وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

حفیظ منصور گوشه ای از حقیقت را بازگفته است

                                                          نوشته ی : فروغی

    حفیظ منصور نماینده ی مردم در ولسی جرگه ، اخیراً شجاعانه و با صراحت اعلام نمود که :   «  ثقافت اسلامی در دانشگاه های ما همین اکنون تروریست تربیت میکند … »  او با صدای بلند فریاد برآورد که : « بخش اعظم اعمال تروریستی به وزارت خانه های ارشاد و اوقاف ، تحصیلات عالی ، اطلاعت و فرهنگ ، وزارت معارف و شورای عالی علما برمیگردد . و اکثریت مساجد ما فکر افراطی پخش مینمایند . »

   سخنان اخیر حفیظ منصور نماینده ی پارلمان افغانستان که خود یکی از اسلامگرایان بنیادگرا و وابسته به جمعیت اسلامی افغانستان است ، هرچند نو نیست ؛ اما تکانه ایست برای دین باوران متعصب و متحجر و دولت به ظاهر نوگرا اما در واقع همدست و هم کاسه ی افراط گرایان دینی و دین باوران متحجر و متعصب  .

  او فقط گوشه ای از حقیقت را بازگفته است .  

  حقایق تلخ نشان میدهد که تحجر فکری وحشتناک و مرگباری که از سالهاست برما سایه افگنده و مانع دست یافتن ما به چراغ معرفت میشود ؛ با کوششهای بنیادگرایانه و افراطی پرورچونین ادارات ، سازمانها ، احزاب و تنظیمهای بنیادگراست که بیشتر درمیان مردم گسترش یافته وسبب میشود تا مردم ما مدام درمیان تاریکی و جهل دست و پا بزنند   .

  ترویج بیشتر دین باوری همراه با جهل و تعصب ( که دولت کنونی هرگز بیعلاقه به آن نیست ) سبب میشود تا مردم همواره سرنوشت شانرا بدست تقدیر سپرده ، از مستکبران ، دزدان و غاصبان به آسانی اطاعت ببرند و هرگز برای رهایی و نجات خویش نیندیشند .

  ثقافت اسلامی با همین شیوه ی غیراسلامیست که به گفته ی آقای منصور هم تروریست پرورش میدهد وهم مانع رسیدن مردم به مشعل فروزان خرد و دانایی میگردد . با ترویج چونین ثقافت است که ما هر کنش و واکنش انسانی را نه با ترازوی عقل و معیارهای قبول شده ی قانون ، عدالت و حقوق بشری ؛ بلکه با معیارهای متحجربنیادگرانه ی مذهبی میسنجیم و با کوچکترین بهانه ای به هر کسی اتهام کفر و الحاد میبندیم .  

  فاجعه ی آتش زدن هولناک فرخنده در روز روشن ، در پایتخت کشور و در حضور هزاران باشنده ی شهرکابل ، سنگسا رها و انتحارهای مرگ آفرین ، همه وهمه اگر از یکسو توطیه ی شوم دشمنان ماست ؛ از سوی دیگر نتیجه ی ترویج و طرفداری از بنیادگرایی مذهبی در تمام ارکان اجتماع از جمله مساجد ، وزارتخانه های ارشاد و اوقاف ، تحصیلات عالی ، معارف ، اطلاعات و فرهنگ و شورای عالی علما میباشد .

    درست از اثرهمینگونه کوششهاست که مردم ما به مردمان بیچاره و درمانده ای مبدل شده اند .  ــ به مردمانیکه از اثر ترویج جهادباوری و دین باوری سیاسی ،  تفکر و تعقل علمی را کنارگذاشته هر مسأله را قبل از همه در آیینه ی دین نگاه نموده و یا آنرا فقط در ترازوی دین به سنجش میگیرند . که درنهایت به نتیجه ی عادلانه ومنطقی دست نیافته ره به ترکستان میبرند .