سفارت پاکستان را از دام کمیشنکاران نجات دهید
شاید بسیاری ها به خصوص آنانیکه با روابط بین الملل و دیپلوماسی سروکار دارند، بدانند که قنسلگری ها و سفارتخانه های یک کشور؛ نمایندگی دایمی یا مؤقتی دیپلوماتیک آن دولت یا کشور در کشور دیگر است.
سفارتخانه ها وظایف و مسوولیتهایی دارند که در آغاز؛ از ین قلم به آن اشاره میکنم:
یکی از وظایف سفارت؛ انتقال پیام دولت کشور خودش به دولت کشور میزبان و برعکس آن است.
رساندن اتفاقات مهم سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، نظامی و دیگر رخداد های کشور میزبان به دولت خودش نیز از وظایف یک سفارت شمرده میشود.
شماری از سفارتخانه یک بخش قنسلی دارند که وظایف یک قنسلگری را انجام میدهند؛ از آن جمله یکی هم سفارت پاکستان مقیم کابل است که از دیر باز، به منظور عرضۀ خدمات به مردم افغانستان فعالیت میکند که روزانه صدها مراجعه کننده دارد که با متقبل شدن حقارتها وبرخوردهای نادرست و غیر انسانی محافظان افغانش، در شرایط ناخوشایندی مقابل درب این سفارت چشم به راه دریافت ویزا هستند.
پاکستان در چهار کلان شهر افغانستان: جلال آباد،مزارشریف، قندهار و هرات جنرال قنسلگری دارد که مسوولیت توزیع ویزای پاکستان به متقاضیان افغان را بر عهده دارند و
پاکستان از جملۀ کشورهایی است که ویزای آن به طور رایگان به متقاضیان صادر میشود،اما یک سال و اندی میگذرد که به دست آوردن ویزای این کشور به قیمت تحقیر و در مواردی هم با لت و کوب مراجعین از سوی محافظان این نمایندگی رسمی؛ حاصل می شود.
بر بنیاد گزارشها؛ از میان این مرجع و چهار جنرال قنسلگری پاکستان که باید عرضه کنندۀ خدمات به شهروندان افغان باشند دوتای شان(قنسلگری جلال آباد و بخش قنسلی سفارت پاکستان مقیم کابل) زمینه را برای فعالیت کمیشنکاران و افراد طماع مساعد ساخته است. موارد اسفناکی هم گزارش شده که اگر رشوه پرداخته نشود؛ حتی یک متقاضی بیمار نمیتواند طی شش روز مؤفق به دریافت ویزا گردد.
قیمت ویزای پاکستان در بازار سیاه و به واسطۀ کمیشنکاران در حال حاضر از 100 تا 300 دالر معادل بیست و سه هزار افغانی معامله میشود و این کمیشنکاران هستند که از مجبوریت های مردم سؤ استفاده میکنند.
با وصف آنکه مردم با تحمل هزار مشقت و تنگدستی این رقم را مهیا میکنند،ولی با آنهم نه شماری از محافظان سفارت پاکستان که به مرکز کمیشنکاری و رشوه گیری مبدل شده؛ نه به زنان و محاسن سفیدان احترام قایل اند و نه به بیماران متقاضی ویزا.
در تازه ترین مورد؛ ویدیویی از صحنۀ مردم آزاری قوماندان قطعۀ محافظت سفارت پاکستان نشر شد که بیانگر برخورد خشونت بار و غیرمسلکی این سرباز با مراجعین است.
در این ویدیوی کوتاه که هرچند زمان ضبط دقیق آن روشن نیست؛ دیده میشود که محافظ با مراجعین سفارت از در خشونت پیش آمده و مرد کهن سالی را با زور نقش زمین میکند.
مردم افغانستان ملامت نیستند؛ آنان در طلب شفا و درمان رخ سوی پاکستان میکنند،زیرا طی هجده سال افغانستان صاحب شفاخانه ها و مراکز صحی تشخیص و تداوی حسابی و معیاری نشد و در مواردی هم شماری از کارمندان صحی؛ مراجعین شفاخانه های دولتی افغانستان را تشویق میکنند تا آهنگ پاکستان کنند که این موضوع باعث میشود مریضداران از در شفاخانه ها و دوکتوران افغان نا امید شده در پی طبیب حاذق راهی ملک غیر شوند.
مسئلۀ مهم دیگر که رفیق سختی های مردم افغانستان بوده مسیر کوتاه و ارزان تر پاکستان نسبت به هند و دیگر کشورهای منطقه است؛ از همین رو مریضداران به خدمات و سهولتهای کشورهای دیگر دل خوش نمیکنند.
راه حل:
در اولین گام و اقدام؛ باید بازار تجارت بر ویزای پاکستان در هماهنگی با مسوولان سفارت این کشور مسدود شود و پروسۀ قانونی را ارجحیت دهند، نه پول را و باید پروسۀ صدور و دریافت ویزا از چنگ مافیای محتمل بیرون ساخته شود.
اقدام اخیر وزارت امور داخله مبنی بر بازداشت قوماندان قطعۀ محافظت سفارت پاکستان در کابل به اتهام مردم آزاری هم قابل قدر است،اما برای جلوگیری از تکرار اینگونه آبرو ریزی های و رفتار های تحقیرآمیز محافظان افغان سفارت پاکستان، باید بخش عرضۀ خدمات ویزا را خصوصی سازد تا همه چیز طبق برنامه و بدون درد سر به پیش برود.
تا ابهت و حیثیت پولیس زیر سوال نرود و مردم بر پولیس خود حساب کنند و الا این نه اولین مورد است و نه هم آخرین مورد خواهد بود.
در گام دوم ما مثال خوبی از نظم و مدیریت در زمینۀ اخذ ویزای هندوستان در کابل داریم که توسط یک شرکت خصوصی به وجه احسن به خواست مراجعین و متقاضیان ویزای هندوستان رسیدگی میکنند و زمینۀ رشوه ستانی و کمیشنکاری را ضرب صفر کرده است.
نویسنده : خوشحال آصفي
