وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

شــرم و حیا!

امین الله مفکر امینی       2024-13-01!

بســــــاطِ صداقــــت و هم شرم وحیـا  برچیده گشته  زاین دنیــا ی مجــــــاز

بی وضو بمسجـــــد  روند وخود هـا   مومنان  گفتـه  سربرسجده به نمــــاز

حاصــلِ خونِ خــلق  خورند وجیـبِ  خود ها بدارند  مملو از زرو هم سیــــم

تـحتِ دین ومـــذهب  وعلم وهنــــرِ  ریایی گویـــــند خود خدمتگارو نـد یـــم

این تاثــــــیرِزمـــان  باشــد و یا که  مافی الضمـــیِر ِانســا نی رفته بخـــواب

که همچون جاهلان  ولایعقل بصـدر  بنشاننــدوهـم  بوسند دست بهرِ ثـــواب

خردمند وگفتــارش  میزان میگـردد  زاهلِ کینــــــه وخودخواه وبی خـــــــرد

نامردان هم  طــبقِ  نـرخ میستایـــند وگـــویندهنر  پروروبخـوی  شیـرمـــرد

چطور کامروا بـود آنانکه تشـــــــنه  بــــدلاســایی  ومهرو وفــــا باشــــــــند

ز چــــــون داورانِ  که ظاهرانسان  جلــوه کننـــدو شیطان درخفا  باشنـــــــد

که اهـــلِ خــــرد را  سرشکِ  دیده  آید زهمچـو ن  قضاوت گـرانِ  گمـــــراه

هــم زغارتـــــگران  که تحت نــا مِ هنرمندِ خلــق، مردم را کنــنــد  تبـــــــــاه

مفـــــکر منــــــال ز  اهـــــل ریـا و ظاهر بینـــانِ  چرخِ مجا زکه  دارنـــــــــد

خود ها سیه روی و  رسـو ای همه  خلایق گرچه خود ها خردمند داننـــــــــد

چه خوب همه انسان  باشیم وهمچنان مافی الضمیر خـود ها بداریم صیـــــقل

همخـون وهمــنوع و هم میهن خــــــود رابصدق ومهرنوازیم وگیریم بغـــــــل