تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

هنر مُخرب جنگ !

جان بولتون به جای هربرت مک‌مستر رئیس شورای امنیت ملی آمریکا شد . جان بولتون تابستان پارسال در گردهم‌آیی گروه‌هایی از مخالفان جمهوری اسلامی، با محوریت سازمان مجاهدین خلق گفت: “تا قبل از سال ۲۰۱۹، ما که این‌جا هستیم، در تهران جشن خواهیم گرفت.”
عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان حکومت اسلامی ایران در کانال تلگرام خود نوشت : “خبر کوتاه است اما معنا دار. جان بولتن حامی آمریکایی منافقین عالی ترین پست سیاسی را در دولت تمامیت خواه ترامپ بدست آورد”.

شلوغی و ترافیک مدیا و شروع جنگ….مرا یاد کره شمالی انداخت . تا 2 هفته قبل از اعلام توافق کره شمالی و آمریکا برای مذاکره ، جنگ اتمی کره در مدیا شروع هم شده بود…


انتخاب افرادی مثل جان بولتون درکاخ سفید به نظر من از علائم جنگ نیست ، به علائم پیشگیری از جنگ مربوط است ، حکومت اسلامی با این علائم هشداری تحت فشار قرار میگیرد که کار به جنگ نکشد تحریمهای تازه اروپا هم مثل نان اضافه اش است. جنتی صاحب یا سهامدار نصف حکومت اسلامی ایران قبل از نوروز به صراحت گفت نگران سال آینده است….آمریکا اگر جنگ و سرنگونی حکومت اسلامی گزینه جدی برایش بود ، 150 میلیارد دلار را در تابلوی برجام به حلق حکومت نمیریخت تا جلوی فروپاشی سیستم را در درون خودش بگیرد .

جنگ برای غرب هم عملی است و هم وقتی پای منافعش باشد حتما انجام میدهد ، ولی تا به حال اصلاح حکومت اسلامی ایران نفع بیشتری برایش دارد . قدمهای متفاوتی در سطح جهانی و منطقه ای و داخلی باید برداشته شود تا استحاله حکومت اسلامی ایران عملی شود . اصلاحات تند عربستان یکی از قدمهای منطقه ای مربوطه است که حاکمان تهران مجبورند از روی آن رونویسی کنند . انواع روشها و رویکرد متناقض غرب در زمین سیاست ( مذاکره یا جنگ ) ربطی به دلسوزی برای مردم ندارد آنها فقط دلسوز منافع خودشان هستند .


هورا کشیدن عده ای برای جنگ یا بیانیه علیه جنگ هر دو از نظر سیاسی یک وزن دارد . به اندازه هیچ ! آنها درک درستی از شروع و علائم یک جنگ واقعی ندارند . تجربه جنگ اول خیلج با حضور میلیونی مخالفان جنگ ، یادشان رفته که جنگ با همه مخالفتها اتفاق افتاد .  حکومت اسلامی نه توان جنگ دارد و نه تمایل…در صورت وقوع جنگ سپاه پاسداران باید بار اصلی جنگ را به دوش بکشد که فعلا بار اقتصاد و رفاه و تجملات و بخور بخور روی دوشش است، تمام زورش را زده و میزند که این شرایط فعلی مفت خوری و چپو کردن را به تاخیر بیاندازد .

درعراق و لیبی غرب مستقیم وارد شد ، چون از بافت فرهنگی جامعه درکی نسبی داشتند که مردم تحت هیچ شرایطی وارد نمیشوند و کنترل اوضاع از دستشان خارج نمیشود . در ایران مشکل اصلی حکومت اسلامی عنصر داخلی و مردم گرسنه هستند با اولین جرقه جنگ مردم هم وارد میشوند که این برای حاکمان مسلمان تهران خطرناکتر ازبمب های ناتو است و البته حضور مردم خوشایند غرب هم نیست .

دل کندن از شرایط فعلی برای حاکمان اسلامی در ایران آسان نیست اما باید است …. مثل کودکی که باید با پستانک خداحافظی کند. به نظر من جنگها در مجموع و در هر شرایطی زشت و احمقانه ترین رویکرد تاریخ انسان است . جنگ خوب و بد و مقدس معنی ندارد . با این همه و چنانچه به دلایل مشخصی در تابلوی جنگ قرار بگیریم ، حاکمان مسلمان در تهران مسئولییت اول جنگ را تاریخا به دوش باید بکشند . مثل جنگ ایران و عراق که مقصر ردیف اول حکومت اسلامی ایران بود . خودشان تازه رسیده بودند و هنوز ریپ میزدند که به فکر صدور آن قلاب اسلامی خودشان به عراق بودند . صدام خیلی احمق بود که با جنگ واکنش دفاعی نشان داد ولی واکنشش کاملا طبیعی بود .


جنگ هنر نیست ، جنگ فقط روشی زشت و احمقانه و متفاوت است در سیاست….در طرف مقابل استمرار همین شرایط برزخی حاکم بر ایران هم مطلوب نیست . حضور افراد در کاخ سفید تفاوتشان در پیش بردن خطوط استراتژیک کیفی نیست . آنها در استراتژی خاورمیانه بزرگ بعد دوران جنگ سرد ، حکومت اسلامی را با استحاله بند نافش را بستند . با این همه اگر همین بند ناف ، در جهت منافعشان درست عمل نکند دستشان خالی نیست و توان چرخش دارند ، این نکته ای است که اتاق فکر ولایت فقیه قطعا از آن غافل نیست.


اسماعیل هوشیار
24.03.2018