تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

«
»

ونزوئلا: در مرز بلوا و آشوب بود، امّا این شیرین‌کاری! چه دست‌آوردی داشت

برگرفته از :
مون آو آلاباما (Moon of Alabama)، ۲۴ فوریه ۲۰۱۹

تلاش‌ها به‌منظور تحریک نیروهای امنیتی برای فرار، با شکست گسترده‌ای مواجه شد. تنی چند از سربازان پیاده گارد ملی به کلمبیا رفتند. امّا صفوف واحد‌های گارد ملّی در زیر رگبار سنگ و آتش موقعیت خود را با نظم کامل حفظ کردند. ارتش ونزوئلا قاطعانه در کنار دولت ایستاده است … وعده او [گوایدو] برای بسیج بزرگ در داخل و خارج کشور، با شکست کامل روبرو گردید.

تصور این بود تا بلوای «کمک‌های انسان‌دوستانه» دیروز در مرز کلمبیا با ونزوئلا به چهار امتیاز دست یابد.
۱ـــ ایجاد رخنه و شکاف در مرزها به‌منظور ایجاد محل‌هایی که بتوانند از آن برای عبور اسلحه و جنگجویان استفاده کنند؛
۲ـــ واداشتن تعداد بسیار زیادی از افراد پلیس و ارتش ونزوئلا به فرار؛
۳ـــ نشان دادن به جهان خارج که اعلام گوآیدو به‌عنوان رئیس‌جمهور خود‌خوانده ونزوئلا، از پشتیبانی بسیار زیادی برخوردار است و از این‌رو، حمایت از او قانونی است؛
۴ـــ توجیه اقدامات بعدی علیه ونزوئلا.

توطئه‌گران آشکارا به هدف اوّل خود نائل نیامدند. چند‌صد جوان به نیروهای گارد ملی که مرز را بسته بودند، حمله کردند. تلاش‌شان این بود تا کامیون‌های حاوی «کمک» را با فشار به داخل مرز بسته هل دهند. در هیچ‌ جا خبری از گوآیدو نبود‌. همه چیز با یک شورش کوچک پایان یافت. مهاجمان خشونت‌جو با دریافت بنزین، کوکتل مولوتف  و با حمله به گارد، کامیون‌های «کمک» را به آتش کشیدند. بلوا و شورش تا نیمه‌شب ادامه داشت، امّا هیچکدام، نه یک شورشی و نه یک کامیون، نتوانستند از مرز عبور کنند.

گوآیدو (Guaido) و سرمقاله نیویورک تایمز، هر دو مدعی شدند که از طریق برزیل، برخی از کمک‌ها وارد ونزوئلا شد:
برخی از کمک‌ها توانست با شکافتن محاصره مرزی، از طریق برزیل وارد ونزوئلا گردد. امّا با انفجار خشونت مرگ‌بار روبرو شد.

نیویورک تایمز در پاراگراف ۱۷ داستان خود، می‌پذیرد که عنوان آن جعلی است:
برابر اظهارات کشیش کاتولیک یزوس بوبادیلو (Jesus Bobadillo)، کامیون‌ها در شنبه شب در شهر مرزی برزیل پاکارایما (Pacaraima)، مانده بودند.

مدیر بلومبرگ در ونزوئلا نیز تأیید کرد که «کمک‌ها» هرگز به داخل کشور وارد نشدند:
Patricia Laya@PattyLaya – ۴:۳۱ PM – ۲۳Feb ۲۰۱۹ یک پیام مهم از خبرنگار ما درمرز برزیل @SamyAdghirni: در حالیکه این «کمک» از نظر فنی در ونزوئلاست، امّا از پاسگاه‌های امنیتی و یا گمرک عبور نکرده است.

تلاش‌ها به‌منظور تحریک نیروهای امنیتی برای فرار، با شکست گسترده‌ای مواجه شد. تنی چند از سربازان پیاده گارد ملی به کلمبیا رفتند. امّا صفوف واحد‌های گارد ملّی در زیر رگبار سنگ و آتش موقعیت خود را با نظم کامل حفظ کردند. ارتش ونزوئلا قاطعانه در کنار دولت ایستاده است.

«کمک» بی‌معنی، نیز نتوانست به گوآیدو (Guaido) مشروعیتی ببخشد. برخلاف حکم دادگاه، گوآیدو (Guaido) با ترک ونزوئلا وارد کلمبیا شد. اگر او روزی برگردد، اجبارا زندانی خواهد شد. وعده او برای بسیج بزرگ در داخل و خارج کشور، با شکست کامل روبرو گردید. غوغای مرزی نشان داد که هوادارانش را باندی از ارذال و اوباش تشکیل می‌دهند.