افغانستان در چهار راۀ رقابت های ژیوپلیتیک و ا ستراتیژی…

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتژیک پاکستان و هند تا عمق…

جنگ های فناورانه وفکری در عصر جدید ، بررسی جایگاه…

مقدمه . إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ…

خطر متافیزیگ نادیده گرفته شد

Metaphisiker. آرام بختیاری فلسفه متافیزیک؛ رونق دین، اعتراض سکولاریسم.  نوع تفکر متافیزیکی در…

مرگ چیست؟

برهان الدین « سعیدی »  به روز مرگ چو تابوت من…

وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

«
»

د بې کسانو کور

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردک لندن د اګست ۱۸ مه ۲۰۱۴ کال

د ټولې نړۍ هیوادونه مشران لرې ،متخصیصین ، تحصیل کرده سرمایه داران لري
،  خانان لري ، سپین ګیري او ځوانان لري ، زړور او په مدرنو وسلو بار
سربازان لري ، ډیر قوی حکومتونه او ماموران لري ، ډیرې با جراته او
بیباکه زنانه ماموران او تحصیل کرده ګان لري ، سرحد لري ، قوت لري ، قوی
اقتصاد لري ، لوړ فرهنګ او کلتور لري ، تاریخی رسوم او عنعنات لری ، په
خپلو وطنو مین انسانان لري ، متحده اراده او پیوستون لري ، او د ټولو په
راس کې تحصیل کرده – متخصص – پوه – زړه سواند – زړور – جدي او پاک جمهور
ریسان او صدراعظمان لري .

 او زموږ وطن افغانستان ؟؟؟؟؟؟؟؟

وطن می خپل وا ک ېې دبل دی – وطن پلورونکي په چوکیو جنګ کوینه

او موږ د افغانستان خلک ډیر بې سیواده ، ډیر متعصب مسلمان ، ډیر بې
تفاوته خلک ، ډیر مزدور او غلامان لرو،  بې زوره او مجبورې ښځینه لرو ،
بې تفاوته ماموران او دولتي لوی مشران لرو ، ریس جمهوران او کابینه ېې د
غرب نوکر او مزدور کسان وو او دي په افغانستان کې (( د اسلامی احزابو او
مسلمان نماوو دینی ټیکه دارو ملانو ،اخوندانو ، روحانیونو ، پیرانو ،
خلیفه ګانو ، او د هزاره طریقت سیدانو دغه د (قم) مزدور نوکران تور
لنګوټي خرڅ شوي اخوندان لري ،زموږ افغانان نه تلخه لري ، نه غرور لري ،
نه احساس د وطن پرستۍ لری ، نه دشمن پیژني ، نه همسایه پیژني ، نه کینه
لري او نه دوستي او وروري لري ، هغه شۍ چې افغانان ېې لري هغه ( تفرقه
خوښونه – بې اتفاقي – دشمني – یوبل نه خوشول – خاصتا د ډالرو او پوڼډو
نوکران دي ، او د ملا او روحانیونو خبرې پټې سترګې قبلوي له همدې خاطره
افغانستان د بې کسانو کور دی) او زه ویلای شم چې د افغان عالم ، دانشمند
، دکتور ، فروفیسور ، سیاست مدار خبره اصلا یو هم نه منی خو که یو خاین –
تروریست – زبیښاک ګر – امپریالست – زوراور – نیو کلونیالست – یوه دیوبندي
ملا ، طالب ، تبلیغی ،پاکستانی یا عربي ، یا تور لنګوټي ایرانی اخوند
ورته وویل چې فلانۍ ملحد یا کافر دی فورا ېې سنګساروی )) نو دغه وضع او
حالت موږ ته داسې بریښي چې موږ بې کسان یو ، موږ حریم نه لرو – موږ سرحد
نه لرو – موږ تلخه نه لرو – موږ د جهاد کالونو پیسه دوسته او نوکران
تربیه کړلو او همدا وجه ده چې ( پاکستان – ایران – عربان – غرب – روسان –
چین ) په موږ غوبل کوي او نمایندګان ېې موږ پسونه بولي ، قاق روده راته
وایی ) یوه ورځ زموږ ځوان نسل ، محصلینو ، متعلمینو ، استادانو ، معلمینو
، مامورینو ، روشن فکرانو ، دمدنی ټولنو او احزابو نمایندګانو یو لوی
میټنګ یا لویه غونډه تشکیل نه کړه چې که مریض یو – که غریب یو – که
بیکاره یو- که بې اتفاقه یو ـ که همدیګر پذیره نه یو – که وحدت ملی نه
لرو – که ډیرخوار یو او ضعیف اقتصاد لرو – که ډیر بیسیوادان لرو – که هره
ورځ ۱۰۰ نفره وژل کیژی او موږ بې تفاوته یو د ټولو علتو مسولین ننۍ حکومت
او را تلونکي ټیمونه دي چې په چوکیو نه سره جوړیژي دغه ډله چې باید سره
یو شي او لوی میتنګ جوړ کړي یا لویه غونډه را وبولي باید د نویو دوو
کاندیدانو نه وغواړي چې ددوی د ټیمو غړي هر یو باید د تاسي په وړاندې خپل
( تحصیلی – تخصصي – ديپلومونه او مراجع ېې معرفی کړي او تاسې ته ېې در
وښيي  – پرون ېې پلار او دوی څومره سرمایه لرله او نن ېې دغه لوی سرمایه
او ملیون ډالره د کومه کړل – پرون دوی څه نیک او انسانی کارونه کړي دی ؟
ایا لاسونه ېې په وینو ککړ دی که نه ؟؟ ایا لاسونه ېې په رشوت او چور ککړ
دی او که نه ؟؟ ایا په قاچاق او شخصي او دولتی ملکیتو په غصب کې شامل دی
که نه ؟؟ ) که موږ دغه حساب دهی ور سره ونه کړو نه موږ بې کسان یو او
همیشه مو سر نوشت د بیګانه له خوانه ټاکل کیژي ، عطامحمد نور اخطارونه ور
کوي او د افغانستان خلک د هغو چا نه چې د تروریزم د له منځه وړلو په خاطر
دلته حضور لری پوشتنه نه کوې چې تاسې ولې بې تفاوته یاست چې د ناظرینو او
کمیسیونو کار ته هم اهمیت نه ور کوی ؟؟ اوس ما ته ووایاست چې اوس تاسې بې
کسه یاست که نه ؟؟؟ او څه وخت د چا په واسطه به د بې کسۍ نه خلاصیژۍ ؟؟؟