هر چیزی از دست رفته تان را دوباره بدست آورده میتوانید، هیچ تشویش نکنید، اما متوجه باشید که خود را در هر حالت از دست ندهید. قایم و مستحکم باشید. راه غلط، فریب، دروغ، بی عزتی و بی حرمتی خود و دیگران را انتخاب نکنید، زیرا که در بی عزتی و غیبت دیگران شخصیت خود تان خورد و خمیر میشود.

در هر مقامِ که هستید، خواه غریبی و بیچاره گی است و یا ثروت و دارایی، خود را حفظ کنید. کاری نکنید که خود تان خود را ملامت کنید. اگر تمام دنیا ندانند و کور کورانه به شما احترام کنند، اگر که خدای ناخواسته از چشمان خود افتیده باشید، و خود تان از کار های منفی خود آگاه بوده و رنج بکشید آن درد و عذاب از مرگ مشکل تر میشود، زیرا که آرامش وجدان از بین میرود.

خداوند (ج) برای منفعت و خوبی ما چقدر بجا، زیبا و معقول گفته است که پاکان، صادقان، نیکو کاران، و توبه کننده گان را دوست دارد.

به نظر من محبوب حق،  محبوب خلق است.

با داشتن اطمینان نفسی بخود، اگر تمام دنیا خدای ناخواسته به شما بی عزتی کند، هیچ غم و تشویشی نمی داشته باشید، زیرا خود را میشناسید. ازاینرو،  راحت میباشید و به خود عزت و احترام میداشته باشید. همان است که در یک صلح کل زندگی را بسر میبرید.

با احترام،

 

الهه احرار