پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

«
»

بیانیه شورای‌ صلح آمریکا درباره تشدید جنگ آمریکا در سوریه‌

شورای صلح ایالات متحده به انجمن زنان ضدجنگ و طرفدار صلح (Code Pink) به‌خاطر محکوم کردن بی‌درنگ و قاطعانه تشدید جنگ در سوریه توسط دولت اوباما درود می‌فرستد.

ما از همکاران‌مان در سایر سازمان‌های ضدجنگ می‌خواهیم همین اقدام را انجام دهند و در حمایت از تقاضای پایان دادن به سیاست «تغییر رژیم» توسط ایالات متحده و متحدان آن، از‌جمله عربستان سعودی، ترکیه، اسرائیل و پادشاهی‌های متعدد خلیج فارس متحد شوند.

در ۲۴ آوریل ، دولت اعلام کرد ۲۵۰ نیروی ویژه دیگر را برای «مبارزه با داعش» در سوریه مستقر می‌کند. یک هفته پیش دولت اعلام کرد که در حال اعزام ۲۰۰ نیروی ویژه دیگر به عراق است.

این تشدید [جنگ] است، نه کناره‌گیری.

ما خواهان از سرگیری مجدد مذاکرات ژنو برای پایان دادن به درگیری، این بار مذاکراتی توأم با حسن‌نیت هستیم. دیگر نباید لفاظی ـ تظاهر آمریکا به این که سیاست تغییر رژیم دیگر عملی نیست ـ وجود داشته باشد. استقرار نیروهای نظامی ‌اوباما نشانگر ادامه سیاست «تغییر رژیم» در سوریه از سوی واشنگتن است.

جنبش ضدجنگ آمریکا اگر تزلزل‌های «از یک طرف … از سوی دیگر»‌ها را کنار بگذارد و واقعیت را به‌رسمیت بشناسد کارایی خود را تقویت خواهد کرد. مرسوم شده است ناظران آمریکا از «پیچیدگی» جنگ سوریه سخن بگویند. شورای صلح معتقد است که در پشت پیچیدگی یک سادگی وجود دارد: این جنگ را دولت ما و جاه‌طلبی‌های امپریالیستی‌اش در خاورمیانه به‌وجود آورده‌اند.

از این رو سیاست تغییر رژیم از سوی واشنگتن: سرنگون کردن یک کشور عربی سکولار، مستقل و جایگزین کردن یک رژیم دست‌نشانده، مانند مورد عراق و لیبی است. ما همه خیلی خوب از نتایج وحشتناک چنین تلاش‌هایی برای «تغییر رژیم» آگاهیم.

مسئولیت اخلاقی و سیاسی دموکرات‌ها در ایالات متحده عبارت است از جلوگیری از سیاست جنگی جنایتکارانه آمریکا. مسأله این نیست که در سوریه حدس و گمان بزنیم که چه کسی دموکراتیک و چه کسی غیردموکراتیک است. در واقعیت، صرف‌نظر از نیت خیر این گمانه‌زنی‌ها، چنین گمانه‌زنی‌هایی زمینه ایدئولوژیک را برای کسانی فراهم می‌کنند که می‌خواهند سیاست جنگ را ادامه دهند. این سیاست جنگی آمریکا است که منجر به درد و رنج عظیم بشر در سوریه شده است. سیاست جنگی آمریکا انکار اساسی دموکراسی در این جنگ است. آینده سوریه فقط مربوط به مردم سوریه است.

ما خواهان آنیم که آمریکا و متحدان‌اش:

•     بمباران زیرساخت‌های اقتصادی سوریه را تحت عنوان مبارزه با داعش متوقف کنند.

•     اعزام جنگجویان خارجی به سوریه را متوقف کنند.

•     تأمین مالی، سازماندهی و مسلح کردن جنگجویان در سوریه را متوقف کنند.

•     هرگونه تحریم سوریه را لغو کنند.

•     کمک‌های انسان‌دوستانه به مردم سوریه را فراهم کنند.

•     به استقرار پناهجویان سوری در هر مکانی که خودشان مایل باشند کمک کنند ـ از جمله بازگشت به سوریه.

چنانچه پرزیدنت اوباما به میراث خود اهمیت می‌دهد، در ماه‌های باقی‌مانده در دفتر ریاست‌جمهوری باید جریان کنونی را برعکس کند و به تعهدات خود برای پایان بخشیدن به جنگ‌های ایالات متحده در خاورمیانه: سوریه، عراق و یمن، افغانستان و لیبی پایبند باشد.