فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

د حکومت سیاسي مخالفین که د نامشروع واک تږي؟

 
پر ارګ د نیوکو او تورونو کیسه څه نوې خبره نده؛بلکې هر چارواکی یا حکومتي شریک،چې له دندې ګوښه شوی دی،خپلې ګټې یې په خطر کې لیدلې او یا یې حکومت په خبره غوږ ندی ګرولی؛ نو تورونو او ګواښونو باندې یې تکیه کړې ده.
په تېر کې يوازې یو یا دوو کسانو پر ارګ کلکې نيوکې کولې او سخت اخطارونه به یې ورکول،خو اوس د پخواني حکومتي چارواکو ترڅنګ د ولسمشرۍ ټاکنو ځينې نوماندان د ملي يووالي پر حکومت د نیوکو لړۍ پیل کړې او کله یو څه وايي،که بل څه.

د دې ترڅنګ؛ په حکومت کې د ننه هم داسې کسان شته،چې پر ولسمشر او ارګ نیوکه کوي،چې ښه مثالونه یې د ولسمشر د لومړي مرستيال،اجرائيه رييس دي او په همدې ډول ځيني نور ناراض چارواکي،له دغه کتاره شاتې پاتې ندي او  تل یې له مختلفو سټېجونو نه په استفادې پر ولسمشر او د ده پر حکومت نيوکې کړې دي.

د ملي یووالي حکومت له جوړېدو راوروسته او کله،چې سترې محکمې د ولسمشر غني د کار موده د راتلونکې تلې میاشتې تر شپږمې نېټې وغځوله د ولسمشریزو ټاکنو د ځینو نوماندانو غبرګون ېې را وپاراوه.

د ولسمشریزو ټاکنو د ځینو نوماندانو ګوتڅنډنه وکړه،چې که ولسمشر غني له واکه ګوښه نشي،نو ټاکنې به تحریم او پرېکون به ورسره اعلان کړي.

وروستی مورد یې بیا دا دی،چې د نوماندانو شورا ویلې دوی له خپلې غوښتنې ندي په شا شوې او په نږدې راتلونکې کې به د ارګ پر خلاف پنځوس زره کسیز لاریون سړکونو ته را وبولي. په تېر کې هم ځینو ګوندونو ویلې و که ټاکنیز اصلاحات رامنځته نشي مؤقت حکومت جوړوو. د ورته مواردو په غبرګون کې بیا افغان حکومت څو څو ځله ویلې،چې د حکومت سیاسي مخالفین غواړي هېواد دښمنانو ته ور وسپاري.

اوس پوښتنه دا ده،چې د حکومت سیاسي مخالفین څوک دي،له کوم ځایه سرچینه اخلي او ولې حکومت ته ګوتڅنډنه کوي ؟

ټولو ته معلومه ده،چې بېکاره مهرې،آزمویل شوې څېرې او د خپلو شخصي ګټو پالونکي او سیاسي عقده ییان سره راټول شوې دي او د اساسي قانون خلاف غوښتنې او بحثونه مطرح کوي.پخوا خو یې اعتراضونو ته د خلکو په وربللو خولې وشلېدلې او تر اوسه د بهرنیو ورانکارو کړیو نه پرته چا د لازم ملاتړ ټټر ندی ورته وهلی،خو په اعتراضونو کې احتمالی ګډون کوونکي به په خواشینۍ سره هغه کسان وي،چې له هرڅه بې خبره دي یا د یوې مړۍ ډوډۍ لپاره ‎؛خپلې پښې خپله په تبر وهي. ولس ته په کار ده،چې له کاره لوېدلې او ناکامو سیاسیونو باندې باور ونکړي،ځکه دوی د خپلو شخصي اغراضو لپاره هر څه تباه کولای شي.

په دې هم ټول پوهېږي،چې د افغانستان اکثره مغرض سياسيون خپلواک ندي او د ولس استازولي نشي کولای، بلکې برعکس په نورو کړيو پورې تړلې او همغوی ته کار کوي
زمونږ بهرني دښمانان د همدغو کړيو څخه په استفادې د پرمختګ مخه نيسي، د بند جوړولو مخه نیسي، د اوبو د کنټرول مخه نيسي، د ولس د آرامتيا مخه نيسي، د سولې پر وړاندې خنډونه جوړوي او د حکومت پر ضد غیر ضروري ولسي غبرګونونو راپاروي.

خلکو ته په کار ده،چې تاریخ د تکرار او آزمویل شویو له بیا آزمایلو څخه تېر شي او له اوسني نظام څخه باید کلک ملاتړ وکړي،ځکه دا نظام د افغانانو قربانیو زېږنده ده او ټول مهم ټکی پکې دا دی،چې همدا مغرض سیاسي مخالفین یې تر فشار لاندې راوستي او د دوی دغه ترپکې له همدې امله دي.

لیکنه: خوشحال آصفي