افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

از شمس النهار  و تجدد 

تا : نشريه «شريعت  » و تعصب کور ملا کراسی طالبانی  مصداق حال ما کلام شاعر…

 کاسیرر؛ فلسفه یعنی تئوری شناخت

آرام بختیاری تئوری شناخت جناب کاسیرر؛ متافیزیکی و لیبرالی است.   ارنست کاسیرر(1945-1874.م)،…

هجرت و تمدن؛ از زایش تمدن‌ها تا زایش بحران‌ ها

نویسنده: مهرالدین مشید روایت دوگانه هجرت؛ دیروز امید، امروز اضطراب هجرت به‌عنوان…

طالبان؛ اسطوره شکست ناپذیر با پاشنه اشیل

نویسنده: مهرالدین مشید توهم اقتدار پایدار؛ از فروپاشی امپراتوری‌ها تا شکست طالبان ظهور…

قربانی یاری شو!

امین الله مفکر امینی    2026-02-05! قربانی یاری شو که قربانــــت شـــــــــود     بوقتی سختی…

سلطنت مطلقه ؛ آنارشی جنگل گرگ ها

Hobbes , Thomas (1588-1679) آرام بختیاری هابس؛ فیلسوف سیاسی سلطنت مطلقه.  توماس هابس(1679-1588.م)،…

پایان یا بازتولید قدرت؛ طالبان در آستانه یک چرخش سرنوشت‌…

نویسنده: مهرالدین مشید حاکمیت طالبان و سناریو های آینده؛ تغییر از…

تکنولوژی یا تخیل؟ هارپ در میان واقعیت و توطئه 

از یوتیوب تا توهم خدایی: کالبدشکافی یک روایت خطرناک سلیمان کبیر…

بگذریـــد!

امین الله مفکر امینی          2026-27-04! بـگذرید زحرف وسخن های ممــلو ا زریـــــــــا نـــــدارد…

شب سیاه

رسول پویان شب سیاهی گریخته ماهی، شکـسته چنگی گـرفته نایی سحـر نیامد…

همدیگر ناپذیری

نفاق ، همدیگر ناپذیری ، بلند پروازی ، امتیاز طلبی…

مدافعان خط دیورند؛ واقع گرایان ژیوپلیتیک یا متهمان به همسویی…

نویسنده: مهرالدین مشید موافقان دیورند؛ بازیگران واقع گرا در برابر ستون…

‬‬نه به جنگ و نابرابری، آری به همبسته‌گی جهانی کارگران‬‬‬‬

 ‬‬‬‬اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به‌مناسبت اول ماه می، روز…

«
»

آلمان! کشوری مستقل! مسخره است

نویسنده : آلبرشت مولر ــ
مترجم: م. نوری ــ

ما می‌خوانیم و می آموزیم که کشور ما آلمان کشور مستقلی است. ما می‌خوانیم که پایگاه‌های نظامی دولت‌های دیگر در آلمان بخشی از قلمرو سرزمینی ماست. ولی «رامشتاین» در ایالت «راینلند فالز» در آلمان قرار دارد و پایگاه نظامی «رامشتاین» بخشی از خاک آلمان است. چرا با وجود این، وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا مکرراً از وزرای دفاع کشورهای دیگر برای شرکت در کنفرانس «رامشتاین»، کنفرانسی که حال نام «فرمت رامشتاین» بر آن نهاده شده، دعوت می‌کند؟ مسئولین ایالت «راینلند فالز» از وزیر دفاع آمریکا «لوید آستین» به‌عنوان میزبان کنفرانس نام می‌برند. برگزاری مکرر این کنفرانس برای آلمان بی‌خطر نیست، بالعکس، این خطر که رامشتاین و حومۀ آن هدف حملات نظامی روسیه قرار گیرند افزایش می‌یابد.

پیش از این‌که وارد موضوع شویم، آنچه که آرزوی وزیر خارجۀ آلمان است، یعنی نابودی روسیه، پیش از آن ‌که در مورد روسیه برآورده شود احیاناً با حملۀ نظامی روسیه و شاید هم حملۀ اتمی برای آلمان اتفاق خواهد افتاد. صدها هزار نفر در آلمان در معرض خطرند، چرا که «رامشتاین» در کویر خالی از سکنه قرار ندارد.

