پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

«
»

گم شدن ۱۷۳ میلیون دلار در وزارت خارجه آمریکا

واشنگتن پست گزارش داد: وزارت امور خارجه امریکا ۱۷۳ میلیون دلار را به بهانه ساخت کمپ در افغانستان اختصاص داده است، اما در عمل این پول سرانجام نامعلومی داشته و هیچ اقدامی برای اجرای پروژه صورت نگرفته است.

روزنامه واشنگتن پست به نقل گزارش روز چهارشنبه دفتر بازرس کل وزارت امور خارجه آمریکا نوشت: در سال ۲۰۱۴ وزارت خارجه برای نزدیک کردن مقر نیرو‌های امنیتی به سفارت آمریکا در کابل قراردادی به ارزش ۱۷۳.۲ میلیون دلار با یک شرکت خدمات دفاعی تحت عنوان (Aegis) به امضاء رساند.

براساس گزارش این دفتر با گذشت دو سال از امضای قرارداد و عدم جابه جایی نیرو‌های امنیتی، وزارت امور خارجه مجبور به لغو پروژه شد و این در حالی است که ۱۰۳.۲ میلیون دلار از این قرارداد در پروژه سرمایه گذاری شده بود.

دفتر بازرسی در گزارش خود اعلام می‌کند که در زمان امضای قرارداد به وزارت خارجه آمریکا در مورد چنین توافقی هشدار داده بود، اما مدیران وزارت خارجه، به انجام این پروژه توسط شرکت خدمات دفاعی (Aegis) اصرار داشت.

وزارت خارجه سرانجام در ژانویه سال ۲۰۱۷ پروژه جابه جایی نیرو‌های امنیتی به سفارت آمریکا در کابل را تکمیل می‌کند، اما در میان میلیون‌ها دلار به طور غیر مشخص و نامعلوم گم شده است.

کارشناسان اقتصادی بر این باورند که دولت‌های آمریکا، جنگ افغانستان را به مدت ۱۸ سال ادامه دادند، زیرا این کشور بهترین مکان برای پولشویی توسط دولتمردان آمریکایی است.

دولت آمریکا سالیان سال است که بودجه‌های میلیون دلاری برای تامین امنیت در افغانستان اختصاص می‌دهد، اما در زمان ورود این پول‌ها به این کشور به جای تکمیل پروژه سر از جای دیگر در می‌آورد.

از زمان حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ تاکنون جامعه بین‌الملل شاهد کشتار غیرنظامیان در این کشور طی عملیات متعدد نیرو‌های آمریکا بوده است.

سوزاندن و مُثله کردن غیرنظامیان و گرفتن عکس یادگاری با آنها، ایجاد زندان‌های مخفی و حمله به مجالس عروسی تنها بخشی از جنایات نیرو‌های آمریکایی در افغانستان است.

استفاده از روش‌های بازجویی ضد حقوق بشری مانند غرق مصنوعی، اجبار به ایستادن برای ساعت‌های طولانی، جلوگیری از خوابیدن زندانیان به مدت یک هفته، تهدید اعضای خانواده زندانیان و…از دیگر رفتار‌های ضد انسانی آمریکایی‌ها در قبال شهروندان افغان است.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ پیشتر بار‌ها گزارش داده است که زندانیان افغان در بازداشتگاه‌های سیا، در تاریکی کامل نگه داری می‌شوند، به‌طور مداوم در سلول‌های انفرادی موسیقی و اصوات ناخوشایند با صدای بلند پخش می‌شود، نبود سیستم گرمایشی نیز موجب مرگ زندانیان شده است.