میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

«
»

کهنه سرباز های انگلیسی چه میگویند؟

صبا راهی

کهنه سربازهای انگلیسی مدالهای خود را به اعتراض به جنگ در پیاده روی مقابل دفتر نخست وزیر انگلیس روی زمین پرت میکنند و آنها را پس میدهند. آنها می گویند:

به که شلیک میکنیم

هدف بمب چیست چه چیزی را میخواهد بدست آورد

چه کسی از این جنگ سود میبرد

ریختن خون مردم بی گناه بی دفاع صلح آور نیست

تجربیات تلخ جنگی مرا رها نمیکند

جنگ قتل سازماندهی شده است

 

در روز هشت دسامبر دوهزار و پانزده تعدای از سربازانی که در جنگهای عراق افغانستان و لیبی مدال گرفته بودند در اعتراض به تصمیم دولت انگلیس، بمباران سوریه در هفته گذشته مدالهای خود را در جلوی ساختمان نخست وزیری به دور انداختند. هر کدام از آنها دلایل خود را داشت. اما یکی از آنها که مدال های پدر و یکی از اقوام خود را نیز آورده بود تا دور بیندازد گفت که پدرم در فلسطین خدمت کرده  احساس گناه دارد و هر بار که خبری در باره فلسطین در تلویزیون میبیند آنرا خاموش میکند. جنگ تنها برای کارخانه های اسلحه سازی و کمپانی های چند ملیتی فایده دارد و برای مردم تنها ویرانی و مرگ.

در فیلم کوتاه زیر در انتهای فیلم یکی از سربازان چنین گفت:” این نماینده های مجلس منعکس کننده نظرات مردم نیستند؛ برای اینکه به آنه گوش نمیکنند؛ هیچ اتصالی بین مردم و سیاست مدارن وجود ندارد.ما با این دولت که به اسم دموکراسی به کشورهای دیگر حمله میکند مخالف هستیم آنها رای مردم را اجرا نمیکنند آنها به فکر منافع کارخانه های اسلحه سازی و سایر کمپانی های بین الملی هستند. سخن ما خطاب به مردم است اگر در کارخانه اسلحه سازی کارت را رها کن، اگر پشت بمب افکن نشسته ای بمب را خالی نکن، اگر در شغلی هستی که به این بمباران ها کمک میکند از شغلت کناره بگیر و …”

اگر به لینک زیر مراجعه نمایید متوجه میشوید که فیلم زیر را سانسور کرده اند. این است دموکراسی که دیوید کامرون قاتل کودکان فلسطینی و سوری و عراقی و افغانی و لیبایی از آن دم میزند.

https://www.youtube.com/watch?v=1EdSFrGLHW0

وقتی این سطور نوشته میشد در اخبار تلویزیون آر ت اعلام شد که بمباران های انگلیس مردم عادی را هدف قرار داده است و آقای دیوید کامرون در حال کشتار مردم بی دفاع سوری است.

چرا مدالم را دور می اندازم؟

فیلم کوتاهی از دور انداختن مدالها توسط سربازان انگلیسی در جلوی دفتر نخست وزیری در لندن در هشت دسامبر دوهزار و پانزده در فیلم می گویند:” این مدال مرد زن و کودکان بی گناه، آسیب پذیر را کشته است ، ریختن خون نمی تواند صلح بیاورد، من دیگر نیازی به داشتن این مدال نمی بینیم.”

دیگری میگوید:” دیو سربازی ست که در جنگ معلول شده او از من خواست که امروز به اینجا بیام و در باره مدالش حرف بزنم  مدالش را پس داده برای اینکه او هرگز نمی تواند از تجربیات تلخی جنگ خلاص شود به همین دلیل مدالش را دور می اندازد.”

دیگری میگوید:” من امروز اینجا آمدم تا نظرم را با شما در مورد اینکه چرا دولت انگلیس یکبار دیگر به خاورمیانه حمله میکند را در میان بگذارم. …. اگر شما به این مدالها نگاه کنید  آنها بازتاب عراقی های کشته شده هستند، میتوانید کشته شدگان لیبایی را ببینید، میتوانید چهره های زن مرد ارتش انگلیس که به جنپ رفتند و برنگشتند…”

https://www.youtube.com/watch?v=7ybFboCz7SA

اگر یوتوپ باز شدنی نیست لینک زیر را ببینید

http://www.getwestlondon.co.uk/news/west-london-news/veterans-throw-down-medals-downing-10570678

دقت داشته باشیم که برخی از تجربیات و گفته های کهنه سربازان را در فیلم ها به راحتی به بهانه ” اسرار ارتش” سانسور میکنند. گفته هایی که میتواند برای سربازانی که امروز به با وردها و یاوه گویی های دیوید کامرون و اوباما و هولاند و… به بهانه ” نابود کردن تروریستها” به جنگ فرستاده میشود بسیار فکر برانگیز باشد. کهنه سربازان انگلیسی میگویند ما صلح میخواهیم، میخواهیم آنهایی که امروز بمب ها را آماده میکنند؛ بمب ها را خالی میکنند صدای ما را بشنوند و از خود بپرسند که برای چه اینکار را میخواهند بمب ها چه کسانی را هدف قرار میدهند چه کسانی از این بمباران ها سود میبرند؟

خواننده مخترم اگر به صلح معتقد هستید این نوشته را تا جایی که توان دارید پخش کنید. اگر سایتی دارید آنرا در سایت تان پخش کنید.

نابود باد امپریالیسم تروریست پیشه تولید کننده تروریسم

مرگ بر رژیم اسلامی تروریست پیشه وابسته به امپریالیسم

نهم دسامبر دوهزار و پانزده