«فرمت رامشتاین» نهادی تهدیدآمیز برای روسیه است. طرح‌های نظامی در «رامشتاین» مورد مذاکره قرار می‌گیرند و تصمیمات دربارۀ تجهیزات نظامی و تسلیح اوکراین هم در این پایگاه نظامی اتخاذ می‌شوند. تمام برنامه‌های پیشبرد جنگ در آلمان طراحی می‌شوند نه در کشوری دیگر. بنابراین، ما نه‌فقط با ارسال سلاح به اوکراین، بلکه با در اختیار گذاشتن مکان طراحی‌ها و هماهنگ‌سازی‌های نظامی در جنگ با روسیه، خود یک طرف جنگیم.

گزارشی از شبکۀ تلویزیونی ZDF، که متن آن را در ذیل می‌خوانید، به‌وضوح نشان می‌دهد که کنفرانس «رامشتاین» تا چه اندازه‌ برای طراحی جنگ و پیشبرد آن حائز اهمیت است. «رامشتاین» مستقیماً درگیر جنگ اوکراین است:

«برای غالب افراد برگزاری کنفرانس «رامشتاین» در «راینلند فالز» تبدیل به روالی عادی شده ولی برای «رستم عمروف» وزیر دفاع جدید اوکراین، که در پی ورود اتهام فساد و برکناری وزیر دفاع سابق به این سِمت رسید، اولین حضور در صحنۀ بین‌المللی بود؛ امری که موجب شد تا وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا در خصوص نظارت بهتر بر استفاده از تسلیحات تأکید کند. وی گفت: “ما با شرکای اوکراینی تنگاتنگ همکاری خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که کمک‌های اعطایی به‌طور مؤثر و مطمئنی مورد استفاده قرار گیرند. و من خوشحالم اعلام کنم که تانک‌های وعده داده شدۀ آبرامز M1 به‌زودی وارد اوکراین خواهند شد”. به‌دلیل ابتلای وزیر دفاع آلمان به کرونا معاون وی در کنفرانس شرکت کرد و اعلام نمود که آلمان ۴۰۰ میلیون یورو دیگر، به‌ویژه برای تهیۀ مهمات به اوکراین خواهد داد. دانمارک، هلند و جمهوری چک نیز قول دادند ۱۵ تانک دیگر در اختیار اوکراین قراردهند. به‌اعتقاد ناظران، تحول و چرخشی در سیاست تسلیح اوکراین به‌وقوع پیوسته است. این تحول جدید عبارت از این است که برای اولین بار پس از آغاز جنگ اوکراین، اروپا در اعطای کمک به اوکراین از آمریکا پیشی گرفته و اروپا دادن کمک به اوکراین را دربرنامه‌ای طولانی مدت و برای ۵ سال آینده پیش‌بینی کرده است. در رابطه با تحویل موشک‌های دوربرد آلمان، «تاروس»، که اوکراین خواستار دریافت آن‌هاست، فعلاً در مباحث مربوطه چندان پیشرفتی حاصل نشده است. هنوز در دولت آلمان جدال در مورد دادن این موشک‌ها بدون رسیدن به نتیجه‌ ادامه دارد. در این کنفرانس همه از موفقیت‌های مستمر اوکراین در جنگ خوشحالند. این پیامی بود که این کنفرانس به وزیر دفاع جدید اوکراین داد، ولی او به موفقیت بزرگی دست نیافت.»

موضوع خنده‌دار دیگر: وزیر دفاع آلمان به‌دلیل ابتلا به کرونا نتوانست در دیدار «رامشتاین» شرکت کند. اما بودن یا نبودن او چندان اهمیتی ندارد زیرا در کنفرانس «رامشتاین» این ایالات متحدۀ آمریکاست که تصمیم‌گیرنده است، وزیر دفاع ما را کسی به بازی نمی‌گیرد، او همیشه در حاشیه قرار دارد.

چه کسی به شهروندان آلمانیِ در معرض خطر کمک می‌کند؟ ظاهراً دولت آلمان نه. دولت «راینلند فالز» هم قطعاً نه. در اصل، دادستانیِ ذیصلاح در «سوای بروکن» بود که باید وارد عمل می‌شد و حداقل بررسی می‌کرد که آیا اقدامی قضایی علیه دعوت وزیر دفاع آمریکا به کنفرانس در خاک آلمان امکان‌پذیر است؟

منبع: وب سایت NachDenkSeiten، بیستم سپتامبر ۲۰۲۳
https://www.nachdenkseiten.de/?p=۱۰۴۱۰۱