آیا حکومتداران کابل ریگ در کفش هایشان دارند ؟
نوشته ی : فروغی
به ادامه ی اظهارات مکرر عبدالرب رسول سیاف مبنی بر اینکه ، رهبری و هدایت طالبان و داعشیان از کابل صورت گرفته و آنان درمیان حکومتداران ما هستند ؛ اخیرأ ظاهر قدیر معاون مجلس نماینده گان ( ولسی جرگه ) هم با صراحت و به تکرار در حضور نماینده گان ، فریا د زد که : « بخدا قسم است که قوماندانان خط اول داعش در کابل زنده گی میکنند ، بخدا قسم است به سفارتها میروند ، بخدا قسم است به ادارات امنیتی ما میروند . ظاهر قدیر همچنان گفت که : « دولت افغانستان به جنگجویان گروه تروریستی داعش سلاح و موترهای رنجر وهاموی میدهند.» او از مسوولین امنیتی کشور بخصوص از حنیف اتمر مشاور امنیت ملی بشدت انتقاد نموده ، گلو پاره کرد که : « حالا مشاور امنیت ملی ، کل افغانستان را قبضه کرده ، به طرف بربادی میکشاند و هیچکسی نیست که صدای خود را بلند کند . » این اتهامات ، اتهامات بزرگیست ــ اتهاماتی که اگر درست و واقعیت باشد عاملان آن خاینان ملی و دشمنان خطرناک مردم افغانستان اند که باید هرچه زودتر شناسایی شده ، به شدیدترین مجازات محکوم شوند . اگر آقایون سیاف و ظاهر قدیر اسناد و مدارک معتبر در ارتباط به روابط خاینانه ی دولتمرداران افغانستان با طالبان ، داعشیان و سایر گروههای دهشت افگن که هر روز مرگ و ویرانی میآفرینند ، در اختیار دارند ؛ نباید لحظه ای درنگ نمایند . باید هرچه زودتر این اسناد و مدارک و نشانیهای معتبر را در اختیار مردم ، مسوولین امنیتی و رسانه های گروهی قرار داده ، صداقت شانرا نسبت به مردم افغانستان ثابت نمایند . زیرا درنگ کردن در چونین حالات ، به خودی خود موقع دادن به جنایتکاران و شریک شدن در جنایات هولناک آنان است . درغیر اینصورت ، هرگاه این اظهارات بمنظور جلب توجه دیگران و پوشاندن ارتباطات و معاملات نامشروع خودشان بوده ، اتهام زنی محض است ؛ اتهمام زنان باید هرچه زودتر مورد بازپرس قانونی قرار گرفته ، راهی دادگاه شوند و بجرم اتهام بافی بزرگ و خطرناک به رهبران معصوم و مظلوم !!! حکومت مورد محاکمه قرار بگیرند. اما آنگونه که حقایق تلخ کارنامه های حکومت طی پانزده سال اخیر نشان میدهد ، پدیده ی حقیقت یابی تا هنوز یک پدیده ی بیگانه و یک فرهنگ نا آشنا برای حکومتداران کابل است . این اظهارات ظاهر قدیر ( اگر اتهام است یا حقیقت ) همانند سایر حقایق تلخ در پسخانه ی فراموشی حکومتداران و مردم سپرده خواهد شد و بازهم همان آش خواهد بود و همان کاسه . هنوز کسی جرأت و شهامت اینرا نیافته است تا قاتلان آشکار و پنهان مردم بیگناه افغانستان را ، غاصبان بزرگ زمین ، مولتی میلیونرهای جهادی و سمارقی و قاچاقبران مواد مخدر را حتا بتوانند بگویند که بالای چشم تان ابروست چه رسد به آنکه خلاف کاران را مورد بازپرس قانونی قرارداده ، آنانرا به میز محاکمه بکشانند . به باور من امریکاییان تا هنوز فرصت نیافته اند تا حکومتداران کابل را با فرهنگ حقیقت یابی آشنا بسازند . و یا شاید نخواسته اند تا به چنین مهم بپردازند . همه شاهد خواهیم بود که اظهارات تند و تیز ظاهر قدیر ، همانند اظهارات خودخواهانه ی استاد سیاف و ( فراموش ما نشود ) اظهارات مکارانه ی حامد کرزی رییس جمهور پیشین ، در باب پروازهای مشکوک شبانه ی طیارات و جابجا کردن آدمهای مسلح در شمال کشور ؛ همه به باد فراموشی سپرده خواهد شد . نه ظاهر قدیرآدرس خاینان ملی را به کسی واضح خواهد ساخت و نه کسی ظاهر قدیر را مورد بازپرس قرار خواهد داد . همانگونه که کسی از سیاف نپرسید تا قاتلان مردم و ستون پنجم درون حکومت را بمردم افشا نماید و همانگونه که کسی از حامد کرزی نپرسید تا بعنوان رییس جمهور کشور، اصل حقیقت را درباره ی پروازهای چرخبالهای مشکوک در شمال کشور به ملتش بیان نماید . آنچه واضح است اینست که پنهانکاری و نرفتن بدنبال حقیقت ، معنایی جز داشتن ریگ در کفش ندارد .
