فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

اوسني حالات او د یو ملي او رښتنوني رهبر نه شتون

زما په هیواد کې ملي وحشت خپور دی، انارشیزم حاکم دی، اقتصادي ناورین دی، چور او چپاول دی، اخلاقي او اداري فساد چېغې وهي، میلیونونه انسانان په مخدره توکو روږدي دي، میلیونونه ا نسانان وزګاره دي.

زما په هیواد کې هره ورځ په لسګونو ملسمانان له هرې خوا وژل کیږي، فقر حاکم دی، د غریب او بې وسو افغانانو حق تر پښو لاندې دی، دلته په غریبو او بې وسو انسانانو قانون پلی کیږي، بېسوادان او ټوپکسالاران حاکمان دي، دلته په ملي ارزښتونو ملنډې وهل کيږي، دلته تي رودي ماشومان چې تر اوسه یې پنسل هم په لاس کې نه دی اخیستي؛ په مهمو او لویو پوسټونو په دندو ګمارل کيږي، دلته تش په نوم مشران هره ورځ په ملي ګټو ملنډې وهې او قانون تر پښو لاندې کوي، زما د تش په نوم مشران چې د ختیځ او لویدیځ نه رالیږل شوي دي؛ راځي زما د پرګنو او نیکونو پر خاوره باندې له پنجابیانو سره چنې وهې او لابي توب کوي، زما د پوهنتون د ښوونکي ویښتان بې موجبه په رڼا ورځ خریل کیږي او عزت او ابرو یې له خاورو سره برابریږي، زما پر عالم د تروریست ټاپه وهل کيږي، دلته پوښته او ګرویږنه نشته، زما وزیر د پطلون او نیکټایي شوقي دی نه د علم او پوهې، زما د تش په نوم چارواکي ډالر او سیاسي پاسپورټ غواړي، زما ماشوم ټوپک ا خلي او له خپل ځانه دفاع کوي، زما د دولت مشروعیت او نه مشروعیت معلوم نه دی او بلاخره دلته هر څه پنځوس پنځوس ویشل شويدي.

خو…!

خو د افسوس خبره دا ده چې زه یو رښتونی، زړه سوانده، ملي، مومن مسلمان، رښتونی افغان، او د ولس غمخور رهبر او ذعیم نلرم. زما هیواد ژاړي او هره ورځ چیغې وهي چې زه هم څښتن لرم او که نه؟ دا زه هم کوم مدافع وکیل لرمه او که نه؟ په اوسنیو حالاتو کې افغانستان یو پياوړي، ملي، مومن مسلمان، هیوادپاله، رښتوني، رښتوني افغان او د افغانانو غمخور رهبر ته اړتیا لري چې اوس یې نلري او افغانستان له دغې لويې تشې کړیږي. افغانستان د کار سړي ته اړتیا لري نه د شعار او غونډو سړي ته. افغانستان یو جدي، مقتدره او په خاورې مین رهبر ته اړتیا لري چې دا ټول انسانان، مسلمانان او افغانان سره یو موټی کړي او په خپله غیږه کې یې ونیسي او د یو چتر لاندې ټولو ته د ژوند کولو یوه ډاډمنه سوله ایزه فضا رامنځته کړي. د ولس سره مشوره وکړي، ولس باندې سر ورکړي، د ولس غم وخوري او بلاخره د ولس درد دوا کړي نه دا د ولس  په زخمونو مالګه ودوړوي.

زما په نظر د پورتنیو ستونزو او ننګونو د خلاصون لپاره افغانستان؛ د پورته غوره ځانګړتیاوو لرونکي رهبر ته اړتیا لري چې باید افغانستان دغسې یو رهبر وزېږوي. یوازي په رهبر زیږولو هم کار نه کيږي ځکه په تیر کې زمونږ هیواد د همدغسې په لسګونو رهبرانو درلودونکی او تاریخ مو شاهد دی. دې خاورې دغسې په سلګونو او زرګونو افغانان زيږولي دي خو لکه څرنګه چې له پخوا زمونږ د ابادۍ او پرمختګ دښمن يې د تاریخ په هر پړاو کې په مخ کې خنډ ګرځیدلی نو ډیر ژر له منځه تللی دی او د هیواد د ابادۍ او پرمختګ ارمان یې نیمه خواه پاتې شوی دی. دا سمه ده چې داسې یو رښتونی افغان به بیا هم په هیواد کې زیږول کیږي خو د ستونزو اساسي حل به داسې وشي چې له همدغې رښتوني افغان په کلکه او په رښتوني معنا ملاتړ وکړو او د دښمن له دسيسې یې په خپله غیږ کې په خپله وساتو.