افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

«
»

ولس د کوم جرم سزا ويني؟

په داسې حال کې چې د افغانستان د پرمختګ دښمنان په پرله پسې توګه هڅه کوي چې افغانان د قومي، ژبني او  مذهبي تعصب د اور په لمبو کې وسوځوي؛ د هيواد سياسي او امنيتي حالات هم د حکومتي مشرانو د اختلاف او د بهرنيو ځواکونو د ړندو بمباريو له امله د بحران په طرف درومي. شاوخوا دوه اونۍ وړاندې يو شمير وسله والو کسانو د داعش په نوم د غور د مرکز غلمين کلي ٣٠ اوسيدونکي و وژل او شپږ تنه نور يې ټپيان کړل. له دې نه وړاندې د روشنايې غورځنګ په لاريون کوونکو د بريد مسوليت هم داعش پر غاړه واخيست، همداشان په ننګرهار  کې د تير يو نيم کال راهيسې داعش وحشت خپور کړی دی. خلک يې په بمونو والوځول، د خلکو کورونه يې وسوځول، ماشومان يې په منځ دوه پړکه څيرې کړل او يو شمير نور عام وګړي يې حلال کړل او څه يې له ځانونو سره برمته یوړل.

دا هر څه چا وکړل، چا ووژل او موخه يې څه وه؟

بريد که هر چا کړی دی، که داعش کړی او که طالب او يا هم د ولس بل دښمن خو موخه يې ښکاره ده چې د افغانستان د ميشتو قومونو او د سني او شيعه مذهب تر منځ د نفاق اور بلول غواړي. له يوه طرفه دېته ورته پيښو د هيواد د ميشتو قومونو او مذهبونو تر منځ د نفاق د انقلاب د پيښيدو انديښنې زياتې کړي دي او له بل اړخه د حکومتي مشرانو خپل منځي اختلافونو ولس د دوو تيږو تر منځ ايسار کړی دی.

د ولسمشر، اجرايه رياست او په حکومت کې دننه د يو شمير نورو چارواکو تر منځ د اختلاف خبره خو له وړاندې نه ولس ته معلومه وه خو په وروستيو کې د ولسمشر او د نوموړي د لومړي مرستيال تر منځ اختلاف؛ هره ورځ د خبرونو سرټکي جوړوي. د راپورونو پر اساس تيره چهارشنبه ولسمشر غني له کابله یو جګپوړی پلاوی د ښار جوړولو وزير سعادت نادري په مشرۍ د ولسمشر د لومړي مرستيال د عذر لپاره جوزجان ته واستاوه چې په دې پلاوي کې څلور وزيران او درې معينان هم شامل دي. خو ويل کيږي لومړي مرستيال له پلاوي سره له ليدو ډډه کړې او آن تر دې چې تر مازيګره ياد پلاوي ته د غرمي ډوډۍ هم ورنکړل شوه. پلاوی له لومړي مرستيال سره له ليدو پرته بيرته کابل ته راستون شو.

د ولس پر سر په خپل راتلونکې د ناباورۍ عذاب يوازې د حکومت مشرانو د اختلاف له وجې نه دی راغلی بلکې بهرنی اړخ هم لري. ولس د ترهګر ځپلو په نامه د بهرنيانو د ړندو بمباريو درنه قرباني ورکوي. همدا وړمه ورځ هم په کندز کې په لسګونو کورنۍ د غم په ټغر کينول شوې. وړمه شپه د کندز ښار په بز کندهاري سيمه کې د بهرنيو ځواکونو د هوايې بريد له امله ۳۰ ولسي وګړي شهيدان او شاوخوا ۲۵ نور ټپيان شول. ارګ او سپيدار ماڼۍ د ملکي مرګ ژوبلې پړه په وسله والو طالبانو اچولې ده. ارګ د خبرپاڼې په خپرولو سره ويلي؛ د خلکو دښمنانو د بز کندهاري په سيمه کې له عامو وګړو او کورونو څخه د سپر په توګه کار اخيستی دی چې له امله يې د ماشومانو او ښځو په ګډون يو شمير وطنوال شهيدان او ټپيان شوي دي. همداراز ډاکټر عبدالله هم ويلي چې د ملکي مرګ ژوبلې  پړه د وسله والو طالبانو پر غاړه ده.

که په کندز کې د ملکي مرګ ژوبلې په اړه د ارګ او سپيدار ماڼۍ وروستۍ څرګندونې دقيقې وارزولی شي داسې ښکاري چې په يو ډول يې د بهرنيو ځواکونو په ياد تيري سترګې پټې کړي وي. ارګ او سپيدار ماڼيو د کندز پيښې ته په اشارې د ملکي مرګ ژوبلې عاملين وسله وال طالبان ښودلي خو دا يې نه ده په ډاګه کړې چې ولسي وګړی د چا په بمبارۍ کې وژل شوي دي. دا سمه ده چې د افغان ولس دښمن به له ولس نه د سپر په توګه کار اخيستی وي، دا منو چې وسله والو طالبانو به د خلکو له کورونو مورچې جوړې کړي وي او دا هم منو چې د خلکو له کورونو به په حکومتي او بهرنيو ځواکونو ډزې شوې وي؛ خو د اصولو له مخې که دښمن د خلکو په کورونو کې هم سنګر نيولی وي او له ولس نه د سپر په توګه استفاده کوي نو پر ولسي کورونو بريد د بشري حقونو خلاف عمل دی او هيڅوک يې حق نه لري چې پر ولس بريد وکړي.

د هيواد اوسني حالات داسې شوي دي چې اوس د پاڼ او پړانګ تر منځ ولاړ دي خو که د مشرانو تر منځ اختلاف او د بهرنيو ځواکونو ړندې بمبارۍ دوام وکړي؛ پرته له شکه چې پراخ ولسي غبرګون به له ځانه سره ولري. داسې غبرګون چې بیا به يې کابو کول نه د حکومت په وس کې وي او نه د بهرنيو ځواکونو په واک کې.

لیکنه : خوشحال آصفي