خبرنگار- قضیه چورکابل بانک هم یکنوع تنبان کشی حکومتی محسوب میشود، سوال است که چرا بدهکاران، پولهای گزافی را که ازبانک قرضه گرفته اند نمی پردازند؟
رئیس عبدالغنی – والله مه حیران هستم که چرا مردم ما اینقدر گپه نمی فهمند که جیب بانک و جیب حکومت وجیب برادرهای دزد و رهزن ما همه اش یکی است اصلن همین بانک بدبخت ملامت است که افلاس کرد و نتوانست باز هم به برادرهای دزد ما وام بدهد.

خبرنگار- جناب رئیس چرا دزدان کلانی را که بنام مکتب های خیالی، پولیس و سربازان و صاحبمنصبان خیالی وغیره وغیره میلونها دالر را دزدیدند دستگیرنمیکنید؟
رئیس عبدالغنی – برادرتو دیوانه هستی، مه بروم (سُرین) خوده با شاخ گاو جنگ بیاندازم؟
بازاختلاس و چور و دزدی ملیونها دالر بنام مکتب های خیالی و پولیس خیالی و سربازان خیالی چیست که ما وقت خود را به آن چیز های بی اهمیت ضایع کنیم ما چرا با جنرال دوستم که تنبان ایشچی را درآورده مبارزه نکنیم.

خبرنگار- حکومت شما بجای محاکمه و مجازات، دزدان و اوباشان،آدمکشان و تروریستان را بنام مصالحه از زندانها رها و درقدرت دولتی شریک میسازید چنانچه مصالحه با باندآدمکش و جلاد گلبدین یکی ازنمونه های آن است پس تعریف شما ازدشمن چیست؟.
رئیس عبدالغنی – دشمن عبارت از آن است که ما را ازپشت میزند.

خبرنگار- وقتی دشمن شما را ازپشت میزند، شما پشت چرا جلو آنها را نمیگیرید؟.
رئیس عبدالغنی – این دگه کاررئیس اجرائیه است نه ازمن ، بروید از او بپرسید. .

خبرنگار- سوال آخر جناب رئیس
لطفن بگوئیدکه این ملت در برابراین همه بی عدالتی، ظلم و بیداد و قتل و کشتار وحکومت خر خری و خرسواری چه کاری باید بکنند؟
رئیس عبدالغنی – مردم؟ مردم چکاره هستند که شکایت کنند؟ مردم باید تشکر کنند که ما برضای خدا بالایشان حکومت میکنیم.و من الله توفیق